Υβόν Σούρσοκ: αντίο στην Ελληνορθόδοξη «πριγκίπισσα» της Βηρυτού
Στις 4 Αυγούστου το απόγευμα η 98χρονη Υβόν, λαίδη Σούρσοκ-Κόκρεϊν, καθόταν στον καναπέ μπροστά στο μικρό τραπεζάκι του καφέ, στο ισόγειο του μεγάρου Σούρσοκ. Είχε σηκωθεί από την σιέστα της και πιει τον καφέ της και κοίταζε απορημένη, πέραν από τον κήπο της, την τεράστια φωτιά που έκαιγε κάτω στο λιμάνι, το λιμάνι που είχε τόσο καίρια συμβάλει στην δημιουργία της οικονομικής αυτοκρατορίας των Σούρσοκ. Η Υβόν ήταν, δίχως αμφιβολία, η πιο λαμπερή εκπρόσωπος του επιφανέστερου οίκου της Βηρυτού, μιας δυναστείας μεγαλεμπόρων και μαικήνων.
Φαντάζομαι την γηραιά Υβόν να κάθεται στον καναπέ με το πράσινο βελούδο, κοιτάζοντας απορημένη προς τα σύννεφα καπνού. Στην θέση αυτή με υποδεχόταν πάντοτε, καθισμένη κάτω από έναν πίνακα του Σολομώντα με την Βασίλισσα του Σαββά, έργο του Μπερνάρντο Καβαλλίνο του 17ου αιώνα. Καθόμουν απέναντί της, σε μια εντυπωσιακή αλλά μαρτυρικά άβολη πολυθρόνα που η μητέρα της είχε φέρει από το ανάκτορο της οικογένειάς της στην Νάπολη. «Ω, βλέπω η Μητέρα σας δέχθηκε σε ακρόαση στον καναπέ του θρόνου» την πείραζε ο Ρόντερικ. Ο μικρότερος γιος της, ήδη στην έκτη δεκαετία της ζωής του, ζούσε στο τρίτο πάτωμα του μεγάρου με την οικογένειά του.
Έπρεπε να σκύβω για να με
