Ενέργεια - Περιβάλλον

Μια χώρα για να είναι ασφαλής πρέπει να έχει ενεργειακή αυτονομία, δηλαδή να παράγει ένα σημαντικό μέρος της ενέργειας που χρειάζεται από δικά της καύσιμα. Η Ελλάδα έχει τη τύχη να διαθέτει ένα υπέδαφος πλούσιο σε λιγνίτη. Πόσο ακριβά όμως πληρώνει το ρεύμα που παράγεται από αυτόν, προκειμένου να τον αξιοποιήσει; Το μέλλον του λιγνίτη στη χώρα μας είναι αμφίβολο, παρά τις προσπάθειες που γίνονται να κρατηθεί ζωντανός.

Η Πελοπόννησος είναι ένα “νησί” γεμάτο σκουπίδια, που δεν φαίνεται να προκαλούν ντροπή σε κανέναν. Αρκεί να μην τα γνωρίζουν οι Βρυξέλλες. Αν ισχύει ότι το επίπεδο ενός λαού κρίνεται από τον τρόπο που διαχειρίζεται τα απορρίμματά του, στην Ελλάδα παίρνουμε το χαμηλότερο βαθμό, καθώς δεκαετίες σχεδιασμών και διάθεσης κονδυλίων από την ΕΕ δεν έχουν φέρει κανένα αποτέλεσμα. Είμαστε ακόμα στο «θα».

Τις μοιράζουν αφειδώς καταστήματα, σούπερ μάρκετ, φαρμακεία, ακόμα και περίπτερα. Σχεδόν ποτέ στην Ελλάδα δεν σε ρωτούν αν θέλεις σακούλα για το προϊόν που μόλις αγόρασες. Είναι αυτονόητο. Και μετά γυρνάς στο σπίτι και τις πετάς όλες μαζί στα σκουπίδια. Στην καλύτερη περίπτωση, τις βάζεις στην ανακύκλωση. Στην καλύτερη;

H σπατάλη του φαγητού είναι μια ηθική ευθύνη προς τους ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη, τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους αλλά και την ίδια τη Γη –το 8% της μόλυνσης συνδέεται με το food waste. O πλανήτης αλλάζει και πρέπει κι εμείς να αλλάξουμε τις συνήθειές μας.

Μυρίζουμε αλλά δεν ανακαλύπτουμε την πηγή. Αυτή είναι κρυμμένη. Το φυτό που μυρίζει δια-θερίζει. Μαζεύει την δραστηριότητα του και κρύβεται. Αν δεν είναι αλμυρίκι, σκίνος, φραγκοσυκιά ή αγαύη, είναι σχεδόν αόρατο. Μόνο αν το πατήσεις, κατά λάθος ή από περιφρόνηση, βγάζει οσμή το θυμάρι, το ελίχρυσο, η άγρια λεβάντα. Και τότε μπορεί να υποψιαστείς τον πλούτο του, αυτόν που μόνο οι ειδικοί γνωρίζουν.

Για τους ζωολογικούς κήπους, οι επισκέψεις σχολείων αποτελούν βασικό έσοδο. Κάθε Σεπτέμβρη, με την αρχή της σχολικής χρονιάς, ξεκινούν μια διαφημιστική καμπάνια για τα “εκπαιδευτικά” προγράμματα που προσφέρουν. Πόσο παιδαγωγικό όμως είναι για τους μικρούς μαθητές το να βλέπουν ζώα σε κλουβιά; Και τι σημαίνει η αιχμαλωσία για τα ζώα αυτά; Ένα αφιέρωμα με τη ματιά της Μαρίας Λούκα.

Δεν είναι μυστικό ότι τον Αύγουστο τα περισσότερα θαλασσινά είδη που μας σερβίρουν έξω είναι είτε κατεψυγμένα, είτε εξωτερικού. Αυτό συμβαίνει γιατί τον μήνα αυτό η κατανάλωση ανεβαίνει κατακόρυφα και δεν μπορεί να καλυφθεί από την εγχώρια παραγωγή. Κάτι αντίστοιχο, όμως, σε μικρότερη κλίμακα, συμβαίνει ολόκληρο τον χρόνο.

Τα δέντρα της πόλης έχουν τις δικές τους ιστορίες. Όπως οι δικές μας ιστορίες εφηβείας, ενηλικιώσεων, ανεκπλήρωτων ή εκπληρωμένων ερώτων, που έρχονται στη μνήμη όταν ευωδιάζουν τα φύλλα και τα άνθη τους, που προσπερνάμε περπατώντας στο πεζοδρόμιο.

Αν κάνουμε έναν περίπατο στη μεσογειακή ύπαιθρο, θα συναντήσουμε πολλά ενδημικά φυτά, που δεν συναντάμε αλλού. Τις περισσότερες φορές τα φυτά αυτά έχουν μια ιστορία που ούτε την υποψιαζόμαστε καθώς αποτελούν σημεία αναφοράς ήδη από την αρχαιότητα, φανερώνοντας τη συνοχή και τη συνέχεια του τοπίου μέχρι σήμερα.

Γιατί άνθισαν στην Αθήνα οι τέχνες και η δημοκρατία; Η φαντασία των κατοίκων επηρεάστηκε από το τοπίο που τους περιέβαλε; Φαίνεται ότι σε όλες τις εποχές, το φως, ο αέρας και οι καμπύλες της Αττικής έπαιξαν το ρόλο τους στην τέχνη και την σκέψη.