Αγρότες: Εκεχειρία αλλά όχι ειρήνη
Το να διασχίσω τη νυχτερινή ΠΑΘΕ με μπλόκα δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Γύρω στις 04:30 το πρωί βγαίνω στον κόμβο Ριτσώνας για Θήβα, ενώ στον στενό δρόμο πίσω από το νοσοκομείο της πόλης περνάνε ξυστά από τον καθρέφτη μου φορτηγά. Μέσα στην πόλη ο αστυνόμος στο οδόφραγμα με αφήνει να περάσω με την ταυτότητα· το ίδιο και ο αγρότης κάτω από την αερογέφυρα της ΠΑΘΕ, 200 μέτρα νότια των διοδίων. «Δεν έχεις καλό αυτοκίνητο, δεν βγάζεις φράγκα, πέρνα», μου λέει. Τα διόδια είναι εγκαταλελειμμένα.
Στη συνέχεια υπάρχει παράκαμψη ως τις Μικροθήβες, στη στροφή για Αγχίαλο και Βόλο. «Εκατό μέτρα παράκαμψη», μου υπόσχεται ο αστυνομικός και έχει δίκιο. Και έπειτα η Νίκαια.
Κάθε μπλόκο ένας κόσμος
Εδώ στον κάμπο τα τρακτέρ είναι χιλιάδες.
Μαύρες σημαίες, ελληνικές σημαίες, σκίτσα με Φεράρι, παλιά τρακτέρ που χρησιμοποιούνται σπάνια και άλλα ολοκαίνουργια. Όλα χωρίς πινακίδες. Η κυβέρνηση, όπως ανακοίνωσε δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, θα κόψει 350 ευρώ πρόστιμο σε κάθε αγρότη για παράνομη κατάληψη του οδοστρώματος (η νομοθεσία απαγορεύει στα τρακτέρ να κινούνται και πολύ περισσότερο να σταθμεύουν στο εθνικό δίκτυο). Πού θα βρει όμως τους ιδιοκτήτες, όταν τα τρακτέρ τους δεν
