Κερκίδα για τον «κακό» της ιστορίας

Δεν είναι μυστικό. Μερικοί από τους χειρότερους χαρακτήρες που γέννησε η μυθοπλασία είναι και από τους πιο αγαπημένους μας. Πιο ενδιαφέροντες και οπωσδήποτε λιγότερο προβλέψιμοι από τους ήρωες της ιστορίας, δεν εξυπηρετούν απλώς την πλοκή, αλλά τελικά κλέβουν αναπάντεχα την παράσταση, αποκτώντας το δικό τους κοινό, που θέλει κάποτε να τους δει να κερδίζουν – έστω και για λίγο. Από το Κογιότ που πέρασε δια πυρός και σιδήρου κυνηγώντας μάταια το Μπιπ-Μπιπ μέχρι τον Βόλντερμορτ, τον Ντέξτερ, τον Τζόκερ και τη Σέρσεϊ Λάνιστερ, οι όχι και τόσο λαμπροί φανταστικοί χαρακτήρες έχουν το δικό τους κοινό, που ταυτίζεται περισσότερο με τη σκοτεινή πλευρά της αφήγησης και λιγότερο με τον νόμο, την τάξη και τη δικαιοσύνη που αναλαμβάνει εργολαβικά, και ενίοτε τόσο βαρετά, ο καλός ήρωας.

Ακόμα κι αν δεν συμπαθούμε συνειδητά έναν Νταρθ Βέιντερ ή έναν Thanos, οι χειρότεροι των κακών της ποπ κουλτούρας μάς συναρπάζουν περισσότερο από όσο μας απωθούν. Δεν αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση, αλλά σε κάποιον βαθμό τους υποστηρίζουμε, κατανοώντας ίσως γιατί είναι τόσο θυμωμένοι και βίαιοι, γεγονός που κάνει τις σατανικές δολοπλοκίες τους και τους σωρούς πτωμάτων που αφήνουν πίσω τους να φαίνονται κάπως