Οι μόνιμοι κάτοικοι των ελληνικών φυλακών

Ο Γιάννης βρισκόταν επί δεκαετίες στη φυλακή μόνο για μικροαδικήματα. Όταν το υπουργείο Δικαιοσύνης πέρασε μια διάταξη για την αποσυμφόρηση των φυλακών, είχε τόσο αναστατωθεί που αναφώνησε διαμαρτυρόμενος: «Μας πετάνε έξω!». Δεν είναι βέβαια αυτός ο πιο χαρακτηριστικός τύπος παλιού κρατούμενου, όμως είναι άλλη μια ψηφίδα που αποδομεί τον μύθο γύρω από το κύρος που υποτίθεται πως απολαμβάνουν οι παλιοί κρατούμενοι και οι ισοβίτες.

Πρόκειται για μύθους που τους θέλουν σκληρούς, επικίνδυνους για την κοινωνία, φορείς κύρους και προνομίων στο εσωτερικό της κοινότητας των κρατουμένων. Αναπαραστάσεις που αυτές τις δύο ιδιότητες τις ανάγουν σε επαρκές και αυτόνομο συμβολικό κεφάλαιο. Μπορεί αυτός ο μύθος να εδράζεται στην κουλτούρα της φυλακής παλαιότερων δεκαετιών, καθώς όπως μου είχε εκμυστηρευτεί ο Αποστόλης: «Η φυλακή χάλασε. Σήμερα δεν αξίζει να βγάζεις φυλακή, ότι και να έχεις κάνει! Παλιά ήταν αλλιώς...».

Ο Αποστόλης και ο Μανούσος

Ο Αποστόλης ήταν ο πιο παλιός κρατούμενος που έχω γνωρίσει. Ήταν 70 χρονών και μετρούσε τη στιγμή που τον γνώρισα ήδη 45 χρόνια στη φυλακή. Δεν είμαι σίγουρος για το τι πήγε στραβά στη ζωή του, όμως αυταπόδεικτα πήγε από πολύ νωρίς, καθώς από τα 20 του