Πώς είναι η ζωή με ένα αγαπημένο πρόσωπο που πάσχει από ψυχική ασθένεια

Η μητέρα της Ράνιας έπασχε από κλινική κατάθλιψη κι είχε αποπειραθεί να δώσει τέλος στη ζωή της. Ο γιος της Ελευθερίας και η αδελφή της Ευγενίας πάσχουν από σχιζοφρένεια. Οι τρεις τους έχουν πολύ διαφορετικές ιστορίες να διηγηθούν. Δεν είναι μόνο κάθε ασθενής διαφορετικός, αλλά και κάθε οικογένεια – κάθε μητέρα, κάθε κόρη, κάθε αδελφή.

Η Ράνια μεγάλωσε με την ευθύνη για τη μαμά της, η Ευγενία στην πραγματικότητα έσωσε την οικογένειά της, η Ελευθερία υπερασπίστηκε τον γιο της κι αγωνίζεται για την αυτονομία του. Και οι τρεις έχουν μια ζωή συνυφασμένη με το πρόσωπο που πάσχει, και μια άλλη ζωή, ξεχωριστή. Τα όρια μπορεί διαρκώς να συγχέονται, είναι όμως πάντα εκεί.

Όταν συζητάμε για την ψυχική ασθένεια –σπάνια, ή έστω πολύ αραιότερα από όσο θα έπρεπε– μιλάμε για τους ασθενείς, αλλά όχι και για εκείνους που είναι κοντά τους. Όμως, όπως είπε σε κάποια στιγμή η Ελευθερία στον γιο της, «αυτό δεν συμβαίνει μόνο σε σένα, κάτι συμβαίνει και σε εμάς». Κι η κατανόηση αυτού που συμβαίνει είναι μια δοκιμασία, για όλους. Η ψυχική ασθένεια μπορεί να δρα παραμορφωτικά πάνω στην κοινή μας πραγματικότητα, σε ό,τι συμφωνούμε ότι αναγνωρίζουμε ως την πραγματικότητα της καθημερινότητάς μας – είμαστε έτσι