Κοινωνικές φούσκες: Είναι η λύση για τις γιορτές (και το 2021);

Τα αντικρουόμενα μηνύματα πολιτικών και ειδικών για τη σύνθεση των εορταστικών τραπεζιών προκαλούν μία ακόμα διαφωνία στην ήδη κουρασμένη κοινωνία. Τι λέει η επιστήμη και τι προκύπτει από τις διεθνείς πρακτικές για τις κοινωνικές φούσκες; Μπορούν πράγματι να αναχαιτίσουν την επιδημία της μοναξιάς, χωρίς να αναζωπυρωθεί η διάδοση του ιού;
Χρόνος ανάγνωσης: 
11
'

Οδεύοντας προς την εορταστική περίοδο, άπαντες αναζητούν τη χρυσή τομή μεταξύ των περιοριστικών μέτρων και της κοινωνικο-οικονομικής ομαλότητας, αλλά και της διατήρησης της ψυχικής υγείας. Επειδή όμως η επάνοδος στην περιβόητη κανονικότητα καθυστερεί ακόμη, οι ειδικοί επιμένουν ότι για τη δραστική μείωση της μετάδοσης του SARS-CoV-2 ειδικά προς ηλικιωμένους και ευπαθείς ομάδες, οφείλουμε να παρατείνουμε τον περιορισμό των κοινωνικών επαφών, ακόμη και κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου. Όπως τόνισε ο αναπληρωτής καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Γκίκας Μαγιορκίνης: «Να διατηρήσουμε έναν μικρό αριθμό ατόμων στις συναντήσεις. Όσο μικρότερος, τόσο καλύτερα. Να συναντηθούμε με τα ίδια άτομα σε όλες τις γιορτές ώστε να δημιουργήσουμε αυτό που λέμε "κοινωνική φούσκα"».

Με δυο λόγια

Η λογική της φούσκας είναι απλή και έχει περάσει από το μυαλό όλων, ίσως κάποιοι να την εφαρμόζουν ήδη από καιρό: επιλέγουμε λίγους, συγκεκριμένους ανθρώπους με τους οποίους βλεπόμαστε, τηρώντας πάντα όλα τα μέτρα προστασίας, προκειμένου να περιορίσουμε την έκθεσή μας στον ιο, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγουμε τους κινδύνους της συναισθηματικής απομόνωσης και της κατάθλιψης. Στόχος εξάλλου είναι να μην τα παρατήσουμε, αφού αυτό που τρέχουμε είναι μαραθώνιος και όχι σπριντ. Σε αυτήν την κατεύθυνση είναι και οι οδηγίες που έχουν δώσει οι αρχές στην Ελλάδα για τις γιορτές, αν και θα ήταν προτιμότερο να επικεντρώνονται στη λογική του αριθμού των νοικοκυριών και όχι των καλεσμένων. Προσοχή όμως: πριν αποφασίσετε να δομήσετε τη φούσκα σας, και προφανώς προτού δεχθείτε να ενταχθείτε στη φούσκα κάποιου άλλου, πρέπει να κάνετε ειλικρινείς συζητήσεις μαζί τους, ώστε να διασφαλίσετε ότι δεν συμμετέχουν και σε άλλες φούσκες, αλλά και να συνυπολογίσετε τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες, που μπορεί να τους εκθέτουν υπερβολικά στον ιό. Είναι επίσης καλό να έχουμε κατά νου τον εφησυχασμό που προκύπτει από την οικειότητα, που μπορεί να μας οδηγήσει σε υπερβολική χαλάρωση, ακόμα και εντός της φούσκας μας.

Αυτές τις μέρες που υπάρχει ανάγκη για ξεκάθαρη ενημέρωση κι ανάλυση, το inside story προσφέρει όλα τα άρθρα γύρω από τον Covid-19 ελεύθερα σε όλους τους αναγνώστες.

