«Δεν ήθελα να κάνω σεξ έχοντας γυναικείο σώμα»

Γνωριστήκαμε όταν ήταν 20 ετών και λεγόταν Ευγενία. Ο Άγγελος που κάθεται σήμερα απέναντί μου, στα 33 πια, είναι ο ίδιος άνθρωπος, πλέον όμως αισθάνεται ο εαυτός του. Μιλάει για τη φυλομετάβασή του, τη διαδικασία δηλαδή που ακολούθησε ώστε να αλλάξει τον τρόπο που το φύλο του παρουσιάζεται κοινωνικά, ιατρικά και νομικά.
Χρόνος ανάγνωσης: 
15
'
Ο Άγγελος όπως είναι σήμερα.

Στις 20 Ιουνίου 1988 γεννήθηκε στην Αθήνα το δεύτερο στη σειρά κορίτσι μιας οικογένειας βιοπαλαιστών, που βαφτίστηκε Ευγενία. Υπερκινητικό και πειραχτήρι, ήδη από τα πρώτα χρόνια της ζωής του αυτό το παιδί ξεχώριζε για την έντονη παρουσία του. «Όπου και να πήγαινα έκανα βαβούρα. Ήμουν σαν τον Ταζ των κινουμένων σχεδίων, σε συνεχή υπερδιέγερση. Η καλύτερή μου ήταν να βρίσκομαι μεταξύ πολλών παιδιών, να κάνω πλάκες και να παίζω μπάλα», περιγράφει στο inside story.

Σπίτι δεν της άρεσε να κάθεται, ενώ απέφευγε να ασχοληθεί με τις κούκλες της μεγαλύτερης αδερφής της. Σύχναζε στα πάρκα της γειτονιάς και στις αλάνες, όπου καβαλούσε χαρούμενη το ποδήλατό της, έπαιζε κυνηγητό και ποδόσφαιρο με τα αγόρια. Εκτός από δύο γρήγορα πόδια, είχε και μια πηγαία οικειότητα μαζί τους. «Ένιωθα άνετα να τα προσεγγίσω και να τα συναναστραφώ. Τα παιχνίδια τους μου άρεσαν γιατί είχαν ένταση και κίνηση, ενώ οι κοριτσίστικες δραστηριότητες μού φαίνονταν βαρετές. Δεν είχα πρόβλημα όταν τα κορίτσια συμμετείχαν μαζί μας στα ομαδικά, ωστόσο ανάμεσά τους αισθανόμουν αμήχανα. Σαν να έπρεπε κάπως να στηθώ, να προσέξω τη στάση μου, να υποδυθώ έναν ρόλο. Να κάνω ότι είμαι, όχι να είμαι. Καταλάβαινα ότι δεν τους έμοιαζα».

Ο Άγγελος ποτέ δεν ένιωσε «αγοροκόριτσο», όπως συχνά αποκαλούνταν από τον περίγυρο. Πάντα του ένιωθε αγόρι. Γι’ αυτό και η φυλομετάβαση αποτέλεσε μονόδρομο.

Πήγαινε στο νηπιαγωγείο κι ετοιμαζόταν ενθουσιωδώς για τη χριστουγεννιάτικη σχολική εορτή, όταν άκουσε από τη δασκάλα ότι θα έπρεπε επί σκηνής να φορέσει φούστα. «Δε θα ξεχάσω ποτέ το κλάμα που έριξα τότε. Γύρισα σπίτι κι έπεσα πάνω στη μάνα μου απαρηγόρητος. Δε ντρεπόμουν καθόλου να βγω μπροστά μόνος μου. Ντρεπόμουν όμως αφάνταστα να εμφανιστώ με φούστα. Τελικά από την αγωνία και το ζόρι μου ανέβασα υψηλό πυρετό. Ήταν η πρώτη φορά που αγχώθηκα έτσι ως παιδί κι ενστικτωδώς πιέστηκα να υποκριθώ κάτι που δεν ήμουν».

Θέλεις να συνεχίσεις; Γίνε τώρα συνδρομητής

Eίσαι ήδη συνδρομητής; Συνδέσου εδώ

Eπίλεξε συνδρομή

Η ανεξάρτητη ερευνητική δημοσιογραφία, χωρίς διαφημίσεις, απαιτεί χρόνο, χρήματα και κόπο.
Πιστεύουμε όμως οτι αυτός είναι ο μόνος δρόμος, και ελπίζουμε να μοιράζεσαι την οπτική μας.

Ετήσια

€60 ανά έτος Γράψου τώρα
Κερδίζεις €12

Μηνιαία

€6 ανά μήνα Γράψου τώρα

Αν όλοι όσοι διάβαζαν τα άρθρα μας, μας στήριζαν το μέλλον μας θα ήταν ασφαλέστερο.

Θέλεις να γνωριστούμε καλύτερα πρώτα;

Γράψου εδώ για να σου στέλνουμε ένα επιλεγμένο άρθρο την εβδομάδα δωρεάν.

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.