«Το ιρανικό καθεστώς έχει ψυχολογία πολιορκημένου»
Αυτός ο πόλεμος έχει διαφορετικούς στόχους για τον καθένα από τους εμπλεκόμενους. Σε ό,τι αφορά ατο Ισραήλ, ξέρουμε ότι ο στόχος είναι να καταστήσει το ιρανικό καθεστώς ανίκανο να αποτελεί απειλή για την ασφάλειά του. Σε ό,τι αφορά ατις ΗΠΑ, ο στόχος είναι ασαφής – πιθανώς είναι η αντικατάσταση του καθεστώτος από μια ηγεσία που θα έχει την έγκριση της κυβέρνησης Τραμπ. Για το Ιράν –ή σωστότερα για το ιρανικό καθεστώς– ο στόχος είναι να συνεχίσει να στέκεται όρθιο, να επιβιώσει, με κάθε τρόπο. Τι από όλα είναι εφικτό;
Είναι 10 π.μ. όταν μιλάμε με τον Μέιρ Λίτβακ, διευθυντή του Τμήματος Μεσανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ. Μου λέει ότι οι σειρήνες άρχισαν να χτυπούν στις 2:30 τα ξημερώματα και πάλι νωρίς το πρωί, «αλλά τώρα έχουμε ησυχία», λέει χαμογελώντας ήρεμα. «Για την ώρα, τουλάχιστον», προσθέτει.
Ο Λίτβακ, από τους κορυφαίους ειδικούς στον κόσμο στο σιιτικό Ισλάμ και από τους καλύτερους γνώστες του ιρανικού καθεστώτος, δεν βλέπει πιθανή την ανατροπή του στο κοντινό μέλλον. «Δυστυχώς το καθεστώς είναι μάλλον αρκετά σταθερό. Ή εάν υποθέσουμε ότι μπορεί να υπάρχουν κάποιες ρωγμές, αυτές είναι κρυφές, δεν φαίνονται».
