Είναι το smartphone μέρος του μυαλού σου;

Τον Νοέμβριο του 2017 ένας ένοπλος μπήκε σε μία εκκλησία στο Σάδερλαντ Σπρινγκς του Τέξας, δολοφόνησε 26 ανθρώπους και τραυμάτισε 20 ακόμη. Διέφυγε με το αυτοκίνητό του, με την αστυνομία και πολίτες να τον κυνηγούν από κοντά, προτού χάσει τον έλεγχο του οχήματος και το αναποδογυρίσει σε ένα χαντάκι. Όταν η αστυνομία πλησίασε το αυτοκίνητο, ήταν ήδη νεκρός. Το περιστατικό είναι ήδη αρκετά τρομακτικό χωρίς τον δυσάρεστο επίλογο. Στην πορεία της έρευνας, σύμφωνα με αναφορές το FBI πίεσε το δάχτυλο του ενόπλου πάνω στον αισθητήρα δακτυλικών αποτυπωμάτων του iPhone του, σε μια προσπάθεια να ξεκλειδώσει το τηλέφωνο. Ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο θιγόμενος εδώ, είναι ανησυχητικό να σκεφτόμαστε ότι η αστυνομία χρησιμοποίησε ένα πτώμα για να εισχωρήσει στην ψηφιακή μετά θάνατον ζωή κάποιου...

Τα περισσότερα δημοκρατικά συντάγματα μάς προστατεύουν από ανεπιθύμητες εισβολές στο μυαλό και το σώμα μας. Επίσης, κατοχυρώνουν το δικαίωμά μας στην ελευθερία σκέψης και πνευματικής ιδιωτικότητας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα νευροχημικά φάρμακα που παρεμποδίζουν τη γνωστική λειτουργία δεν μπορούν να χορηγηθούν ενάντια στη βούληση ενός ατόμου, εκτός εάν υπάρχει σαφής ιατρική αιτιολόγηση