Πολεμώντας το brain drain

Ήδη πριν από την έναρξη της κρίσης και των μνημονίων, η πρόσβαση των νέων επιστημόνων σε θέσεις στα ακαδημαϊκά ιδρύματα της χώρας δεν ήταν εύκολη. Δεν ήταν εξάλλου σπάνιες οι περιπτώσεις όπου η εξασφάλισή της πολυπόθητης θέσης εξαρτιόταν λιγότερο από τα αντικειμενικά προσόντα του υποψηφίου, και περισσότερο από την ύπαρξη είτε των κατάλληλων γνωριμιών, είτε της «κατάλληλης» συμπεριφοράς: πρόκειται για κατάσταση που περιέγραφε εύστοχα το σύνθημα «Κουβάλα τον προτζέκτορα και θα σε κάνω λέκτορα», που βλέπουμε στους τοίχους πολλών πανεπιστημίων της χώρας.

Όταν στα παραπάνω προβλήματα προστέθηκε η κρίση, η απουσία προοπτικής οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες υψηλά καταρτισμένους νέους να αναζητήσουν την τύχη τους στο εξωτερικό, με τον συνολικό τους πληθυσμό να εκτιμάται στο μισό εκατομμύριο – σχηματικά, δηλαδή, η Ελλάδα έχασε αυτό το διάστημα μια πόλη σαν την Πάτρα, από νέους. Το ζήτημα του brain drain και οι τρόποι ανάσχεσής του εξακολουθούν να απασχολούν τον δημόσιο διάλογο, τροφοδοτώντας συχνά το ντιμπέιτ ανάμεσα στην κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Με τις δυνατότητες των κρατικών ταμείων περιορισμένες, για να αντιμετωπίσει το φαινόμενο η κυβέρνηση έδωσε βάρος στις δράσεις του