Το Φιλί: 100 χρόνια Βιεννέζικος Μοντερνισμός
Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τον πίνακα κροπαρισμένο σε ορθογώνια πόστερ, και ξεχνάμε ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα τέλειο τετράγωνο, 1,80 επί 1,80 μ.
O Γκούσταφ Κλιμτ, γιος ενός φτωχού τεχνίτη που σκάλιζε χρυσά κοσμήματα, ζωγράφισε το Φιλί στο αποκορύφωμα της Χρυσής Περιόδου του, όταν κάλυπτε τους καμβάδες τους με φύλλα χρυσού, επηρεασμένος από τα βυζαντινά μωσαϊκά της Βασιλικής του Σαν Βιτάλε στη Ραβένα, την οποία είχε επισκεφτεί το 1903. Το χρυσό χρώμα που συλλαμβάνει το φως, ειδικά γύρω από τα δύο πρόσωπα, δίνει ως άλλο φωτοστέφανο μια πνευματιστική και θρησκευτική διάσταση στον πίνακα.
Oι δύο φιγούρες είναι απόλυτα βυθισμένες στον εναγκαλισμό τους. Γύρω τους, το πράσινο χρώμα που έχει αναμειχθεί στο χρυσό τις κάνει να μοιάζουν μόνες τους με φόντο το Σύμπαν. Τα ρούχα του άνδρα έχουν μοτίβα από παραλληλόγραμμα, σε αντίθεση με της γυναίκας που έχουν οβάλ και κύκλους, καμουφλάροντας τον ερωτισμό υπό ένα διακοσμητικό πέπλο.
Ο άνδρας φορά στεφάνι από κισσό και η γυναίκα από λουλούδια, σχεδόν σαν αστέρια στον ουρανό. Βλέπουμε ξεκάθαρα μόνο το πρόσωπο της γυναίκας, σε οριζόντια θέση ως το δοχείο, εκείνη που δέχεται την τρυφερότητα. Έχει κλειστά τα μάτια υποδηλώνοντας
