Τα σχολικά βιβλία που τυπώνονται άσκοπα
Ποιος δεν θυμάται τον ΟΕΔΒ; Γενιές και γενιές μαθητών κράτησαν στα χέρια τους δεκάδες από τα τρία δισεκατομμύρια βιβλία που ο Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων τύπωσε συνολικά στα 75 χρόνια λειτουργίας του. Και ενίοτε ζωγράφισαν σκανταλιάρικα, όπως μονάχα η ηλικία της αθωότητας γνωρίζει, πάνω στα αρχικά του οργανισμού στην πίσω όψη των βιβλίων, δίπλα από το λογότυπο της κουκουβάγιας: Όταν Έχω Διάβασμα Βαριέμαι και Ο Δάσκαλος Είναι Βλάκας.
Όταν την τελευταία ημέρα του Μαρτίου του 2012 ανακοινωνόταν η επίσημη κατάργηση του Οργανισμού, τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα. Κάποιοι προσέγγισαν το ζήτημα νοσταλγικά. Στην «αποχαιρετιστήρια» ανακοίνωση του έως τότε προέδρου και του γενικού γραμματέα του ΟΕΔΒ γινόταν αναφορά στην επικείμενη «άλωση» της παιδείας από τα ηλεκτρονικά βιβλία.
Άλλοι είδαν στην απόφαση συνταξιοδότησης της «κουκουβάγιας» ένα τέλος που έπρεπε να είχε έρθει από καιρό· εξάλλου, είχαν προηγηθεί ορισμένες καταστρεπτικές οργανωτικά χρονιές, με σημαντικές ελλείψεις και καθυστερήσεις μηνών στη διανομή των βιβλίων.
Αποκορύφωμα της προβληματικής πορείας είχε αποτελέσει το αμέσως προηγούμενο εκπαιδευτικό έτος, στο οποίο ορισμένα μαθήματα έφτασαν να διδάσκονται με φωτοτυπίες