#ΜένουμεΑσφαλείς: Ανακαλύψτε πάνω από 2.500 ρεπορτάζ και ιστορίες του inside story. Γραφτείτε για έναν μήνα δωρεάν EΔΩ

Αντίστοιχες είναι οι συστάσεις σε πολλές χώρες στην Ευρώπη, ενώ στο Ην. Βασίλειο έχουν ήδη κυκλοφορήσει σχετικές οδηγίες από την κυβέρνηση.

Στο ίδιο πλαίσιο, η καθηγήτρια Παιδιατρικής-Λοιµωξιολογίας Βάνα Παπαευαγγέλου επέμεινε στην ανάγκη να καθορίσουμε τη «φούσκα» μας, τη μικρή σταθερή ομάδα συγγενών ή φίλων που θα επιλέξουμε να γιορτάσουμε παρέα. «Τονίζουμε συνεχώς την ανάγκη να είμαστε με μια μικρή παρέα λίγων ανθρώπων όταν είμαστε σε κλειστό χώρο, γιατί απλά έχει υπολογιστεί με μαθηματική ακρίβεια ότι αν σε ένα διαμέρισμα 150 τετραγωνικών μαζευτούν 20 άτομα για περισσότερο από 4 ώρες, ακόμα και αν όλοι οι παρευρισκόμενοι φοράνε μάσκα συνεχώς, υπάρχει κίνδυνος διασποράς. Ενώ αν κανείς από τους καλεσμένους δεν φοράει μάσκα και μάλιστα πιάσουν και κανένα τραγουδάκι την ώρα της διασκέδασης, αρκούν μόλις 8 λεπτά, προσέξτε, μόλις 8 λεπτά για να γίνει η διασπορά».

Αντίστοιχα είναι τα μηνύματα κι άλλων επιστημόνων, αλλά και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, που ήδη από τις 28 Νοεμβρίου είχε δηλώσει: «Τα Χριστούγεννα πρέπει να αποφύγουμε τις συνάξεις στα σπίτια. Θα είμαστε πολύ αυστηροί. Αυτό μπορώ να σας το πω. Θα επιτρέψουμε οικογένεια συν μια οικογένεια ακόμα. Διαλέξτε μια οικογένεια αυτές τις μέρες για να κάνετε παρέα και αποφύγετε τις συνάξεις στα σπίτια».

Πώς και γιατί δημιουργείται μια κοινωνική φούσκα;

Η γενική αρχή της κοινωνικής φούσκας έγκειται στο ότι μπορείτε μεν να έρθετε σε επαφή με άτομα εκτός του νοικοκυριού σας, αλλά οφείλετε να διατηρείτε σταθερό τον αριθμό και βέβαια να μην εναλλάσσονται τα άτομα εντός της φούσκας. Η δημιουργία της φούσκας βέβαια δεν σας προστατεύει απολύτως από τον ιό, αλλά βοηθάει στο να σπάσουν οι αλυσίδες μετάδοσης. Αν η φούσκα για παράδειγμα αποτελείται από έξι ή εννιά άτομα, ακόμη κι αν κάποιος είναι φορέας του ιού, η πιθανή διάδοση θα περιοριστεί στο πλαίσιο της φούσκας. Θεωρητικά τουλάχιστον. Η καθηγήτρια Επιδημιολογίας Μελίσα Χόκινς θεωρεί ότι oi φούσκες είναι μια από τις πιο λογικές απόπειρες εξισορρόπησης των κινδύνων της πανδημίας με τις συναισθηματικές και κοινωνικές ανάγκες της ζωής.

Πώς οι φούσκες έφεραν τις μέρες των ντόνατς

Το δεύτερο κύμα της πανδημίας συνεχίζει να σαρώνει πολυάριθμες χώρες παγκοσμίως, αλλά σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, τις τελευταίες εβδομάδες γιορτάζουν συχνά τις «ημέρες των ντόνατς». Μην πάει o νους σας σε γιορτές με γλυκίσματα. Οι κάτοικοι της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας, του Βιετνάμ και της Ταϊβάν πανηγυρίζουν για τα μηδενικά στους στατιστικούς δείκτες: Μηδέν θάνατοι, μηδέν διασωληνώσεις, μηδέν νέα κρούσματα.

