Ποιος φοβάται το Ασφαλιστικό;

Λύθηκε, τελικά, έστω με τις αιματηρές περικοπές και τα υπόλοιπα επώδυνα μέτρα των μνημονίων, το Ασφαλιστικό; Δέκα χρόνια μετά τον «νόμο Κατρούγκαλου», όπως έμεινε στην Ιστορία, μοιάζει να έχει επικρατήσει μία αίσθηση εφησυχασμού, ότι οι –έστω μειωμένες– συντάξεις των Ελλήνων είναι εξασφαλισμένες και ότι ο κρατικός προϋπολογισμός αντέχει πλέον την επιβάρυνση των συνταξιοδοτικών δαπανών.

Οι κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη πράγματι έχουν κάνει βήματα –έστω αργόσυρτα– προς την ενίσχυση της κεφαλαιοποιητικής πτυχής του συστήματος και έχουν μειώσει το μη μισθολογικό κόστος της εργασίας, ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Έχουν ληφθεί σημαντικά μέτρα κατά της εισφοροδιαφυγής (με πιο σημαντικό την ψηφιακή κάρτα εργασίας), και τα ταμεία έχουν ενισχυθεί χάρη στη σταθερή μείωση της ανεργίας και την αύξηση της συνολικής απασχόλησης την τελευταία πενταετία. Αξιοσημείωτη είναι ειδικά η αύξηση της απασχόλησης μεταξύ των ίδιων των συνταξιούχων χάρη στις αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο, από 35.000 το 2019 σε 280.000 σήμερα.

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία (Ευρωπαϊκές Εκθέσεις Γήρανσης & Επάρκειας, 2024), η Ελλάδα προβλέπεται το 2070 να έχει μειώσει τη