Υδροηλεκτρικό στο Χαλίκι: Περιμένοντας το ΣτΕ

Είναι μία δροσερή καλοκαιρινή μέρα, ειδικά κάτω από τα πλατάνια της πλατείας στο Χαλίκι. Έχω πιάσει κουβέντα με τον Γιάννη Καστούδη, επίτροπο της εκκλησίας και από τους ελάχιστους κατοίκους του χωριού –σφηνωμένου στα σύνορα των νομών Τρικάλων και Ιωαννίνων στους πρόποδες του Λάκμου– που μένει και τον χειμώνα.

Image

Ο Καστούδης μου αφηγείται συνοπτικά την ιστορία της ζωής του: τη δουλειά που έκανε (κατασκευαστής αεραγωγών για τη βιομηχανία), το επεισόδιο, πριν από πολλές δεκαετίες, όπου έσωσε τη μέλλουσα σύζυγό του, τη Μαρία, από χτύπημα κεραυνού εδώ στην περιοχή, τις δύο κόρες που έκαναν μαζί. Με χαρακτηρίζει παιγνιωδώς «αγράμματο» επειδή δεν ξέρω βλάχικα. Ύστερα από αυτά τα προκαταρκτικά, μου εξηγεί γιατί έχει ταχθεί κι αυτός κατά του μικρού υδροηλεκτρικού που έχει αδειοδοτηθεί στο ρέμα της Καπραλίας, ο σταθμός παραγωγής του οποίου προβλέπεται να ανεγερθεί μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον οικισμό.

«Εμείς δεν λέμε να μη γίνει το έργο – έχουμε υποδείξει άλλο σημείο [σ.σ.: στη διασταύρωση Ανθούσης-Χαλικιού-Καλαρρυτών]», μου λέει. «Αλλά δεν μπορεί να γίνει εδώ. Εδώ είναι λίγο το νερό».

Μαζί μας κάθεται σε λίγο ο Ντίνος Δεληδήμος, που ετοιμάζεται να ανεβάσει τις αγελάδες του στα υψίπεδα του