Ειδικά στην πολιτεία Βικτόρια της Αυστραλίας, οι κάτοικοι και οι αρχές πανηγυρίζουν για τα αποτελέσματα των σκληρών περιοριστικών μέτρων που επιβλήθηκαν με στόχο την ανάσχεση του δεύτερου κύματος της πανδημίας και διάρκεσαν 111 ημέρες.

Οι κοινωνικές φούσκες ήταν ένα από τα βασικότερα μέτρα που υιοθετήθηκαν, και όπως αποδεικνύεται βοήθησε τόσο στον περιορισμό της διάδοσης, όσο και στη διατήρηση της ψυχικής υγείας και της κοινωνικής συνοχής, σε όλες τις φάσεις χαλάρωσης των μέτρων.

Φάση 1: Παράλληλα με τη μείωση των ωρών απαγορευτικού κυκλοφορίας (9μμ - 5πμ) επιτράπηκε η συνάντηση σε εξωτερικούς χώρους (σε ακτίνα 5 χιλιομέτρων από την οικία) για δύο άτομα ή ένα νοικοκυριό για μέγιστο διάστημα δύο ωρών. Όσον αφορά τις επισκέψεις στο σπίτι –οι οποίες σημειωτέον απαγορεύονταν στην αρχική φάση του lockdown– επιτράπηκε η επίσκεψη ενός προκαθορισμένου ατόμου σε οικίες όσων ζουν μόνοι αλλά και σε μονογονεϊκές οικογένειες, με την προϋπόθεση όλα τα παιδιά να είναι ανήλικα. Η αποκαλούμενη «single bubble» ικανοποίησε το αίτημα πολλών ανθρώπων που ζουν μόνοι τους και κυριολεκτικά κλεισμένοι στο σπίτι επί μακρόν. Οι επισκέπτες μπορούσαν μάλιστα να μείνουν όσες ώρες ήθελαν ή και να διανυκτερεύσουν – αρκεί να μην κινούντο κατά τη διάρκεια του απαγορευτικού. Το ζήτημα είναι ότι καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της φάσης, οι «singles» θα μπορούσαν να δηλώσουν μόνο ένα άτομο που να τους επισκέπτεται ή να το επισκέπτονται, με την αυστηρή προϋπόθεση να μη βρίσκεται άλλος στο ίδιο σπίτι.

Φάση 2: Όταν καταργήθηκε το απαγορευτικό κυκλοφορίας τις βραδινές ώρες, επιτράπηκαν οι δημόσιες συγκεντρώσεις έως και 10 ατόμων σε εξωτερικούς χώρους αποκλειστικά για λόγους κοινωνικής αλληλεπίδρασης (βρέφη κάτω των 12 μηνών δεν προσμετρούνταν). Οι φούσκες μεν άνοιξαν, αλλά επιτράπηκαν οι επισκέψεις κατ’ οίκον μόνο για έναν επισκέπτη και παιδιά ή εξαρτώμενα άτομα εφόσον δεν μπορούσαν να μείνουν στο σπίτι. Σε αυτή τη φάση υπήρχε πρόβλεψη για επισκέψεις συντρόφων που δεν διέμεναν στο ίδιο σπίτι, όπως και φίλων.

Φάση 3: Ταυτόχρονα με το πράσινο φως που έδωσε η κυβέρνηση σε δημόσιες συναθροίσεις έως 50 ατόμων, επιτράπηκαν και οι συγκεντρώσεις έως δέκα ατόμων σε σπίτια. Σε όλες τις περιπτώσεις, θεωρείται αυτονόητη η τήρηση των μέτρων αποστάσεων και υγιεινής, ενώ οι μάσκες είναι υποχρεωτικές εκτός αν ορίζεται το αντίθετο.

Φάση 4: Δεν τίθενται πλέον όρια στον αριθμό των ατόμων που συμμετέχουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συγκεντρώσεις, αλλά ο κανονισμός υπόκειται σε αναθεωρήσεις, αναλόγως της πορείας της επιδημίας.

