Ασφαλιστικό, μέρος Γ’: διάβρωση δια της δικαστικής οδού

Στα δύο πρώτα μέρη της έρευνάς μας για το Ασφαλιστικό (μπορείτε να τα βρείτε εδώ και εδώ), επιχειρήσαμε να δώσουμε τη γενική εικόνα ενός συστήματος που παραμένει δαπανηρό και υπερβολικά εξαρτημένο από το κράτος, αλλά που, χάρη στις μεταρρυθμίσεις (κυρίως) της περιόδου των μνημονίων, παραμένει προς το παρόν σε βιώσιμη τροχιά.

Υπάρχει ωστόσο μία βόμβα στα θεμέλιά του, που συνδέεται με τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων και την πρόσφατη σχετική νομολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Αν η νομολογία αυτή επιβεβαιωθεί, η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με τετελεσμένα που ενδεχομένως συνεπάγονται μείζονες δημοσιονομικές συνέπειες. Οι πολίτες, παράλληλα, θα αντιμετωπίσουν ξανά το ερώτημα, που προέκυψε με οξύ τρόπο επί ημερών του κατακερματισμένου προ κρίσης Ασφαλιστικού: υπάρχουν κάποιοι συνταξιούχοι που είναι παιδιά ενός ανώτερου Θεού;

Οι αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου

Η επίμαχη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι η 695/2024, που εκδόθηκε από το έκτο τμήμα τον Μάιο του 2024, κατόπιν προσφυγής δύο επίτιμων αρχηγών ΓΕΝ, ενός επίτιμου αρχηγού ΓΕΣ και ενός επίτιμου αρχηγού ΓΕΑ. Σύμφωνα με αυτήν, η σύνταξη των «υψηλά αμειβόμενων» στρατιωτικών δεν μπορεί να είναι χαμηλότερη από το 60% του