Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από τις πιθανές εξορύξεις στο Ιόνιο;

Την στιγμή που όλος ο πλανήτης ετοιμαζόταν για την COP30 της Βραζιλίας –μια Διάσκεψη που αναδεικνύει τη σημασία που έχει για τον πλανήτη η παύση της χρήσης ορυκτών καυσίμων– στην άλλη άκρη του κόσμου η ελληνική κυβέρνηση γνωστοποιούσε, με πανηγυρικό τόνο, την υπογραφή συμφωνίας για την έναρξη ερευνητικών εξορύξεων υδρογονανθράκων στο Ιόνιο.

Όχι μόνο αυτό. Αλλά τις τελευταίες ημέρες της COP30, όταν τα κράτη δεν μπορούσαν να φτάσουν σε συμφωνία με μήλον της έριδος τα ορυκτά καύσιμα, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, παρουσίαζε με ενθουσιασμό το πόσο κοντά βρισκόμαστε σε νέα συμφωνία για εξορύξεις στα Δυτικά της Κρήτης.

Πώς θα μπορούσε να επηρεάσει τη χώρα μας μια ενδεχόμενη ανακάλυψη κοιτασμάτων που θα οδηγούσε σε εμπορικές γεωτρήσεις; Απευθυνθήκαμε σε ειδικούς στα θέματα ενέργειας και κλίματος, για να λύσουμε τις απορίες που συνοδεύουν αυτή την «ιστορική» και «σωτήρια», όπως χαρακτηρίστηκε, συμφωνία.

Τι εξορύξεις θα γίνουν στην Ελλάδα και πού;

Στις 6 Νοεμβρίου 2025, το ελληνικό κράτος συμφώνησε να παραχωρήσει σε μια σύμπραξη πετρελαϊκών εταιρειών (ExxonMobil, Energean, HelleniQ Energy) το επονομαζόμενο «οικόπεδο 2» (Block 2) στο Ιόνιο, για να πραγματοποιήσουν