Teleperformance: Άνθρωποι ρομπότ

Μαρτυρίες για την ύπαρξη διακρίσεων, εξοντωτικών συνθηκών εργασίας και σκόπιμα απλησίαστων μπόνους, συνυπάρχουν με το καλύτερο εργασιακό περιβάλλον της πολυεθνικής εταιρείας.
Χρόνος ανάγνωσης: 
11
'
Διαφήμιση της Teleperformance για την προσέλκυση ξενόγλωσσων στην Ελλάδα.

Συνεχίζουμε το άρθρο για τις συνθήκες εργασίας στην κορυφαία εταιρεία υποστήριξης πελατών και εμπορικών σημάτων, που αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εργοδότες στην Ελλάδα.

Μια ημέρα στη δουλειά, ο υπεύθυνος του τμήματός του έπιασε τον Μούσα και του είπε πως αν δεν ήθελε να εργαστεί άλλο, μπορούσε να επιστρέψει στο σπίτι του. «Όχι», απάντησε ο Μούσα, «θέλω να δουλέψω. Αλλά δεν είμαι στη φυλακή».

«Έπρεπε να παίρνουμε άδεια από τον υπεύθυνο ακόμα και όταν θέλαμε να πάμε στην τουαλέτα»
Μούσα Σανγκαρέ, πρώην εργαζόμενος Teleperformance

Η αιτία που πυροδότησε την παραπάνω στιχομυθία ήταν πως ο Μούσα πήρε το διάλειμμα για μεσημεριανό, που δικαιούνταν κατά τη διάρκεια της βάρδιας του, δίχως να ζητήσει την άδεια του επόπτη του τμήματός του, όπως απαιτείται από τους εργαζομένους. «Είναι απίστευτο εν έτει 2018, αλλά αυτό ίσχυε πράγματι», λέει ο Μούσα στο inside story. «Κάθε ημέρα έπρεπε να παίρνουμε άδεια από τον υπεύθυνο του τμήματος όχι απλώς για να κάνουμε το διάλειμμα για το φαγητό μας, αλλά ακόμη και όταν θέλαμε να πάμε στην τουαλέτα».

Η «αίτηση» για διάλειμμα όμως, αφενός δεν αναφερόταν πουθενά στην σύμβαση που είχε υπογράψει ο Μούσα με την εταιρεία (αυτό ήταν το επιχείρημα που επιστράτευσε για να του επιτραπεί τελικά να πηγαίνει διάλειμμα χωρίς να ρωτά), αφετέρου δεν έφερνε πάντα αποτέλεσμα, αφού σε ορισμένες περιπτώσεις, ανάλογα με τον φόρτο εργασίας που επικαλούνταν ο υπεύθυνος του τμήματος, η άδεια δινόταν μετά από αρκετή ώρα, στον Μούσα και άλλους Αφρικανούς εργαζόμενους. Άλλοι όμως συνάδελφοί τους, κυρίως Έλληνες, έκαναν διάλειμμα ελεύθερα, όπως είπαν στο inside story ο Μούσα και άλλοι που εργάστηκαν στο τμήμα «Salt».

Ύπαρξη ρατσισμού σε ένα πολυεθνικό περιβάλλον;

Στο προηγούμενο ρεπορτάζ του inside story για την Teleperformance Greece, αναφέραμε ότι η εταιρεία απασχολεί συνολικά στην Ελλάδα περισσότερους από 6.500 εργαζομένους 91 εθνικοτήτων. Συνεπώς, η πολυπολιτισμικότητα είναι δεδομένη, ενώ η συνύπαρξη των εργαζομένων από διαφορετικές χώρες είναι κάτι που και η ίδια η εταιρεία προβάλλει στις διαφημίσεις της, στην προσπάθειά προσέλκυσης προσωπικού από άλλες χώρες.

