
Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα η συζήτηση για αυτό που οι αρχιτέκτονες αποκαλούν «Μοντερνισμό» ή «Μοντέρνα Αρχιτεκτονική» έχει διευρυνθεί και συχνά ξεπερνά τους στενούς κύκλους των ειδικών. Μέσα από σελίδες στο Facebook και άλλους ιστότοπους, οι κάτοικοι της πόλης καταγράφουν δείγματα μοντέρνας αρχιτεκτονικής που βρίσκουν γύρω τους και τα δημοσιεύουν με σκοπό να τα συζητήσουν με τα άλλα μέλη. Αν λάβουμε υπόψη ότι μέχρι πριν από μερικά χρόνια τα μοντέρνα κτίρια αντιμετωπίζονταν από το ευρύ κοινό στην Ελλάδα σαν «γκρίζα και άσχημα κουτιά» και η μόνη συζήτηση για σχετικά σύγχρονες μορφές αρχιτεκτονικής αφορούσε μια νοσταλγία για τα νεοκλασικά που κατεδαφίστηκαν για να αντικατασταθούν από πολυκατοικίες, αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε προχωρήσει αρκετά στη συνειδητοποίηση της αξίας της πιο πρόσφατης μας αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
Χάρη στον ζήλο ερασιτεχνών φωτογράφων και κατοίκων της πόλης, η συζήτηση για τον Μεσοπολεμικό Μοντερνισμό, τις πολυκατοικίες και τις προαστιακές επαύλεις που σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του ’30 στην Αθήνα και στα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα, έχει ξεπεράσει την μικρή λίστα “επώνυμων” και εδραιωμένων παραδειγμάτων, όπως η πολυδημοσιευμένη Μπλε Πολυκατοικία των Κυριάκου Παναγιωτάκου-Σπύρου Παπαλουκά. Οι ιντερνετικές συζητήσεις συχνά αναδεικνύουν και περιεργάζονται πιο “ανώνυμα” και άγνωστα δείγματα Ελληνικού Μοντερνισμού του ’30 ή και πιο πρόσφατα, μεταπολεμικά κτίρια, ξεπερνώντας ενίοτε και το φάσμα της εξειδικευμένης βιβλιογραφίας στη συλλογή παραδειγμάτων. Σίγουρα όλο αυτό είναι μια θετική εξέλιξη που γεφυρώνει το κενό ανάμεσα στο ευρύ κοινό και τους ειδικούς της αρχιτεκτονικής.