Το Μουσείο της Αποτυχίας
Υπάρχει ένα μουσείο για τουαλέτες. Ένα μουσείο που φαντάζεται έναν κόσμο στον οποίο ο καπιταλισμός είναι νεκρός. Ένα μουσείο για ράμεν. Ένα μουσείο για lunchboxes. Για λαγουδάκια. Για αλατοπιπεριέρες. Για τα PEZ. Για παγωτά. Και πριν λίγες μέρες εγκαινιάστηκε στo Χέλσινμποργκ της Σουηδίας το Μουσείο της Αποτυχίας. Της μεγάλης πατάτας. Όσων πέταξες αψήφιστα. Όσων χλεύασες. Όσων δεν ξέρεις πού να ανακυκλώσεις. Όμως και όσων φτιάχτηκαν για να γίνουν σκαλοπάτι ώστε να φτάσουμε σε αυτό που πλέον έχεις. Ο δρόμος, αυτό είναι η αποτυχία, λέει ο Σάμιουελ Γουέστ.
Ο Γουέστ εμπνεύστηκε το μουσείο μετά από μια επίσκεψη στο Mουσείo των Διαλυμένων Σχέσεων στο Ζάγκρεμπ. Διαλυμένες σχέσεις, διαψευσμένα επιχειρηματικά πλάνα, η απογοήτευση είναι ίδια, σκέφτηκε ο Γουέστ, αλλά και το δίδαγμα είναι ίδιο: θα χρειαστούν μερικές αποτυχίες για να φτάσεις στη Ζαναντού.
Αυτά είναι κάποια από τα 60 εκθέματα:
Crystal Pepsi (1992-1993)
Το 1992, της μόδας ήταν η αγνότητα και καθαρότητα και ο κόσμος κρατούσε ένα Perrier καθώς συζητούσε το μέλλον της σχέσης της Ντάριλ Χάνι με τον Τζον Κένεντι Τζούνιορ. Oι πολυεθνικές το μόνο που κάνουν είναι να μετράνε, και με τη νέα τάση εμφανίστηκε και η χωρίς καφεΐνη άχρωμη Crystal