Ωστόσο, άνθρωποι που πέρασαν από το τμήμα «Salt» τα τελευταία χρόνια καταγγέλλουν στο inside story περιστατικά διακρίσεων σε βάρος τους. Τέσσερις πρώην εργαζόμενοι του τμήματος έχουν προβεί και σε σχετικές επώνυμες καταγγελίες και στην Επιθεώρηση Εργασίας. Ορισμένα παραδείγματα όσων αναφέρονται:

  • Μια γυναίκα με καταγωγή από την Αφρική προτίμησε να μην ανανεώσει την σύμβασή της με την εταιρεία, επειδή όσο δούλευε εκεί της ζητήθηκε να αλλάξει την προφορά της και να μιλάει «σαν Ευρωπαία».
  • Ένας νεαρός Αφρικανός ρώτησε την υπεύθυνη του τμήματός του εάν υπήρχαν διαθέσιμες θέσεις σε ένα άλλο τμήμα. Εκείνη του απάντησε «όχι, δεν θέλουμε άλλους μαύρους», και όταν συνειδητοποίησε τι είχε πει διόρθωσε την απάντησή της σε «δεν ψάχνουμε άλλα άτομα»
  • Ο ίδιος νεαρός υποστηρίζει πως τον καιρό που η υπεύθυνη του τμήματος ήταν κι εκείνη τηλεφωνήτρια, την είχε ακούσει να λέει πως «δεν μου αρέσουν οι μαύροι».

Ο Μούσα Σανγκαρέ, ο Αζίζ Καντατέτου και ο Κένεντι Μαζνάν είναι τρεις πρώην εργαζόμενοι του τμήματος «Salt» που δέχθηκαν να μιλήσουν επώνυμα στο inside story για τις διακρίσεις που υπέστησαν σε σχέση με τους Έλληνες συναδέλφους τους.

«Καθώς Έλληνες και μη προσληφθήκαμε το ίδιο διάστημα στην εταιρεία, αρχικά καθόμασταν ανάμεικτα στην αίθουσα», λένε στο inside story. «Αλλά μετά από μια εβδομάδα, συνειδητοποιήσαμε ότι ο τρόπος που καθόμασταν πλέον διαχώριζε τους μαύρους από τους λευκούς, και αυτή η διάταξη των καθισμάτων συνεχίστηκε όταν το τμήμα μας μεταφέρθηκε σε νέες εγκαταστάσεις». Τότε σκέφτηκαν πως αυτό «δεν ήταν ΟΚ».

Ο Μούσα διαμαρτυρήθηκε για την διάταξη των καθισμάτων και η απάντηση που έλαβε ήταν πως «τους έβαλαν όλους μαζί, επειδή νόμιζαν πως ήταν φίλοι». Σύμφωνα με μαρτυρίες πρώην και νυν εργαζομένων στο inside story και εμπειρίες που πρώην εργαζόμενοι έχουν μοιραστεί σε ιστοσελίδες εύρεσης εργασίας, στη διάρκεια της δουλειάς η ομιλία μεταξύ συναδέλφων απαγορεύεται αυστηρά στα περισσότερα τμήματα της Teleperformance, ακόμη και όταν ο φόρτος εργασίας δεν είναι μεγάλος, οπότε το ποιον έχει κανείς δίπλα του δεν δείχνει να έχει ιδιαίτερη σημασία.

Ύστερα από την διαμαρτυρία του Μούσα, η διάταξη των καθισμάτων άλλαξε και πάλι. Λίγο καιρό μετά, έμαθαν πως η πραγματική αιτία για τον διαχωρισμό ήταν τα παράπονα που εξέφρασαν Έλληνες του τμήματος για την οσμή του σώματος ενός Αφρικανού συναδέλφου τους. Όταν λίγο καιρό μετά ο Μούσα ζήτησε από το τμήμα ανθρώπινου δυναμικού της εταιρείας να αλλάξει τμήμα, η απάντηση που έλαβε ήταν πως «οι Αφρικανοί έχουν ευκαιρία μόνο στο τμήμα Salt, γιατί μόνο αυτό τους δέχεται» και πως το τμήμα όπου είχε ζητήσει να μετακινηθεί «είναι δύσκολο ακόμη και για Ευρωπαίους».

