Πώς να παρτάρεις σαν υπαρξιστής
Ο υπαρξισμός έχει τη φήμη του αγχώδους και ζοφερού φιλοσοφικού ρεύματος, κυρίως λόγω της βαρύτητας που προσδίδει στο να αναλογίζεται κανείς την έλλειψη νοήματος της ύπαρξης. Όμως δύο από τους πιο γνωστούς υπαρξιστές ήξεραν πώς να περνούν καλά, μπροστά στον παραλογισμό. Η Σιμόν ντε Μποβουάρ και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ περνούσαν μεγάλο μέρος του χρόνου τους διασκεδάζοντας: μιλώντας, πίνοντας, χορεύοντας, γελώντας, αγαπώντας, και ακούγοντας μουσική με φίλους. Αυτό ήταν μέρος της φιλοσοφικής τους στάσης απέναντι στη ζωή. Δεν ήταν απλά φιλόσοφοι που τύχαινε να απολαμβάνουν τα πάρτι – τα πάρτι ήταν μια έκφραση της φιλοσοφίας τους, του να δράττεσαι της ζωής, και γι’ αυτούς υπήρχαν αυθεντικοί και μη αυθεντικοί τρόποι να το κάνεις.
Ειδικά για την ντε Μποβουάρ, η φιλοσοφία έπρεπε να βιώνεται ζωηρά, και το ξεφάντωμα ήταν συνδεδεμένο με την επιθυμία της να ζει πλήρως και ελεύθερα, να μην συγκρατεί τον εαυτό της από όλα αυτά που η ζωή είχε να προσφέρει. Έγραψε ότι μερικές φορές έκανε τα πάντα λίγο πιο τρελά ... «Αλλά αυτός είναι ο τρόπος μου. Προτιμώ να μην κάνω τα πράγματα καθόλου, παρά να τα κάνω ήπια».
O Σαρτρ αγαπούσε την ευφάνταστη παιχνιδιάρικη διάθεση, που διευκόλυνε το αλκοόλ: «Μου άρεσε να έχω