Ο κανόνας με τα τσιμπιδάκια

O Στέφαν Φλάσε, καθηγητής Επιδημιολογίας στο London School of Hygiene & Tropical Medicine, έχει κατ’ επανάληψη αναφερθεί στη χρησιμότητα της κοινωνικής φούσκας. Σε ένα άρθρο του, σε πιο προσωπικό τόνο, τονίζει τη σημασία της πρακτικής αυτής ειδικά για τα μικρά παιδιά, εστιάζοντας στο παράδειγμα της τετράχρονης κόρης του, η οποία κατά τη διάρκεια του lockdown έχασε κάθε επαφή με τους φίλους της και, σε αντίθεση με ορισμένους εφήβους, δεν έχει τη δυνατότητα να επικοινωνεί ψηφιακά.

«Η επέκταση του τρέχοντος τρόπου ζωής "χωρίς επαφή εκτός νοικοκυριού", θα μπορούσε να συμπεριλάβει έναν ή δύο από τους πιο κοντινούς φίλους της Ιζαμπέλα, κάτι που θα βοηθούσε πάρα πολύ την ψυχική υγεία και την κοινωνική ανάπτυξή της» σημειώνει. Όπως αναγνωρίζει ο Φλάσε, υφίσταται μεν ο κίνδυνος να χάσει η κόρη του ένα τσιμπιδάκι κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, αλλά εφόσον ο ένας ή δύο φίλοι της παίζουν αποκλειστικά με τα ίδια παιδιά, τότε εξίσου εύκολα μπορεί να εντοπιστεί και να επιστραφεί το τσιμπιδάκι. Προφανώς, ο καθηγητής Επιδημιολογίας δεν ενδιαφέρεται για τα τσιμπιδάκια της κόρης του, αλλά για τη μείωση των πιθανοτήτων μετάδοσης του ιού. «Στις μικρές ομάδες και σταθερές ομάδες επαφών, το επίκεντρο της επιτυχίας είναι η "συμφωνία αποκλειστικότητας", καθώς περιορίζει τον κίνδυνο για επέκταση των αλυσίδων μετάδοσης».

Η πανδημία της μοναξιάς
Πόσοι και ποιοι μπορούν να συμμετέχουν στη φούσκα

Όπως επισημαίνει ο Φλάσε αλλά και αρκετοί άλλοι ειδικοί, πριν αποφασίσετε να δομήσετε τη φούσκα σας, και προφανώς προτού δεχθείτε να ενταχθείτε στη φούσκα κάποιου άλλου, είναι καίριο να κάνετε ειλικρινείς συζητήσεις με όλους τους εμπλεκόμενους. Προκειμένου να μειώσετε τον κίνδυνο, καθώς είναι πρακτικά αδύνατο να τον εξαλείψετε, πρέπει να διασφαλίσετε ότι όλοι όσοι συμμετέχουν στη φούσκα σας δεν συμμετέχουν και σε άλλες. Παρότι η σύσταση ακούγεται τραβηγμένη, έως και ρατσιστική, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίδεται και στο προφίλ των ατόμων που συμμετέχουν στη φούσκα, δεδομένων των κοινωνικών και επαγγελματικών δραστηριοτήτων τους. Δεν αντιμετωπίζει π.χ. τον ίδιο κίνδυνο κάποιος που ζει μόνος του, εργάζεται εξ αποστάσεως και ψωνίζει άπαξ εβδομαδιαίως τηρώντας τα μέτρα, με έναν εργαζόμενο π.χ. σε νοσοκομείο, σώματα ασφαλείας ή μέσα μεταφοράς.

Ο λοιμωξιολόγος Πολ Κλάιμ τονίζει ότι η κοινωνική φούσκα μπορεί να είναι μεγάλη, αν είναι καλά ελεγχόμενη. «Όσο μεγαλύτερη είναι η ομάδα των ανθρώπων, τόσο πιο δύσκολο είναι να ελέγχει κανείς τη συμπεριφορά όλων» λέει τονίζοντας ότι όσοι συμμετέχουν στη φούσκα θα πρέπει να είναι υπεύθυνοι για την υγεία όλων των άλλων.

