Οι δίαιτες της μόδας αλλάζουν, αλλά μένουν πάντα ίδιες

Μπορεί συχνά να λέγεται πως στο παρελθόν εκτιμούνταν ιδιαίτερα οι γυναίκες με παραπανίσια κιλά, στην πραγματικότητα όμως το συγκεκριμένο ιδεώδες ανήκει στο πάρα πολύ μακρινό παρελθόν. Τόσο μακρινό, που η επιστροφή του θεωρείται μάλλον απίθανη. Το γεγονός ότι την εποχή του Ρούμπενς το ιδανικό διατροφικό μοντέλο δεν περιλάμβανε στερήσεις δεν σημαίνει τίποτα σήμερα, που δεν έχουμε πια 1620 και η ρήση «τα πάχη μου τα κάλλη μου» είναι ίσως η πιο μη ρεαλιστική ιδέα που μπορεί να έχει κανείς, ειδικά όταν όλα κρίνονται από την κοινωνική αντίληψη περί κάλλους και όχι από την αισιόδοξη διάθεση του ομιλούντος.

Από τα τέλη του 20ου αιώνα, ουσιαστικά καθιερώθηκε η λιγνή φιγούρα ως ιδεώδες σωματικής ομορφιάς και η μόδα ακολούθησε, καθώς έκτοτε οι δημιουργίες των σχεδιαστών είναι τέτοιες που αναδεικνύονται από σώματα που δεν έχουν παραπανίσια κιλά. Οι κυρίες της υψηλής κοινωνίας ποτέ δεν ήθελαν να παραδεχτούν ότι βρίσκονται σε δίαιτα (παραδόξως, το κάλλος που χαρίζεται φυσικά και χωρίς προσπάθεια ανέκαθεν θεωρούνταν ανώτερο εκείνου που κατακτήθηκε με κόπο) και ακόμα και σήμερα, πολλές γυναίκες διατείνονται ότι διατηρούνται λεπτές επειδή έχουν καλό μεταβολισμό κι ας τρώνε ο,τι θέλουν, ενώ στην