The nostalgia factory

Το διήγημα του συνεργάτη μας, Γιάννη Κωνσταντακόπουλου, ξυπνάει μνήμες από τα καλοκαίρια της πρώτης νιότης μας.
Χρόνος ανάγνωσης: 
7
'
[Photo by Bruno Luz on Unsplash]

Ξεφύλλιζε το τελευταίο τεύχος του Μπλεκ. Ήξερε από ποια ιστορία θ’ αρχίσει στο τέλος, όμως κάθε φορά του άρεσε να βλέπει στα γρήγορα όλο το περιοδικό. Η μάνα του του φώναξε από την κουζίνα: «Το φαΐ είναι έτοιμο. Ακόμα αυτά διαβάζεις; Μεγάλωσες πια».

Δεν ήξερε αν η μάνα του είχε δίκιο. Μάλλον είχε. Στα 16 σου έχεις μεγαλώσει. Αλλά ακόμα σε παίρνει να φέρεσαι και σε κάποια πράγματα σαν μικρός.

Έβαλε το Μπλεκ στην κωλότσεπη και βγήκε έξω. «Δεν πεινάω», φώναξε περνώντας από το διάδρομο, «πάω έξω». Πέρασε μέσα από την κουρτίνα με τις λωρίδες που είχαν ζωγραφισμένες πάνω τους διάφορα σχέδια των Ίνκας. Ή των Αζτέκων. Ποτέ δε θυμόταν. Θυμόταν μόνο ότι τις είχε φέρει ο Τάκης από το Μεξικό σε ένα από τα ταξίδια του εκεί.

Ο Τάκης, ο θείος Τάκης κανονικά, αδερφός της μάνας του και μάλλον το μόνο προσωπο στην οικογένεια που γούσταρε σιωπηλά: ψηλός, αδύνατος, με σταθερή, ωραία φωνή, συνήθιζε να φοράει λευκά πουκάμισα χωρίς να κλείνει τα κουμπιά τους το καλοκαίρι. Όταν δεν ταξίδευε βέβαια σε όλο τον κόσμο. Αλλά τώρα έλειπε ως συνήθως.

Βγήκε έξω. Στο βάθος του δρόμου είδε τον Ανδρέα στο ποδήλατο. Ο ήλιος άστραφτε στον κόκκινο σκελετό. «Πάμε στη Σαχάρα;» του πέταξε. «Κάτσε να πάω την εφημερίδα σπίτι κι έρχομαι», απάντησε ο Ανδρέας που γυρνούσε από το περίπτερο κάθε μέρα τέτοια ώρα που έρχονταν οι εφημερίδες.

Η Σαχάρα ήταν το ανεπίσημο όνομα της δίπλα μεγάλης παραλίας, που ήταν όλη άμμο. Μάλλον όμως δεν είχε επίσημο όνομα. Η παραλία ήταν μονίμως άδεια γιατί δεν είχε ούτε ένα δέντρο κι ο ήλιος σε βαρούσε κατακέφαλα. Κυρίως όμως γιατί δεν υπήρχε πρόσβαση με το αυτοκίνητο. Ποιος οικογενειάρχης περπατούσε κάτω από τον ήλιο ένα τέταρτο, αφού ανέβει ένα λόφο με το αμάξι, με τα μπαγκάζια στα χέρια και τα παιδιά να κλαίνε από την καυτή άμμο για να βρεθεί σε μια άδεια παραλία; Κι ας ήταν απέραντη.

Θέλεις να συνεχίσεις; Γίνε τώρα συνδρομητής

Eίσαι ήδη συνδρομητής; Συνδέσου εδώ

Eπίλεξε συνδρομή

Η ανεξάρτητη ερευνητική δημοσιογραφία, χωρίς διαφημίσεις, απαιτεί χρόνο, χρήματα και κόπο.
Πιστεύουμε όμως οτι αυτός είναι ο μόνος δρόμος, και ελπίζουμε να μοιράζεσαι την οπτική μας.

Ετήσια

€60 ανά έτος Γράψου τώρα
Κερδίζεις €12

Μηνιαία

€6 ανά μήνα Γράψου τώρα

Αν όλοι όσοι διάβαζαν τα άρθρα μας, μας στήριζαν το μέλλον μας θα ήταν ασφαλέστερο.

Θέλεις να γνωριστούμε καλύτερα πρώτα;

Γράψου εδώ για να σου στέλνουμε ένα επιλεγμένο άρθρο την εβδομάδα δωρεάν.

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.