Ο Προσωπικός Βοηθός δεν είναι πολυτέλεια για τους ανάπηρους

Σκεφτείτε όλα αυτά που κάνετε μέσα σε μια μέρα σας. Θα ξυπνήσετε, θα κάνετε ντους, θα φάτε πρωινό, θα πάτε στη δουλειά, θα βγείτε με φίλους, θα μαγειρέψετε, θα καθαρίσετε το σπίτι και το βράδυ θα φορέσετε τις πιτζάμες σας και θα κοιμηθείτε. Φανταστείτε τώρα ότι σπάσατε και τα δύο σας χέρια. Πόσα από αυτά μπορείτε να κάνετε μόνοι σας; Ακόμη και πολύ απλές στην καθημερινότητα ενέργειες, όπως το να διαβάσετε ένα βιβλίο ή να πλύνετε τα δόντια σας, είναι αδύνατον να τις κάνετε μόνοι. Μπορεί κάποιος από την οικογένεια σας ή ένας φίλος να σας βοηθήσει για λίγο καιρό. Πώς θα ήταν τα πράγματα όμως αν τον είχατε ανάγκη για το υπόλοιπο της ζωής σας;

Σε έναν κόσμο που έχει φτιαχτεί για άτομα χωρίς βλάβες, το να έχεις κάποια κινητική, νοητική ή αισθητηριακή βλάβη καθιστά την καθημερινότητα πολύ δύσκολη χωρίς τη βοήθεια της τεχνολογίας ή τη βοήθεια κάποιου. Γι' αυτό εδώ και πολλά χρόνια είναι αίτημα του εγχώριου αναπηρικού κινήματος η θέσπιση της παροχής Προσωπικού Βοηθού. Είναι ένας θεσμός που λειτουργεί στο εξωτερικό εδώ και δεκαετίες, αλλά στη χώρα μας, αν και έχει δρομολογηθεί, ακόμα δεν έχει εφαρμοστεί.