Από το Μάτι στο Κοτσάνι

O Φίλιος Αλέξανδρος Λυσιώτης ήταν καθ' οδόν για το Μάτι εκείνο το μεσημέρι της 23ης Ιουλίου 2018. Ο πλαστικός χειρουργός του ΚΑΤ κατέβαινε από τον Διόνυσο προς τον Οίκο Ναύτου, που φιλοξενούσε την ομάδα προσκόπων της οποίας είχε την ευθύνη, όταν πήρε χαμπάρι τον καπνό που ερχόταν από τον Νέο Βουτζά. «Τους ειδοποίησα να είναι έτοιμοι, ήταν 23 παιδιά δημοτικού και 6 ενήλικες», θυμάται από το γραφείο του στον 4ο όροφο του νοσοκομείου ΚΑΤ, εκεί όπου βρίσκεται η Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας Εγκαυμάτων, μία από τις λίγες στη χώρα μας.

Η φωνή του σπάει όσο φέρνει στη μνήμη του τις στιγμές εκείνου του απογεύματος. Η εκκένωση από την κατασκήνωση έγινε με υποδειγματική τάξη, με ένα πούλμαν που βρήκε στη Νέα Μάκρη –ο οδηγός ήταν πρόθυμος να ακολουθήσει– την ώρα που λίγα μέτρα νοτιότερα από τον Οίκο Ναύτου άνθρωποι καίγονταν ζωντανοί στο κέντρο του οικισμού. «Ήταν 18:37 ακριβώς», λέει ο Λυσιώτης κοιτάζοντας τα μηνύματα εκείνης της ημέρας. «Ούτε ένας γονιός δεν μας πήρε τηλέφωνο όσο ήμασταν στο δρόμο, τόσο σίγουροι ήταν ότι τα παιδιά τους βρίσκονταν σε καλά χέρια», λέει προσπαθώντας να περιγράψει τι μπορεί να σημαίνει το αίσθημα της ασφάλειας (σ.σ.: το δέρμα έχει μεγάλη σχέση με το αίσθημα αυτό