ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Η καλλιέργεια του βαμβακιού στην Ελλάδα έχει ιστορία ενάμιση αιώνα και σημαντική προστιθέμενη αξία για την οικονομία. Ενώ όμως απειλείται από την κλιματική αλλαγή, δεν έχει γίνει ακόμα σοβαρή προσπάθεια για να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα.

Οκτώ χρόνια μετά την παύση της λειτουργίας της ιχθυοκαλλιέργειας στον όρμο Ατζικιάρι της Σητείας, Δήμος και Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης δίνουν το πράσινο φως για μια νέα μονάδα, τη στιγμή που στο ίδιο ακριβώς σημείο επενδύονται ευρωπαϊκοί πόροι για την αποκατάσταση της καταστροφής του οικοσυστήματος.

Η συμφωνία συνοδεύτηκε από πανηγυρικές δηλώσεις της κυβέρνησης περί εγγυημένης ενεργειακής αυτονομίας, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο. Εμείς κοιτάξαμε λίγο πιο βαθιά και σας εξηγούμε με λίγα λόγια γιατί δεν είναι όλα ιδανικά πλασμένα.

Ντόπιοι καταγγέλλουν παράνομα μπαζώματα και ρίψεις υλικών εξαιτίας της διαπλάτυνσης του τοπικού οδικού δικτύου στην προστατευόμενη κοιλάδα του Άραχθου, την ίδια στιγμή που ο φυσιολατρικός τουρισμός πλήττεται ανεπανόρθωτα.

Η Πολεοδομία Θήρας μάς έστειλε επιτέλους την απάντησή της για τις πρώτες πισίνες στον προστατευόμενο οικισμό της Χώρας της Ανάφης, μήνες μετά τη δημοσίευση του άρθρου μας. Αλλά είναι σκανδαλώδης.

Από το 1987 που η ΔΕΗ κατασκεύασε ένα μεγάλο υδροηλεκτρικό φράγμα στις πηγές του Αώου, η ροή του ποταμού άλλαξε ριζικά. Σήμερα, οι παρατεταμένες ξηρασίες επιτείνουν τις συνέπειες, καθώς οι γύρω κοινότητες βλέπουν τα νερά χρόνο με τον χρόνο να μην επαρκούν.

Ο κίνδυνος είναι σε γνώση των επιστημόνων και των αρμόδιων για την αντιπλημμυρική προστασία φορέων. Αρκούν όμως οι μέχρι σήμερα παρεμβάσεις τους για να τον αποσοβήσουν;

Οι αγρότες του Έβρου έμειναν χωρίς νερό στην πιο κρίσιμη στιγμή της φετινής καλλιεργητικής περιόδου, γιατί η συμφωνία με τη Βουλγαρία, που ανακοινώθηκε την άνοιξη, δεν εφαρμόστηκε παρά μόνο κατόπιν απειλών τον περασμένο Σεπτέμβριο – όταν ήταν πια αργά.

Ενώ η ανάγκη αποθήκευσης ενέργειας αποτελεί τη σημαντικότερη πρόκληση για την ενεργειακή βιομηχανία, οι αστοχίες στις περιβαλλοντικές μελέτες και η έλλειψη επίσημων καταγραφών από την Πολιτεία καθιστούν το έργο αντλησιοταμίευσης στην Τριχωνίδα –την μεγαλύτερη και καθαρότερη λίμνη της Ελλάδας– ένα αμφιλεγόμενο πείραμα ικανό να ανατρέψει την ισορροπία ενός μοναδικού οικοσυστήματος.

Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ανακήρυξε ολόκληρο το νησί ως αρχαιολογικό χώρο, προκειμένου να αποφευχθεί η οικοδομική δραστηριότητα που φαινόταν ότι θα ξεκινούσε. Τι έχουν να πουν όμως οι μακροχρόνιοι επισκέπτες του για τις αλλαγές που παρατηρούν τα τελευταία χρόνια στην περιοχή;