Ένα πρωτόγνωρο φοιτητικό κίνημα συγκλονίζει τη Σερβία
«Τη νιώθεις παντού την πόλωση, στη Σερβία, δεν μπορείς να της ξεφύγεις, δεν μπορείς να πάρεις αποστάσεις, είτε πας στο θέατρο, όπου στο τέλος της παράστασης οι συντελεστές θα κάνουν μια ανακοίνωση, είτε στο γήπεδο, είτε πας ακόμη και στον παιδικό σταθμό», λέει ο Σλόμπονταν Μάρκοβιτς, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου. Είναι βράδυ Τρίτης, όταν μιλάμε μέσω βιντεοκλήσης κι ο Μάρκοβιτς με χαιρετάει αρχικά στα ελληνικά – πριν από δυο δεκαετίες, είχε υπηρετήσει στην πρεσβεία της χώρας του στην Αθήνα.
Η ατμόσφαιρα της βαθιάς πόλωσης στην οποία αναφέρεται βαραίνει τη Σερβία εδώ και μήνες. Μετά από ένα τραγικό δυστύχημα στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ, που κόστισε τη ζωή σε δεκάξι ανθρώπους, οι φοιτητές σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας ξεκίνησαν διαμαρτυρίες που συνεχίζονται έως και σήμερα. Αυτό που ξεκίνησε σαν κινητοποίηση κατά της διαφθοράς, έχει εξελιχθεί σε απαίτηση για πρόωρες εκλογές.
Έχει γραφτεί ότι πρόκειται για τις μεγαλύτερες φοιτητικές κινητοποιήσεις στην Ευρώπη μετά τον Μάη του ’68. Αυτό ισχύει. Ποιοτικά, όμως, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό: Οι Σέρβοι φοιτητές βρίσκονται στην πρωτοπορία ενός πολύ ευρύτερου κινήματος βαθιάς

