Τι γίνεται με το σεξ στις ελληνικές φυλακές;

«Πενήντα χρονών σχεδόν παρθένος», είχε δηλώσει κάποτε αστειευόμενος ένας συγκελίτης μου για να διαφημίσει τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα ως υποψήφιος γαμπρός σε πιθανό προξενιό. Δεν ξέρω τι έκανε στη σεξουαλική του ζωή εκτός φυλακής, ξέρω όμως ότι αυτή μοιραζόταν όλη κι όλη σε λίγα σκόρπια εξάμηνα μέσα σε διάστημα σχεδόν τριών δεκαετιών.

Η αναγκαστική αποχή των κρατουμένων από το σεξ είναι μια προέκταση της στέρησης της ελευθερίας, μια άτυπη παρεπόμενη ποινή ή απλώς μια ακόμη συνέπεια της κάθειρξης. Η σημασία και οι προεκτάσεις της αποχής αυτής συμπυκνώνονται στη φράση «μυρίζει μουνί ακόμα» που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον νέο και άμαθο κρατούμενο. Το ίδιο λέγεται και περιπαικτικά σε κάποιον που μόλις επέστρεψε από ολιγοήμερη άδεια, πράγμα που συμβαίνει προς το τέλος της ποινής. Όμως το απόσταγμα της συλλογικής σοφίας των κρατουμένων γύρω από το σεξ συμπυκνώνεται στην ευχή προς τον αδειούχο ή αποφυλακιζόμενο κρατούμενο, προτού αυτός αναχωρήσει για την κοινωνία: «Αν δεν σου σηκώνεται, βάλε κωλοδάκτυλο».

Τηλεφωνικό σεξ στον Δομοκό

Η στέρηση του σεξ και η ανάγκη γι' αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τραγελαφικά περιστατικά. Όπως του Νίκου, ο οποίος, έπειτα από σχεδόν μια δεκαετία μέσα