Ο Πούτιν ήταν ανοικτό βιβλίο

Μόναχο, 10 Φεβρουαρίου 2007. Στην ετήσια Σύνοδο για τη Διεθνή Ασφάλεια, που γίνεται στην πόλη του γερμανικού Νότου από το 1963, έχει προσκληθεί η Ρωσία με στόχο τη σύμπραξη για ευρωπαϊκή σταθερότητα και ειρηνική συνύπαρξη. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν, αποφασισμένος και ψυχρός, θα αφήσει άναυδους τους παρευρισκόμενους. Με μία τριαντάλεπτη ομιλία θα αποδομήσει τις δυτικές αξίες, όπως αυτές εκφράστηκαν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις συμμάχους χώρες μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρωσία αποφαίνεται ότι δεν ενδιαφέρεται για τον ελεύθερο κόσμο που χειραγωγείται από την αμερικανική υποκρισία, όπως υποστηρίζει ο πρόεδρος της, μετά την αναιτιολόγητη εισβολή στο Ιράκ. Θα ακολουθήσει τον δικό της δρόμο: τον δρόμο της Ρωσίας του Πούτιν.

Από την ημέρα εκείνη πέρασαν δεκαπέντε χρόνια – υπεραρκετό χρονικό διάστημα και για ανεκπαίδευτους ιστορικά, να ανατρέξουν στα αρχεία και να βρουν τις ομοιότητες με προγενέστερα κείμενα και ομιλίες που είχαν καθορίσει εκ των προτέρων ένα ζοφερό μέλλον. Θα έβρισκαν αρκετά παραδείγματα τον 20ο αιώνα. Σήμερα λοιπόν, διαβάζουμε σε εφημερίδες, όπως λ.χ. στον βρετανικό Guardian, άρθρα που θέτουν ένα ερώτημα: «Γιατί