Tο υπερταμείο δείχνει τα δόντια του. Θα δαγκώσει τις ΔΕΚΟ;

Πέρασαν 33 μήνες από την ιστορική Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, όπου κρίθηκε η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Ήταν ξημερώματα 12ης προς 13η Ιουλίου 2015, όταν μετά από 17 ώρες διαπραγματεύσεων οι ηγέτες των κρατών-μελών της ευρωζώνης συμφώνησαν να αρχίσουν εκ νέου συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση για τρίτο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας (ύψους 86 δισ. ευρώ).

Μεταξύ των όρων που οι δανειστές επέβαλλαν στην ελληνική κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αποδέχτηκε, ήταν η σύσταση ενός νέου κρατικού φορέα για την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου και την απόδοση μέρους των κερδών του στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους για 99 έτη. Πρόκειται για τη γνωστή «απαίτηση Σόιμπλε» και το Υπερταμείο, όπως ονομάστηκε ο φορέας, γιατί υπό τον έλεγχό του θα ετίθεντο (όπως και έγινε) όλοι οι προϋπάρχοντες φορείς αξιοποίησης/πώλησης της δημόσιας περιουσίας, δηλαδή το ΤΑΙΠΕΔ (Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου), η ΕΤΑΔ (Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου) και το ΤΧΣ (Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας).

Δέκα μήνες μετά, η κυβέρνηση ψήφισε τον ιδρυτικό