Δεν είμαστε οι μόνοι στην ιστορία που παθαίνουμε burnout

Γιατροί, κοινωνιολόγοι και φιλόσοφοι έχουν εφεύρει δεκάδες θεωρίες ανά τους αιώνες για τις αιτίες που προκαλούν την εξάντληση. Είναι οργανικές ή ψυχολογικές; Φταίει η νέα –κάθε φορά– εποχή ή το DNA μας; Τελικά, μήπως επινοούμε θεωρίες για να μην παραδεχτούμε ότι φοβόμαστε τη θνησιμότητά μας;
Χρόνος ανάγνωσης: 
6
'
William Hogarth, Marriage A-la-Mode 2: The Tête à Tête, c. 1743, The National Gallery, London.

Είναι η δική μας εποχή η πιο εξουθενωτική που έχει υπάρξει; Πολλοί κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι και κριτικοί του πολιτισμού υποστηρίζουν ότι η ταχεία εξάπλωση των συνδρόμων εξάντλησης όπως η κατάθλιψη, το άγχος και το burnout είναι συνέπειες της νεωτερικότητας και των προκλήσεών της. Το επιχείρημά τους είναι ότι τα επίπεδα της ανθρώπινης ενέργειας έχουν παραμείνει βασικά τα ίδια καθ' όλη την ιστορία, ενώ οι γνωστικές, συναισθηματικές και χρονικές απαιτήσεις από τον σύγχρονο άνθρωπο έχουν αυξηθεί τόσο απότομα, ώστε να προκύπτει ένα χρόνιο έλλειμμα εσωτερικών δυνάμεων. Οι πιο συχνά κατονομαζόμενες ως «γεννήτριες εξάντλησης» είναι οι κοινωνικές αλλαγές που προκύπτουν από την επιτάχυνση (των πάντων), τις νέες τεχνολογίες και τον μετασχηματισμό της μεταποιητικής βιομηχανίας σε οικονομίες υπηρεσιών και χρηματοοικονομικών. Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και τα κινητά τηλέφωνα, για παράδειγμα, καθιστούν τους εργαζόμενους αδιάλειπτα προσπελάσιμους, διαβρώνοντας τα όρια μεταξύ εργασίας και αναψυχής, κάνοντας δύσκολο για τους εργαζόμενους το να «κλείσουν τους διακόπτες». Προσθέστε σε αυτό τον έντονο ανταγωνισμό από τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό και το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα ο εργαζόμενος σπάνια εγκαταλείπει την εργασία. Δεν είναι περίεργο ότι όλοι είναι εξαντλημένοι.

Ακόμα και οι αρχαίοι ανησυχούσαν για την εξάντληση

Αυτό που συχνά περνάει απαρατήρητο, όμως, είναι ότι οι ανησυχίες για την εξάντληση δεν χαρακτηρίζουν μόνο την εποχή μας. Εκείνοι που φαντάζονται πως η ζωή στο παρελθόν ήταν απλούστερη, πιο αργή και καλύτερη, κάνουν λάθος. Η εμπειρία του burnout και οι ανησυχίες για τις επιδημίες εξάντλησης στον ευρύτερο πληθυσμό δεν συνδέονται με έναν συγκεκριμένο χρόνο και τόπο. Αντίθετα, έχουν απασχολήσει τους στοχαστές από την κλασική αρχαιότητα.

Θέλεις να συνεχίσεις; Γίνε τώρα συνδρομητής

Eίσαι ήδη συνδρομητής; Συνδέσου εδώ

Eπίλεξε συνδρομή

Η ανεξάρτητη ερευνητική δημοσιογραφία, χωρίς διαφημίσεις, απαιτεί χρόνο, χρήματα και κόπο.
Πιστεύουμε όμως οτι αυτός είναι ο μόνος δρόμος, και ελπίζουμε να μοιράζεσαι την οπτική μας.

Ετήσια

€60 ανά έτος Γράψου τώρα
Κερδίζεις €12

Μηνιαία

€6 ανά μήνα Γράψου τώρα

Αν όλοι όσοι διάβαζαν τα άρθρα μας, μας στήριζαν το μέλλον μας θα ήταν ασφαλέστερο.

Θέλεις να γνωριστούμε καλύτερα πρώτα;

Γράψου εδώ για να σου στέλνουμε ένα επιλεγμένο άρθρο την εβδομάδα δωρεάν.

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.