«Τι σημαίνει αυτό, πως οι υπόλοιποι είμαστε χαζοί; Μου ζήτησαν να επιστρέψω στο τμήμα προσωπικού την επομένη, αλλά με αυτά που άκουσα φυσικά δεν ξαναπήγα», λέει ο Μούσα στο inside story. Εκείνος και οι υπόλοιποι συνομιλητές μας διευκρινίζουν πως δεν θεωρούν ότι υπάρχει ρατσισμός γενικότερα στην Teleperformance, αλλά στο συγκεκριμένο τμήμα.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει ο Κένεντι. «Ολόκληρο τον χρόνο δεν είχα πάρει καθόλου άδεια, είχα δουλέψει και την ημέρα των Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιά, και όταν ζήτησα την καλοκαιρινή μου άδεια δεν μου την έδωσαν. Ξαφνικά, στα τέλη Σεπτεμβρίου, οι υπεύθυνοι μου είπαν πως έπρεπε να πάρω την άδεια μου έως το τέλος του μήνα. Εγώ όμως δεν ήθελα να πάρω την άδεια μου τότε, και με ενημέρωση τόσο λίγων ημερών, γιατί δεν είχα κανονίσει διακοπές όπως οι υπόλοιποι. Το έκαναν αυτό όμως γιατί ήθελαν εμείς να έχουμε πάρει τις άδειες μας, ώστε τις ημέρες των Χριστουγέννων να δώσουν άδεια στους Έλληνες συναδέλφους και να είμαστε στο γραφείο εμείς», λέει.

Ένα άλλο παράδειγμα που φέρνουν είναι το περιστατικό «εξαπάτησης» του Αζίζ.

Αζίζ Κουντετέτε: «Με εξαπάτησαν»

Ο Αζίζ Κουντετέτε εργάστηκε στο τμήμα «Salt» της Teleperformance από τον Μάρτιο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2018, συνάπτοντας πρώτα συμβάσεις με την Teleperformance και ύστερα με την Randstad, παραμένοντας όμως στο ίδιο πόστο. Ο Αζίζ υποστηρίζει πως εξαπατήθηκε, προκειμένου να λύσει τη συνεργασία του με την εταιρεία.

Δύο εβδομάδες αφότου υπέγραψε την τελευταία σύμβασή του, η μάνατζέρ του τού είπε πως υπήρχε πρόβλημα: ο πελάτης με τον οποίο επικοινωνούσε στο εξωτερικό είχε κάνει παράπονα και θα έπρεπε να φύγει από το τμήμα. Η μάνατζερ, μιλώντας με το τμήμα προσωπικού, του είπε ότι θα φρόντιζε να βρεθεί μια θέση για εκείνον σε άλλο τμήμα της εταιρείας, αλλά απαραίτητο για να συμβεί αυτό ήταν ο Αζίζ να υπογράψει το έγγραφο της παραίτησής του.

Εκείνη του είπε ακριβώς τι να επικαλεστεί («προσωπικό πρόβλημα») στο τμήμα προσωπικού για να αιτιολογήσει την παραίτησή του, και όταν εκείνος ρώτησε εάν πράγματι αυτή ήταν η μόνη λύση για να παραμείνει στην εταιρεία, η μάνατζερ του απάντησε καταφατικά, διαβεβαιώνοντάς τον πως θα φρόντιζε προσωπικά η ίδια ώστε εκείνος να προσληφθεί και πάλι στην εταιρεία.

Ο Αζίζ έκανε ό,τι τον συμβούλευσαν. Θυμάται πως οι υπεύθυνες του τμήματός του ήταν πολύ ευχαριστημένες, αφού είδε να «κολλάνε πέντε» όταν έφευγε. Τελικά θέση για εκείνον δεν βρέθηκε. Όταν μετά από λίγο καιρό πήγε στο Τμήμα Προσωπικού και πάλι, ως άνεργος πλέον, για να ρωτήσει εάν υπήρχαν θέσεις, του απάντησαν πως υπήρχαν στο τμήμα «Salt», σε αυτό δηλαδή από το οποίο του είχαν ζητήσει να αποχωρήσει, και όπου ο ίδιος δεν ήθελε να επιστρέψει.

Τα πάντα υπό έλεγχο

H εργάσιμη εβδομάδα όσων εργάζονται full-time περιλαμβάνει πέντε οκτάωρα, με σπαστό πρόγραμμα, το οποίο για κάθε εβδομάδα ανακοινώνεται στο τέλος της προηγουμένης. Το σπαστό πρόγραμμα δεν είναι επινόηση της Teleperformance, αφού αποτελεί μάλλον κανόνα στον χώρο των τηλεφωνικών κέντρων σε Ελλάδα και το εξωτερικό.

