Δίπλα στους ψαράδες της Μεσογείου

Τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων τα πέρασα χάρη στην ιδιαίτερη καταγωγή μου στην Κρήτη και τη Λέρο, όπου είχα από μικρός την ευκαιρία να παίζω μαζί με άλλα παιδιά μέσα στις βάρκες των ψαράδων. Από αυτόν τον συγχρονισμό, το «τρίψιμο» με τους αλιείς, μπορούσες να καταλάβεις ότι πέρα από τον ρομαντισμό και την ξεγνοιασιά, υπήρχε και ένας συνεχής φόβος: ότι η θάλασσα γινόταν σταδιακά μία έρημος, που δεν έβγαζε ούτε ψάρια, ούτε μεροκάματο. Με μία λέξη: υπεραλίευση.

Όσα ξέρουμε κι όσα δεν λέμε

Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, μέχρι πρόσφατα η ενασχόλησή μου με το ζήτημα ήταν πολύ περιορισμένη. Tο μόνο που γνώριζα δηλαδή ήταν το πολύ γενικό «τα ψάρια λιγοστεύουν στη θάλασσα». Όταν όμως γεννήθηκε μέσα μου η ιδέα να κάνω ένα ντοκιμαντέρ για το θέμα, επειδή δεν μπορούσα να βασίσω το όλο εγχείρημα σε μία εντύπωση, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να ψάξω για στοιχεία που θα επιβεβαίωναν ή θα κατέρριπταν την ιδέα που είχα. Η εικόνα ήταν ξεκάθαρη. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας, η Μεσόγειος είναι η πλέον υπεραλιευμένη θάλασσα στον πλανήτη, αφού υπολογίζεται ότι σε αυτήν και τη Μαύρη Θάλασσα πάνω από το 62% των αλιευτικών αποθεμάτων υπεραλιεύονται. Ακόμη, μία νέα έκθε