Η κακοποίηση έχει πάντα το ίδιο πρόσωπο
Η Λένα είναι λίγο πάνω από τα σαράντα, γιατρός, γεννημένη και μεγαλωμένη στην Αθήνα. Η Μάρθα λίγα χρόνια νεότερη, με μια κόρη στην εφηβεία, ζει στην Ελλάδα εδώ και είκοσι χρόνια. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια χώρα της Νοτίου Αμερικής. Άφησε την πατρίδα της για να ακολουθήσει τον άντρα που είχε ερωτευθεί και να ζήσει μαζί του σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Πριν από λίγα χρόνια το έσκασε από το σπίτι της, μαζί με το παιδί της.
Οι δυο γυναίκες έχουν υποστεί βία από τους συντρόφους τους. Οι ιστορίες τους είναι πολύ διαφορετικές. Οι ζωές τους είναι πολύ διαφορετικές, οι επιλογές τους, η διαδρομή τους, τα πάντα. Αλλά αυτό που έχουν κοινό, τις κάνει να νιώθουν πολύ κοντά η μια στην άλλη – να βασίζονται και να νοιάζονται η μια για την άλλη. Οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν πριν από μερικούς μήνες, σε μια μικρή ομάδα δραματοθεραπείας για επιζώσες έμφυλης βίας. Κάθε βδομάδα, περίπου δέκα γυναίκες συναντιούνται σε έναν χώρο κάπου στο κέντρο της πόλης και μαζί με δυο εξειδικευμένες θεραπεύτριες συμμετέχουν σε μια συνεδρία που διαρκεί μιάμιση ώρα.