Αυτονόητο θεωρείται ότι οποιοσδήποτε έχει το παραμικρό σύμπτωμα που παραπέμπει στη νόσο COVID-19 και εν γένει σε λοίμωξη του αναπνευστικού, θα πρέπει να μένει μακριά από τη φούσκα. Στην περίπτωση που στη φούσκα συμμετέχουν ηλικιωμένοι, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο να υποβληθούν σε τεστ όσοι τους επισκεφθούν.

Παρά τα εύλογα μηνύματα των ειδικών, αρκετά κανάλια και ιστοσελίδες εστιάζουν στον αριθμό των ατόμων που θα επιτραπεί να συμμετέχουν στα γιορτινά τραπέζια –και όχι ρεβεγιόν, αφού θα συνεχίσει να υφίσταται το νυχτερινό απαγορευτικό κυκλοφορίας– κλείνοντας το μάτι σε όσους θέλουν να παρατυπήσουν. Όχι γιατί είναι ανεύθυνοι, αλλά γιατί πράγματι έχουν κουραστεί από τη διάρκεια και την αυστηρότητα των περιοριστικών μέτρων. Σε αυτή την κατεύθυνση λοιπόν, οι οδηγίες θα έπρεπε να επικεντρώνονται στη λογική της φούσκας και όχι του αριθμού των καλεσμένων. Αν για παράδειγμα συναντηθούν δύο οικογένειες (δύο ζευγάρια με τέσσερα παιδιά έκαστο) συγκεντρώνονται 12 άτομα στον ίδιο χώρο. Η σύνθεση είναι, θεωρητικά τουλάχιστον, πιο ακίνδυνη από ένα αντίστοιχο τραπέζι όπου θα συναντηθούν έξι άτομα: από δύο ζευγάρια χωρίς παιδιά και δύο επιπλέον φίλοι τους που ζουν μόνοι. Το άθροισμα των νοικοκυριών από τα οποία προέρχονται οι καλεσμένοι είναι λοιπόν σημαντικότερο από το άθροισμα των ατόμων.

Τι έκαναν οι επιδημιολόγοι στη Γιορτή των Ευχαριστιών;
Το 69% έφαγε μόνο με άτομα εντός του νοικοκυριού του και της «στενής» οικογένειας, το 24% κάθισε στο ίδιο τραπέζι με άτομα εκτός του νοικοκυριού, ενώ το 6% δεν κάθισε καν στο εορταστικό τραπέζι!
Πόσο αυξάνουν το Rt οι φούσκες;

Επιστημονική μελέτη ερευνητών του Πανεπιστημίου του Warwick και του London School of Hygiene & Tropical Medicine, στην οποία συμμετέχει και ο Στέφαν Φλάσε, αναδεικνύει τις κοινωνικές φούσκες ως αποτελεσματική στρατηγική για να αυξηθούν οι επαφές, την ώρα που περιορίζεται η πιθανότητα αύξησης του κινδύνου επιδημίας – εφόσον αντιμετωπιστούν με τον ενδεδειγμένο τρόπο. «Στο βασικό σενάριο, οι κοινωνικές φούσκες μείωσαν τα κρούσματα και τους θανάτους κατά 17% σε σύγκριση με μια ανεξέλεγκτη αύξηση των επαφών» αναφέρουν οι ερευνητές. Επισημαίνουν όμως ότι εφόσον όλα τα νοικοκυριά σχηματίσουν κοινωνικές φούσκες, ο αριθμός αναπαραγωγής Rt πιθανότατα θα αυξηθεί σε 1,1 και επομένως η επιδημία θα αναζωπυρωθεί. Ωστόσο, οι στρατηγικές που επιτρέπουν στα νοικοκυριά με μικρά παιδιά ή στα νοικοκυριά ενός ατόμου να σχηματίσουν κοινωνικές φυσαλίδες, έδειξαν ότι το Rt αυξήθηκε συγκριτικά κατά λιγότερο από 10%. Η αντίστοιχη αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας αυξάνεται αναλογικά με τον κίνδυνο της επιδημίας, αλλά εστιάζεται σε μεγάλο βαθμό σε ηλικιωμένους ενήλικες, ανεξάρτητα από το εάν εντάσσονται στις κοινωνικές φυσαλίδες.

