Γιατί οι Ευρωπαίοι αριστοκράτες έλεγαν ότι είναι Τρώες

Ο σύγχρονος εθνικισμός στηρίζεται πάνω στην βαθιά, αρχέγονη σχέση των λαών με τη γη. Στηρίζεται επίσης στους εχθρούς, τους ξένους και τους ξενόφερτους που βοηθούν να ενωθούν τα μέλη ενός έθνους (εναντίον τους). Οι διεκδικήσεις αρχαίων δεσμών με τη γη δεν χρειάζεται να είναι ιστορικά ακριβείς προκειμένου να είναι πολιτικά ισχυρές. Για παράδειγμα, ακροδεξιοί ινδουιστές εθνικιστές ισχυρίζονται σήμερα ότι το Ταζ Μαχάλ, σύμβολο των μουσουλμάνων σουλτάνων της Μογγολικής δυναστείας, ήταν αρχικά ινδουιστικός ναός. Αψηφώντας τα ιστορικά γεγονότα, τέτοιες αξιώσεις παρουσιάζουν τα ινδικά εθνικιστικά κινήματα ως θεματοφύλακες της εγγενούς γηγενούς κληρονομιάς, αρνούμενοι στους μουσουλμάνους Ινδούς κάθε δεσμό με τις παλιές δόξες του έθνους.

Ωστόσο για το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής ιστορίας, το να επικαλείσαι ξένη καταγωγή ήταν κεντρικός λίθος πολιτικής νομιμοποίησης. Από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έως την Αναγέννηση, αριστοκρατικές οικογένειες σε όλη την Ευρώπη επέμεναν ότι είχαν συγγενικές σχέσεις με τους λαούς που κυβερνούσαν. Διεκδικούσαν καταγωγή από ένδοξες ξένες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των ηρώων μύθων και θρύλων. Aνάμεσα στους πιο δημοφιλείς ήταν οι πρωταγωνιστές των Τρωικών Πολέμων