Υπηρέτες αφεντάδων των τυχερών παιγνίων του διαδικτύου

Στο τέλος του 2015 η ελληνική κυβέρνηση και ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος αναζητούσαν εναγωνίως έναν νέο φόρο για να αντικαταστήσει έναν άλλον: τον ΦΠΑ 23% στην ιδιωτική παιδεία, που μόλις είχαν επιβάλει. Αποφάσισαν ότι ο φόρος που αναζητούσαν θα ήταν η επιβολή τέλους (0,05 ευρώ) σε κάθε στήλη των παιχνιδιών του ΟΠΑΠ, δηλαδή της μεγαλύτερης εταιρείας στον κλάδο των τυχερών παιχνιδιών. Και ξεκίνησε για μία ακόμη φορά ένα debate για την αναθεώρηση της φορολογίας γενικότερα των τυχερών παιγνίων, δεδομένου ότι οι 24 εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην αγορά τυχερών παιχνιδιών μέσω διαδικτύου στην Ελλάδα λειτουργούν υπό ένα «μεταβατικό» καθεστώς επί επτά συνεχή χρόνια, από το 2011, κάτι που υποτίθεται πως η σημερινή κυβέρνηση θα άλλαζε.

Η οριστική ρύθμιση αυτού του προσωρινού καθεστώτος αφενός θα αποτελούσε μια νέα πηγή εσόδων για το κράτος, αφετέρου θα έβαζε ένα τέλος στο ανέλεγκτο καθεστώς. Διότι αυτές οι 24 εταιρείες πληρώνουν φόρους κατά δήλωσή τους, με βάση έσοδα που οι ίδιες δηλώνουν και οι αρχές δεν μπορούν να ελέγξουν. Δεν υπάρχει μηχανισμός του κράτους που να ελέγχει τον τζίρο των παιχνιδιών τους, όπως συμβαίνει με τον ΟΠΑΠ και τα καζίνο. Επιπλέον, οι εταιρείες