Ο επιστημονικός αντίλογος

Ο καθηγητής στο τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών, Χαράλαμπος Γώγος, επισήμανε πάντως ότι ο αριθμός εννιά, όσων υποτίθεται ότι μπορούν να συμμετέχουν στα εορταστικά τραπέζια, δημιουργεί σύγχυση, «καθώς θα μπορούσαν για παράδειγμα να βρεθούν μαζί τέσσερα ζευγάρια στο ίδιο σπίτι», αντιτείνοντας ότι σε αυτή τη φάση χρειάζεται ο μέγιστος βαθμός ασφάλειας.

Η φούσκα του Φαρχάντ Μαντζού

Ο αρθρογράφος των NY Times Φαρχάντ Μαντζού προσπάθησε να αποτυπώσει το μέγεθος της, περιορισμένης όπως πίστευε, φούσκας του. «Μόλις μέτρησα όλες τις επαφές, ήταν σαν να ζητούσα από τους γονείς μου να καθίσουν στο εορταστικό τραπέζι με περισσότερα από 100 άτομα».

«Υπάρχουν πολλοί λόγοι για να είμαστε προσεκτικοί με τις φούσκες», δήλωσε ο Ουίλιαμ Χάνατζ, αναπληρωτής καθηγητής Επιδημιολογίας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ, εστιάζοντας στο προφανές γεγονός ότι ορισμένα άτομα θα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, όπως για παράδειγμα, οι ηλικιωμένοι. «Δεν πρέπει λοιπόν να συμμετέχουν» τονίζει ο Δρ. Χάνατζ, «το ίδιο και άτομα που διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να έχουν ήδη μολυνθεί, όπως όσοι εργάζονται στην πρώτη γραμμή, π.χ. σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης».

Οι περισσότεροι εμπειρογνώμονες επισημαίνουν επίσης τον κίνδυνο που συνδέεται με τον εφησυχασμό που προκύπτει από την οικειότητα. Πριν λίγες ημέρες άλλωστε δημοσιεύθηκε στο JAMA μια μετά-ανάλυση δεκάδων σχετικών μελετών, από την οποία προκύπτει ότι ο κίνδυνος της ενδοοικογενειακής μετάδοσης του ιού είναι ο μεγαλύτερος όλων.

Η εναλλακτική προσέγγιση της Οξφόρδης

Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη κοινωνιολόγων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η αλλαγή στον τρόπο οργάνωσης των κοινωνικών μας δικτύων θα μπορούσε να βοηθήσει στην επιπεδοποίηση της επιδημιολογικής καμπύλης, χωρίς παράλληλα να εκμηδενίζεται η κοινωνικοποίησή μας.

Με βάση τα ευρήματά τους, οι συγγραφείς προτείνουν τη μείωση των επαφών «υψηλού κινδύνου», αντί της μείωσης του συνόλου των κοινωνικών επαφών, προκειμένου να μετριαστούν οι αρνητικές κοινωνικές, συμπεριφορικές και οικονομικές επιπτώσεις των περιοριστικών μέτρων, διατηρώντας παράλληλα τους κινδύνους σε χαμηλά επίπεδα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι πιο πιθανό να συμμορφωθούν οι πολίτες με τις συστάσεις των αρμόδιων αρχών και των ειδικών να μειώσουν τις κοινωνικές επαφές τους, παρά να απομονωθούν πλήρως. Ειδικά σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Όπως σημειώνει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Περ Μπλοκ: «Αποδεικνύουμε ότι η στρατηγική μείωση των επαφών μπορεί να αυξήσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα των μέτρων φυσικής αποστασιοποίησης, εισάγοντας τη δυνατότητα να επιτρέπονται κάποιες κοινωνικές επαφές, και διατηρώντας ταυτόχρονα τους κινδύνους σε χαμηλό επίπεδο». «Αποδεικνύουμε κατά πόσο απλές αλλαγές στα κοινωνικά δίκτυα των ατόμων μπορούν να αλλάξουν τον ρυθμό και τη διάδοση του ιού», σημειώνει ο Δρ. Μπλοκ.

