Κάτω τα χέρια από τις πικροδάφνες

Ροδοδάφνη, νήριον το ολέανδρον, σφάκα, αροδάφνη, τουρκικό τριαντάφυλλο. Δεκάδες ονόματα για ένα φυτό βαθιά ριζωμένο στο ελληνικό τοπίο, που για δεκαετίες στολίζει σχολεία, πάρκα, δρόμους, αυλές και χειμάρρους.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, όμως, η πικροδάφνη πέρασε στη σφαίρα του «επικίνδυνου» για τη δημόσια υγεία φυτού.

H εγκύκλιος του υπουργείου Υγείας, που διακινήθηκε σε δήμους και σχολικές μονάδες στις 19 Φεβρουαρίου, σύστησε την απομάκρυνσή της από χώρους όπου κινούνται παιδιά. Χωρίς δημοσιοποιημένα επιδημιολογικά δεδομένα, χωρίς σαφές πρωτόκολλο εφαρμογής και χωρίς τεκμηριωμένη εκτίμηση κινδύνου, ήταν λίγοι αυτοί που ξεκίνησαν να εφαρμόζουν την οδηγία ως υποχρεωτική. Παρόλα αυτά σε δύο τουλάχιστον δήμους στη χώρα ξεκίνησαν καταγραφές, κοπές και αντικαταστάσεις φυτών.

Κι όμως, η αφετηρία δεν ήταν κάποια υγειονομική κρίση, αλλά δύο απλά, μεμονωμένα ερωτήματα: ένα σε σχολείο στη Λάρισα και ένα από κάτοικο στη Βέροια. Και από εκεί, ξεκίνησε μια αλληλουχία διοικητικών ενεργειών που, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, έχει εξελιχθεί σε φαρσοκωμωδία.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Δύο απλές απορίες

Όλα ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 2025.

Αφορμή υπήρξε το τηλεφώνημα που έκανε δημότης του