Αλλού οι υπερωρίες αμείβονται με χρήματα, αλλού με ticket restaurants, δηλαδή κουπόνια για γεύματα σε εστιατόρια

Σε κάποια τμήματα οι υπερωρίες αμείβονται με χρήματα, σε άλλα με ticket restaurants, κουπόνια δηλαδή για γεύματα σε συγκεκριμένα εστιατόρια. Σύμφωνα με κάποιους, το δεύτερο έχει ως αποτέλεσμα στο τέλος του μήνα να υπάρχουν εργαζόμενοι που έχουν 200-300 ευρώ σε ticket restaurants τα οποία προσπαθούν να πουλήσουν σε συναδέλφους τους.

Μέσα στο οχτάωρο της βάρδιας τους, οι εργαζόμενοι δικαιούνται ένα δεκαπεντάλεπτο και ένα μισάωρο διάλειμμα (αυτό του φαγητού). Εάν ο χρόνος εκτός εργασίας ξεπεράσει για οποιονδήποτε λόγο το επιτρεπτό σαρανταπεντάλεπτο, λένε εργαζόμενοι στο inside story, υπάρχει πρόβλημα. «Μεταξύ άλλων επειδή είναι ένας από τους παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται όχι μόνο το αν θα πάρεις μπόνους, αλλά και το αν βρίσκεσαι εντός των στόχων στο τέλος του μήνα».

Η εταιρεία έχει πολλά διαφορετικά τμήματα υποστήριξης εταιρειών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Σε καλύτερη θέση μεταξύ των εργαζομένων θεωρείται πως βρίσκονται εκείνοι των ξενόγλωσσων τμημάτων και ιδιαίτερα των σπάνιων γλωσσών, που ο μισθός τους κυμαίνεται γύρω στα 1.050 ευρώ, ενώ οι μισθοί είναι πολύ μικρότεροι (κοντά στον βασικό) για τα ελληνικά τμήματα. Πιο δύσκολα, λόγω αντικειμένου, θεωρούνται τα τμήματα ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Η πολιτική του clean desk

Άνθρωποι που εργάζονταν στην Teleperformance πριν περίπου μια δεκαετία θυμούνται πως οι τηλεφωνητές μπορούσαν τότε ελεύθερα να έχουν μαζί τους τα προσωπικά τους αντικείμενα και το κινητό π.χ. στο αθόρυβο. Αυτό είναι κάτι που από το 2011 περίπου κι έπειτα δεν ισχύει. Πλέον, με την άφιξή τους στις εγκαταστάσεις οι εργαζόμενοι αφήνουν τα προσωπικά τους αντικείμενα στο ντουλαπάκι τους και τα παίρνουν αποχωρώντας, καθώς επικαλούμενη λόγους προστασίας των πελατών της η εταιρεία εφαρμόζει πολιτική GESPS ή αλλιώς clean desk.

Αν κάποιος εργαζόμενος φέρει το ρόφημά του σε σκουρόχρωμο μπουκάλι, αυτό καταλήγει στα σκουπίδια

Αυτή ορίζει πως οι εργαζόμενοι δεν επιτρέπεται να έχουν ακουμπισμένο στο γραφείο τους τίποτα, πέρα από ένα μπουκάλι νερό, το οποίο πρέπει να μην είναι γυάλινο ή να έχει σκούρο χρώμα, έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να δει το περιεχόμενο στο εσωτερικό του, και τον καφέ τους (όχι όμως σε χάρτινο ποτήρι). Αν κάποιος εργαζόμενος φτάσει με σκουρόχρωμο μπουκάλι, αυτό καταλήγει στα σκουπίδια. Κινητό, χαρτί και στιλό δεν επιτρέπονται.

Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Διαδίκτυο πέρα από συγκεκριμένες λειτουργίες της μηχανής αναζήτησης στο πλαίσιο της εργασίας τους και κάτι που ίσως έρχεται σε αντίθεση με τα χαρούμενα πρόσωπα που διανθίζουν τις διαφημίσεις της Teleperformance, είναι πως τους ζητείται να μην αναπτύσσουν σχέσεις και να μην μιλάνε μεταξύ τους.

