ΔΙΕΘΝΗ

Δυόμισι χρόνια μετά την τελευταία του επίσκεψη, ο Γιώργος Βλαβιανός επιστρέφει στη Λιβύη και διαπιστώνει πως η χώρα κινείται με βήματα χελώνας στην προσπάθεια να σταθεί στα πόδια της κι έχει ανάγκη από συνεργασίες. Η Ελλάδα προσπαθεί να κερδίσει χώρο, που όμως διεκδικούν κι άλλοι – με πρώτη την Τουρκία.

Σε καμία άλλη χώρα το παιχνίδι της Ρωσίας με το φυσικό αέριο δεν είναι τόσο «χοντρό» και εμφανές όσο στη Βουλγαρία.

Τι συμβαίνει στα στρατόπεδα όπου οι Ρώσοι οδηγούν τους Ουκρανούς πριν τους εκτοπίσουν στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της Ρωσίας; Πόσα ορφανά είναι ανάμεσα στους εκτοπισμένους; Τι διηγούνται όσοι κατάφεραν να γυρίσουν πίσω; Τρεις Ουκρανοί μιλούν στο inside story.

Οι Εσθονοί προετοιμάζονται για όλα τα σενάρια, έχοντας συνείδηση ότι η επιθυμία του Πούτιν για αυτοκρατορικές κατακτήσεις είναι υπέρμετρη – κάτι που, σύμφωνα με ειδικούς που μίλησαν στο inside story, η Δύση δεν έχει ακόμα αντιληφθεί.

Η Κατερίνα Καλιούζνα, δημοσιογράφος της Svoi, αγωνίστηκε να βγει από τη Μαριούπολη την 20ή ημέρα της πολιορκίας από τον ρωσικό στρατό. Ζούσε στο υπόγειο, μαγειρεύοντας σε ανοιχτή φωτιά, κι έγινε μάρτυρας βομβαρδισμών από τα Γκραντ και ενός χτυπήματος από πύραυλο στο σπίτι της μητέρας της. Στο ημερολόγιό της, η Κάτια μιλάει για όσα πέρασε.

Το κύρος της ρωσικής εκκλησίας έχει καταρρακωθεί εντός του ορθόδοξου κόσμου, αλλά και πέραν αυτού.

H απρόκλητη εισβολή του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία και ο συνεχιζόμενος πόλεμος έχουν μεταβάλει άρδην σκέψεις, παραδόσεις ετών, ταμπού και ισορροπίες στις δύο σκανδιναβικές χώρες– πολύ πιθανόν δε να οδηγήσουν σε ιστορικές αποφάσεις.

Η Ελλάδα διακηρύσσει ότι θέλει να βοηθήσει στη διαλεύκανση των εγκλημάτων πολέμου στην Ουκρανία, όμως δεν έχει ακόμα μεταφέρει στο εσωτερικό της δίκαιο τη Σύμβαση της Καμπάλα, που θα της έδινε τη δυνατότητα δίωξης αδικημάτων διεθνούς δικαιοδοσίας.

Ενώ η Δύση έχει αποφασίσει να μην εμπλακεί στρατιωτικά στα γεγονότα που στοιχειώνουν την ήπειρό μας, πολλοί ξένοι στρατιώτες έχουν ταξιδέψει στην Ουκρανία για να πολεμήσουν εναντίον της ή στο πλευρό της – κάποιοι εθελοντικά και πολλοί ως μισθοφόροι.

Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει ήδη ξεκινήσει έρευνα για εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία. Αλλά χρειαζόμαστε ένα ειδικό διεθνές δικαστήριο, στο πρότυπο της Νυρεμβέργης, για να δικάσει τον ίδιο τον ρώσο πρόεδρο. Η αρχή έχει γίνει.