ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Στη διάσημη παραλία Σάντα Μαρία στη Νάουσα της Πάρου, τοπική κοινότητα και δήμος αποφάσισαν να βάλουν τέλος στην ετήσια αποξήρανση του παράκτιου υδροβιότοπου και δεν περίμεναν ούτε οι ίδιοι το εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Το υπουργείο Περιβάλλοντος επέστρεψε την τεχνική περιβαλλοντική μελέτη για τον σταθμό μετρό Ευαγγελισμός στην «Ελληνικό Μετρό», ζητώντας της να χωροθετήσει εκ νέου την είσοδο του σταθμού και το προσωρινό εργοτάξιο, έτσι ώστε να περιορίσει στο ελάχιστο τις περιβαλλοντικές και κυκλοφοριακές επιπτώσεις στην περιοχή.

Αλλά μόνο αν είναι το κατάλληλο είδος βλάστησης.

Μία τεράστια μεταρρύθμιση στην οργάνωση του δημόσιου χώρου κινδυνεύει να μείνει «κολοβή», αν και έχει προχωρήσει περισσότερο απ΄ όσο όλοι περίμεναν. Η χρηματοδότηση της ΕΕ για τα τοπικά πολεοδομικά σχέδια λήγει στις 30 Ιουνίου 2026 και τα περισσότερα έχουν ολοκληρωθεί – πολλά όμως είναι μετέωρα.

Απουσιάζει η πολιτική βούληση να χαλιναγωγηθεί η επέκταση της δόμησης από το Ειδικό Πλαίσιο που πρότεινε η κυβέρνηση, που περιέχει ουσιώδεις περιορισμούς, αλλά και τεράστια κενά.

Λίγο πριν τοποθετηθούν οι ξαπλώστρες, τα beach bars και πριν γεμίσουν οι ακτές με επισκέπτες, μια πάγια πρακτική επαναλαμβάνεται σε όλη τη χώρα: μπουλντόζες, τρακτέρ και μηχανικά κόσκινα κατεβαίνουν στην άμμο για να «καθαρίσουν» τις παραλίες, παρότι αυτό είναι παράνομο.

Δεν γνώριζε, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, η Πολεοδομία Νάξου, πως οι εργασίες για το συγκρότημα με τις 31 πισίνες στην Αμοργό γίνονταν χωρίς την αναγκαία έγκριση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων. Το έμαθε από εμάς – επισύναψε μάλιστα το email με τις ερωτήσεις του inside story στην εντολή διακοπής των εργασιών που εξέδωσε, σαν να επρόκειτο για αποδεικτικό στοιχείο.

Σε μια περιφέρεια που μετρά πλέον σε χειμώνες τα αποθέματα νερού της, ποιος τελικά αναλαμβάνει την ευθύνη για το πραγματικό υδατικό αποτύπωμα της ψηφιακής ανάπτυξης;

Όσα βιώνουν σήμερα οι αλιείς είναι αποτέλεσμα μιας αλυσίδας που ξεκινά στη στεριά και καταλήγει στον βυθό. Οι ανθρώπινες δραστηριότητες σε συνδυασμό με την άνοδο της θερμοκρασίας και την κλιματική πίεση, συνθέτουν έναν μηχανισμό που αλλάζει τη θάλασσα πιο γρήγορα απ’ όσο μπορεί να αντέξει.

Το φαινόμενο της θαλάσσιας βλέννας, που πλήττει τους ψαράδες του Β. Αιγαίου, δεν είναι μια απλή οικολογική διαταραχή· είναι το πιο ορατό σύμπτωμα μιας θάλασσας που έχει χάσει την ισορροπία της.