Η μελέτη της Οξφόρδης εξετάζει τρεις στρατηγικές επιλογές:

  1. Περιορισμός των επαφών, έστω προσωρινά, σε όσους μοιράζονται παρόμοια βασικά χαρακτηριστικά (π.χ. γεωγραφικά: να διαμένουν στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο ή στην ίδια γειτονιά).
  2. Μείωση της αλληλεπίδρασης με άτομα που δεν είναι συνδεδεμένα με τις συνηθισμένες κοινωνικές επαφές κάποιου, προκειμένου να μειωθούν οι δεσμοί μεταξύ πολλαπλών και ετερόκλητων κοινωνικών ομάδων.
  3. Επαναλαμβανόμενη αλληλεπίδραση με τις ίδιες κοινωνικές επαφές, προκειμένου να δημιουργηθούν μικρο-κοινότητες (ή κοινωνικές φούσκες).

Και οι τρεις στρατηγικές, σύμφωνα με τους ερευνητές, επιβραδύνουν ουσιαστικά την εξάπλωση του ιού, συγκριτικά με τη γενικόλογη και μη στρατηγική σύσταση κοινωνικής αποστασιοποίησης, και βέβαια συγκριτικά με την έλλειψη παρεμβάσεων, που θα οδηγούσε σε πολλαπλές και τυχαίες κοινωνικές επαφές. Σύμφωνα με τη μελέτη όμως, η πλέον αποτελεσματική στρατηγική είναι ο περιορισμός της αλληλεπίδρασης σε ορισμένες επαναλαμβανόμενες επαφές: Στις φούσκες. Ο Δρ Μπλοκ επισημαίνει βέβαια ότι αφού υιοθετηθεί η φούσκα θα πρέπει να τηρηθεί με αυστηρότητα το όριο των ατόμων, αλλά και να διασφαλιστεί ότι δεν θα συμμετέχουν και σε άλλες παράλληλες φούσκες.

Όπως προκύπτει από τη μελέτη, η υιοθέτηση αυτής της στρατηγικής ήταν πιο αποτελεσματική στην επιπέδωση της επιδημιολογικής καμπύλης. «Αντί για γενικές πολιτικές αυτο-απομόνωσης, η έμφαση σε επαναλαμβανόμενες επαφές στην κοινότητα είναι εύκολη τόσο στην κατανόηση όσο και στην εφαρμογή, καθιστώντας εφικτή την εφαρμογή των μέτρων για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους» δήλωσε ο Δρ. Μπλοκ αναγνωρίζοντας τον κίνδυνο να εγκαταλείψουν κάποιοι συμπολίτες εντελώς την ιδέα της κοινωνικής αποστασιοποίησης.

Tips για το γιορτινό τραπέζι

Σύμφωνα με τον Γκίκα Μαγιορκίνη, ακόμη και εντός της φούσκας μας, θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί προκειμένου να φρενάρουμε τη διάδοση του ιού. Συμβουλεύει λοιπόν:

  • Να τηρούμε πάντα τους κανόνες υγιεινής
  • Να πλένουμε καλά τα χέρια μας (με σαπούνι ή αντισηπτικό)
  • Να μην τρώμε από κοινό φαγητό
  • Να μην τρώμε από κοινό πιάτο
  • Να μην μοιραζόμαστε ποτήρια
  • Να αερίζουμε καλά τον χώρο
  • Και όπως προσθέτει, εάν είναι δυνατόν, να συναντηθούμε ακόμα και σε ανοιχτούς χώρους.
Εικόνα goranitis
Γράφει για τεχνολογία, επιστήμη και ψηφιακή κουλτούρα σε περιοδικά, εφημερίδες και websites. Σπούδασε στο τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ και πρόσφατα ξεκίνησε ένα εντελώς άσχετο μεταπτυχιακό. Η συλλογή διηγημάτων «24» (Εκδόσεις Πατάκη) είναι το πρώτο του βιβλίο.

Διαβάστε ακόμα

Σχόλια

Εικόνα Anonymous

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.