Τέταρτος φόρος στον τουρισμό

Το νέο έτος έκανε ποδαρικό με έναν νέο φόρο: τον φόρο διαμονής στα ξενοδοχεία. Θα τον πληρώσουν κυρίως οι ξένοι αλλά και όσοι Έλληνες θα πάνε έστω και μία μέρα διακοπές ή θα μείνουν μερικές ώρες σε οποιοδήποτε ξενοδοχείο ή ενοικιαζόμενο δωμάτιο. Μαζί με τις αυξήσεις του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας που προηγήθηκαν στα ξενοδοχεία (και στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου από 1/1/2018) και το τέλος παρεπιδημούντων (ένα χαράτσι που δεν είναι ευρέως γνωστό και επιβάλλεται στα τουριστικά καταλύματα εδώ και χρόνια), τείνουν να διαμορφώσουν έναν ακόμα υπερ-φορολογημένο κλάδο της ελληνικής οικονομίας. Εκτός των άλλων υπάρχει και ο εταιρικός συντελεστής 29%, που επιβάλλεται ως φόρος στην κερδοφορία.

Η λεπτομέρεια είναι ότι ο φόρος διαμονής έχει και ταξικό πρόσημο με τον τρόπο που τον επέβαλε η κυβέρνηση. Όσο πιο ακριβό είναι το ξενοδοχείο, τόσο μεγαλύτερο φόρο πληρώνει ο πελάτης. Πλήττει βέβαια όλες τις κατηγορίες. Αυτό έχει τη σημασία του, γιατί ο φόρος μπορεί να υπεραποδώσει λόγω αυξημένης τουριστικής ζήτησης, όμως μπορεί και να είναι η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι της χρεοκοπίας υπερδανεισμένων ξενοδοχειακών μονάδων.

Ένας ζωτικός κλάδος αντιμετωπίζεται με προχειρότητα

Σύμφωνα με τα στ