Γιατί πρέπει να επαναφέρουμε τα δημόσια λουτρά
Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ανθρώπινου είδους, στα περισσότερα μέρη του κόσμου το μπάνιο υπήρξε συλλογική πράξη. Στην αρχαία Ασία, το πλύσιμο ήταν ένα θρησκευτικό τελετουργικό που θεωρούνταν πως είχε ιατρικά οφέλη, που σχετίζονταν με τον εξαγνισμό της ψυχής και του σώματος. Για τους αρχαίους Έλληνες, τα λουτρά συνδέονταν με την αυτοέκφραση, το τραγούδι, τον χορό και τον αθλητισμό, ενώ στη Ρώμη χρησίμευαν ως κοινοτικά κέντρα, μέρη για φαγητό, άσκηση, ανάγνωση και συζήτηση για την πολιτική.
Αλλά τα κοινόχρηστα λουτρά είναι σπάνια στον σύγχρονο κόσμο. Ενώ υπάρχουν μέρη όπου παραμένουν σημαντικό κομμάτι της κοινωνικής ζωής –για παράδειγμα στην Ιαπωνία, τη Σουηδία και την Τουρκία– για όσους ζουν σε μεγάλες πόλεις, ιδιαίτερα στις περιοχές του κόσμου όπου μιλούν αγγλικά, η πρακτική είναι σχεδόν εξαφανισμένη. Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων στο Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη και τo Σίδνεϊ έχουν μάθει να πλένονται μόνοι, στο σπίτι, σε κύβους από πλεξιγκλάς – το ντους ως μία λειτουργική πράξη, προκειμένου να καθαριστεί το σώμα με τον γρηγορότερο και πιο αποτελεσματικό τρόπο.
Αντίδοτο στην αστική αποξένωση
Η εξαφάνιση των δημόσιων λουτρών είναι σύμπτωμα μιας ευρύτερης παγκόσμιας
