Ο ΟΠΕΚΕΠΕ των πόλεων

H Ελληνική Δημοκρατία πρέπει να περιμένει μετά το Πάσχα τον λογαριασμό από την ΕΕ για όσα δεν έκανε για τη χρηστή διαχείριση της επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων και ευπαθών ομάδων. Κι αυτό δεν θα είναι εύκολο, διότι για μία ακόμα φορά οι Ευρωπαίοι μας έχουν πιάσει στα πράσα. 

Η υπόθεση είναι στις πόλεις ό,τι είναι ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ύπαιθρο.

Εν αρχή ην το σχέδιο

Την περίοδο 2019–2021 περίπου έγινε ένα μεγάλο σχέδιο κατάρτισης, που θα χρηματοδοτούνταν από το ΕΣΠΑ 2014–2020, δηλαδή αυτό που έληγε εκείνη την περίοδο. Το ύψος των προγραμμάτων ήταν 300 εκατ. ευρώ. Από την αρχή, όμως, ο σχεδιασμός δεν προέβλεπε ότι τα χρήματα θα πήγαιναν «κατευθείαν» με ανοικτούς διαγωνισμούς σε παρόχους κατάρτισης –τις γνωστές εταιρείες που έχουν τα ΙΕΚ και τα ΚΕΚ– αλλά θα διοχετεύονταν στους δικαιούχους μέσα από συμπράξεις αυτών των φορέων με πολλούς άλλους ενδιάμεσους φορείς: οργανώσεις, επιμελητήρια, ομοσπονδίες, κοινωνικούς εταίρους. Δηλαδή, δεν θα υπήρχε μία απλή σχέση κράτους–εκπαιδευτικού φορέα, όπως στο παρελθόν, αλλά μια σύμπραξη κοινωνικών φορέων ή κυβερνητικών υπηρεσιών με τις παραδοσιακές εταιρείες κατάρτισης, έναντι τμήματος της χρηματοδότησης φυσικά. «Ορισμένοι από αυτούς τους φορείς