![Μια φωτογραφία που τραβήχτηκε από την πόλη Αλ Τζίρ στο βόρειο εμιράτο Ρας Αλ Καϊμά δείχνει ένα δεξαμενόπλοιο να διέρχεται από τα ύδατα του Στενού του Ορμούζ στις 25 Φεβρουαρίου 2026. [FADEL SENNA / AFP]](/sites/default/files/styles/image_main_xxl/public/2026-05/ceafp-20260225-98wc9rg-v2-highres-topshotuaeusirandiplomacy.jpg.webp?itok=X9IFVHTi)
Ογδόντα μέρες ασφυξία για την παγκόσμια οικονομία
Στο εξώφυλλό του στις 30 Απριλίου, το Economist απεικόνισε ένα κομβόι από δεξαμενόπλοια να αρμενίζουν στους αιθέρες, μέσα σε σύννεφα με μαγικές αποχρώσεις. Ο τίτλος του φύλλου ήταν: «Oil Markets are still in La La land». Με άλλα λόγια, οι χρηματιστηριακές τιμές του πετρελαίου, σύμφωνα με την εκτίμηση του βρετανικού περιοδικού, παρ’ ότι σημαντικά αυξημένες σε σύγκριση με την περίοδο πριν την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν, εξακολουθούν να μην αντικατοπτρίζουν το εύρος και την ένταση της ενεργειακής κρίσης που πυροδότησε ο πόλεμος.
Η απόκλιση μεταξύ της πραγματικής οικονομίας και των εκτιμήσεων της αγοράς έκτοτε συνεχίζεται. Ο Ντόναλντ Τραμπ διαβεβαιώνει τακτικά ότι η οριστική συμφωνία με την οποία θα ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ είναι μια ανάσα μακριά. Οι αγορές αντιδρούν, η τιμή του πετρελαίου πέφτει, και η πίεση στον Τραμπ να καταλήξει σε συμφωνία μειώνεται. Στη συνέχεια οι προσδοκίες διαψεύδονται, οι τιμές ξανανεβαίνουν, ο Τραμπ δίνει νέες διαβεβαιώσεις, κ.ο.κ. Εν τω μεταξύ, ο διπλός αποκλεισμός του Περσικού παρατείνεται και οι συνέπειες της ενεργειακής κρίσης πολλαπλασιάζονται.
![Ένας μοτοσικλετιστής οδηγεί το σκούτερ του σε έναν δρόμο κοντά σε μια διαφημιστική πινακίδα στην πρόσοψη ενός κτιρίου, η οποία απεικονίζει το Στενό του Ορμούζ με τη λεζάντα στα περσικά «Για πάντα στα χέρια του Ιράν», στην πλατεία Βανάκ της Τεχεράνης, στις 6 Μαΐου 2026. [- / AFP]](/sites/default/files/styles/image_ckeditor_small/public/2026-05/rhormuzforeveriniranshand.jpg?itok=b2y5NpTU)
Πριν τον πόλεμο, περίπου 1.500 δεξαμενόπλοια τον μήνα περνούσαν από τα Στενά. Ο αριθμός αυτός
