Οι παραμυθένιες πριγκίπισσες που υπακούν σε όλα τα στερεότυπα των φύλων

Είναι τα παιδικά παραμύθια σεξιστικά; Η απάντηση μάλλον είναι αυτονόητη, καθώς το μοντέλο της γυναίκας που αναπαράγουν είναι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένοι οι εφιάλτες κάθε φεμινίστριας. Εδώ και δεκαετίες, γράφονται βιβλία και μελέτες που πραγματεύονται αυτήν ακριβώς την πολιτισμική παραφωνία, σε μια εποχή που η επίσημη κοινωνική πολιτική λέει ότι τα σεξιστικά στερεότυπα δεν είναι, και δεν πρέπει να γίνονται αποδεκτά.

Όμως τα κορίτσια σήμερα εξακολουθούν να ακούν τις ίδιες ιστορίες που άκουγαν οι προ-προ-προγιαγιάδες τους και περιγράφουν τις ηρωίδες μονοδρομημένες ως προς τη συνταγή της ευτυχίας (περιλαμβάνεται νυφικό και παλάτι) και τόσο μονοδιάστατες, που θα μπορούσαν κάλλιστα να μην είναι άνθρωποι, αλλά φιγούρες φτιαγμένες από κόντρα πλακέ. Και μεγαλώνουν έχοντας χαραγμένο για πάντα στο υποσυνείδητό τους ένα πρότυπο που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, γιατί στον κανονικό κόσμο οι γυναίκες δεν είναι όλες όμορφες και οι απόγονοι των βασιλικών οικογενειών δεν τριγυρνάνε μόνοι τους στα δάση ψάχνοντας για αγαθές χωριατοπούλες να αποκαταστήσουν.

Για κάποιους αυτά είναι προβλήματα του πρώτου κόσμου, όμως η κουλτούρα της Σταχτοπούτας βάζει το πόδι της και στην πραγματική