Γιατί χάνουμε 100 δρομολόγια την ημέρα στις σταθερές συγκοινωνίες της Αθήνας;
Για όποιον βασίζεται καθημερινά στις δημόσιες σταθερές συγκοινωνίες για τη μετακίνησή του, οι καθυστερήσεις είναι προδιαγεγραμμένες και η ταλαιπωρία μέρος της διαδρομής. Την ίδια στιγμή που τα μέσα μαζικής μεταφοράς, εξαιρουμένης της πράσινης γραμμής του τρένου, συμπληρώνουν πλέον σχεδόν ένα μήνα 24ωρης λειτουργίας κάθε Σάββατο, οι πολίτες καθημερινά στριμώχνονται στις αποβάθρες των σταθμών περιμένοντας τον επόμενο συρμό.
Μια πρόσφατη Τετάρτη, για παράδειγμα, σε ώρα αιχμής, λίγο μετά τις 4 το μεσημέρι η αποβάθρα του πρώην ΗΣΑΠ στο Μοναστηράκι γεμίζει ασφυκτικά. Στην καρδιά της αστικής κινητικότητας, με προορισμό τον Πειραιά, οι επιβάτες συνωστίζονται, τα βλέμματα γεμίζουν εκνευρισμό και τα χείλη ψιθυρίζουν παράπονα που έχουν ακουστεί πολλές φορές. Η εμπειρία είναι κοινή και δυσάρεστη. Όλοι περιμένουν έναν συρμό που κανονικά περνά κάθε τέσσερα λεπτά, όμως στο σύστημα τηλεματικής δείχνει να καθυστερεί ένα τέταρτο, προεξοφλώντας με σχετική βεβαιότητα πως η διαδρομή θα προσομοιάζει με σαρδελοκούτι.
Τα αραιά δρομολόγια, οι βλάβες, οι συστηματικές καθυστερήσεις που εμποδίζουν τους επιβάτες να φτάσουν στη δουλειά τους στην ώρα τους και οι ασφυκτικές συνθήκες στους συρμούς είναι ολοένα και

