Πώς περνούσαν τα Χριστούγεννα στον Μεσοπόλεμο;

«Κρίσις, αιματηραί οικονομίαι, ομολογιούχοι, πολιτική κατάστασις και ό,τι άλλο μας κάμνει την ζωήν μας κόλασιν κατά την ωραίαν αυτήν περίοδον, όλα υπεχώρησαν δια μίαν ακόμη φοράν εμπρός στο Χριστουγεννιάτικο γλέντι και “ραβαΐσι”. Όλα κι όλα!... Αλλά όταν έχει Χριστούγεννα ο Νεοέλλην, εννοεί να τα γιορτάσει, να τα γλεντήσει, να τα... καταλάβει τέλος πάντων. Αυτό έγινε πέρσι, αυτό έγινε φέτος, αυτό θα γίνει και του χρόνου, αν... έχουμε υγεία και κουράγιο να φθάσωμε ως εκεί».

Είναι 25 Δεκεμβρίου του 1932 και ο Πέτρος Πικρός, για μια ακόμα χρονιά πρέπει να γράψει «Πώς πέρασαν τα Χριστούγεννα οι Αθηναίοι». Πιο συγκεκριμένα το θέμα του για αυτήν την χρονιά είναι το πώς πέρασε τα Χριστούγεννά του «ο πατροπαράδοτος τύπος του Νεοέλληνος νοικοκύρη και οικογενειάρχου».

Όπως πάντα, λοιπόν, πήγε από την παραμονή στην αγορά για να ψωνίσει με το χέρι του ό,τι ήταν να ψωνίσει όμως αλλιώς τα λογάριαζε και αλλιώς του ήρθαν. Τα όσα μπορούσε να ξοδέψει το 1932, δεν του έφθασαν διότι «ένεκα η ημέρα» τα περισσότερα είδη πήραν τον ανήφορο. Ο ανήφορος των τιμών οδήγησε σε «καταπληκτική αζητησία» η οποία είχε ως επακόλουθο να βρεθούν χασάπικα ανοιχτά «δια πρώτην φοράν κατά την ημέραν των Χριστουγέννων», και