Αρθρογραφία

Σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους συντάκτες της τουρκικής εφημερίδας Cumhuriyet, φιλοξενούμε κείμενο τους όπου μας περιγράφουν τις διώξεις που υφίστανται, τις δυσκολίες κατά την επιτέλεση των καθηκόντων τους και την αποφασιστικότητα τους να μην καταθέσουν τα όπλα.

Περίπου 3.000 πρόσφυγες έχουν φύγει από τα camps και φιλοξενούνται σε ελληνικές οικογένειες ή ξενοδοχεία, αναμένοντας τη μετεγκατάστασή τους σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Μια από αυτούς είναι η Ριμ, που θα περάσει τις γιορτές σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας μαζί με την οικογένειά της. Για τους υπόλοιπους 60.000 πρόσφυγες που βρίσκονται στη χώρα, οι συνθήκες είναι λιγότερο από ιδανικές.

Αποκαλεί τον Τραμπ “μπαμπάκα”, θεωρεί τον φεμινισμό χειρότερο από τον καρκίνο, διαφωνεί με την παγκοσμιοποίηση, είναι ρατσιστής αλλά του αρέσουν οι μαύροι άνδρες. Το χρυσό παιδί της Αlt-Right γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984 και έχει μετατρέψει το τρολάρισμα σε τέχνη.

Ήταν καλοκαίρι του 2013 όταν ο Αντώνης Σαμαράς κατέβασε τους διακόπτες στην Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση. Το επιχείρημα ήταν πως η διαφθορά είχε φτάσει τόσο βαθιά, που κανένα επιφανειακό μέτρο δεν θα έφερνε αποτέλεσμα. Έπρεπε να γίνουν όλα από την αρχή, να φτιαχτεί ένας νέος, υγιής και αξιοκρατικός δημόσιος οργανισμός. Τριάμισι χρόνια μετά, ξέρουμε ότι τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι.

Μια τέχνη που αντί για χρωστικές ή πηλό, έχει ως πρώτη ύλη ζωικούς ιστούς, βακτήρια, κύτταρα και ζωντανούς οργανισμούς και έχει ως στόχο να εντρυφήσει σε σημαντικά φιλοσοφικά και ηθικά ζητήματα του καιρού μας.

Η Google υπόσχεται ότι σε 20 χρόνια θα έχει εξαλείψει τον καρκίνο. Η Microsoft ισχυρίζεται ότι θα τα καταφέρει σε 10. Η Apple, η Intel και άλλοι κολοσσοί της τεχνολογίας επιβιβάζονται στο άρμα που επιτίθεται κατά μέτωπο στην φαινομενικά ανίκητη νόσο. Θα τα καταφέρουν;

Ευγένεια ή λογοκρισία; Ενσυναίσθηση ή υπερευαισθησία; Η πολιτική ορθότητα είναι ζήτημα οπτικής, όπως ακριβώς και η σάτιρα. Και αυτά τα δύο δεν τα πηγαίνουν καλά μεταξύ τους.

O Fumio Sasaki έχει μόνο τρία πουκάμισα και τέσσερα παντελόνια. Συνολικά έχει στην κατοχή του περίπου 150 αντικείμενα. Οι σκληροπυρηνικοί μινιμαλιστές της Ιαπωνίας γυρνούν την πλάτη στον καταναλωτισμό. Ο υπόλοιπος πλανήτης απλώς τακτοποιεί.

Αν δεν είσαι Αργεντίνος, δυσκολεύεσαι να καταλάβεις την ιδιάζουσα μορφή λαϊκισμού που σημάδεψε ανεξίτηλα και διχάζει ακόμα τη χώρα της Νότιας Αμερικής. Εξάλλου ο περονισμός έχει αλλάξει πολλά πρόσωπα. Κάποια όμως από τα σταθερά χαρακτηριστικά του θα φανούν απροσδόκητα οικεία σε μας τους Έλληνες, που ξέρουμε από λαϊκισμό.

Kαμίνης σε κρίση ειλικρίνειας, Ζουράρις ξαναβρίσκει το η του επιθέτου του, Τσίπρας-Καμμένος σε ερωτικό αμόκ. Άλλη μια εβδομάδα στα ελληνικά σόσιαλ μίντια πέρασε.