Υπάρχει χώρος για το βαμβάκι στην εποχή της κλιματικής κρίσης;

Αποκαλείται ο «λευκός χρυσός» της ελληνικής γεωργίας και όχι άδικα. Καλύπτοντας περίπου 2 εκατομμύρια στρέμματα –από την Αιτωλοακαρνανία και τη Βοιωτία έως τη Ροδόπη και τον Έβρο και με επίκεντρο τη Θεσσαλία– το βαμβάκι αποτελεί μια από τις σημαντικότερες καλλιέργειες της χώρας και βασικό εξαγωγικό, συναλλαγματοφόρο προϊόν: Το 2024 οι εξαγωγές εκκοκκισμένου βαμβακιού ανήλθαν σε περίπου 254 χιλιάδες τόνους, αξίας 465,9 εκατ. δολαρίων, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 1% των συνολικών ελληνικών εξαγωγών.

Η Ελλάδα παραμένει η μεγαλύτερη παραγωγός χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση –καλύπτοντας περίπου το 80% της συνολικής ευρωπαϊκής παραγωγής– και ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς παγκοσμίως. Στην εγχώρια αγορά, το βαμβάκι προσφέρει εργασία και εισόδημα σε περίπου 40.000 καλλιεργητές, ενώ γύρω του έχει αναπτυχθεί μια εκτεταμένη παραγωγική αλυσίδα, με πλήθος εκκοκκιστηρίων, μεταποιητικών μονάδων και εξαγωγικών επιχειρήσεων.

Τα τελευταία χρόνια ωστόσο ο «λευκός χρυσός» της ελληνικής υπαίθρου μοιάζει να ξεθωριάζει. Με τις τιμές να διαμορφώνονται στις διεθνείς χρηματιστηριακές αγορές, οι βαμβακοκαλλιεργητές βρίσκονται εκτεθειμένοι στις εκάστοτε διακυμάνσεις. Την τελευταία τριετία οι τιμές