«Είναι πολύ άσχημο να βλέπεις ότι δεν νοιάζονται αν είσαι άρρωστος, αν αντιμετωπίζεις οποιοδήποτε πρόβλημα, για οτιδήποτε πέρα από αριθμούς»
πρώην εργαζόμενη Teleperformance

Δεκάδες εμπειρίες ξένων πρώην εργαζομένων λένε πως είχαν την αίσθηση ότι η εταιρεία τους αντιμετώπιζε σαν ρομπότ, ή αριθμούς, πάντως όχι σαν ανθρώπους. «Είναι πολύ άσχημο να βλέπεις ότι δεν νοιάζονται αν είσαι άρρωστος, εάν υπάρχει απεργία των ΜΜΜ και δεν έχεις τρόπο για να πας στη δουλειά, εάν γενικά αντιμετωπίζεις οποιοδήποτε πρόβλημα, στην ουσία για οτιδήποτε πέρα από αριθμούς», λέει στο inside story πρώην εργαζόμενη, που ήταν σε ξενόγλωσσο τμήμα της εταιρείας για αρκετά χρόνια. Δεν είναι ασυνήθιστο άνθρωποι που οι συμβάσεις τους τερματίστηκαν άκομψα, ή δίχως αιτιολογία, να λαμβάνουν κλήση λίγο καιρό μετά για να πάνε και πάλι να εργαστούν εκεί. Την ίδια στιγμή, πέρα από τα βραβεία εργασιακού περιβάλλοντος που επιδεικνύει, η εταιρεία διαβεβαιώνει διαρκώς για την προσήλωσή της στους εργαζομένους της.

Το συναίσθημα που περιγράφουν οι συνομιλητές μας, συνοψίζεται εύστοχα σε ένα σχόλιο που βρίσκεται στο διαδίκτυο για τις απαγορεύσεις στην εταιρεία: «Μπορεί να ακούγονται ασήμαντα, αλλά μετά από λίγο στη δίνει να στη λένε για μαλακίες». Περισσότερο από την προσήλωση στην προστασία των πληροφοριών των πελατών και την υπακοή σε κανόνες που δείχνουν να μην έχουν ιδιαίτερη χρησιμότητα, όμως, με βάση τις εμπειρίες των συνομιλητών μας η εταιρεία έχει εμμονή με τον χρόνο.

Χρόνος, χρόνος, χρόνος

«Η κατάσταση έχει ως εξής: μπροστά από τον υπεύθυνο υπάρχει μια οθόνη, στην οποία φαίνονται το όνομα και οι χρόνοι του καθενός», λέει στο inside story πρώην εργαζόμενη της Teleperformance. «Κάθε τμήμα έχει τον δικό του μέγιστο χρόνο κλήσης. Οπότε εάν η διάρκεια της κλήσης με έναν πελάτη ξεπεράσει αυτόν τον χρόνο που έχει οριστεί, ή το after call work (AWC), δηλαδή η έγγραφη καταγραφή που κάνεις για την κλήση όταν τελειώσει ξεπεράσει το ένα λεπτό, που στα περισσότερα τμήματα έχει οριστεί ως κατάλληλος χρόνος, έρχεται και σε ρωτάει τι τρέχει ή σου φωνάζει να τελειώνεις».

Οι επιβλέποντες έχουν εμμονή με τους χρόνους, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι κάθε αίτημα μπορεί να ικανοποιηθεί στον χρόνο που ορίζεται

Οι επιβλέποντες έχουν προσήλωση σε σημείο εμμονής με τους χρόνους, όπως όμως λένε στο inside story πρώην και νυν εργαζόμενοι, δεν μπορεί κανείς να είναι βέβαιος ότι κάθε αίτημα για βοήθεια μπορεί να ικανοποιηθεί εντός των ορισμένων χρονικών ορίων. «Υπάρχουν περιπτώσεις πολύπλοκες και μη, κλήσεις που αφορούν υποθέσεις με διάρκεια ημερών ή μηνών, φιλικοί και δύστροποι πελάτες, κάποιοι που απλώς τους αρέσει να μιλούν πολύ ή ακόμη κι εκείνοι που αφήνουν το τηλέφωνο ανοιχτό και πάνε στην τουαλέτα, κρατώντας τους υπαλλήλους στο ακουστικό».

Κάποιες φορές το ίδιο το λογισμικό που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κλήσης κολλάει, με αποτέλεσμα οι τηλεφωνητές να χάνουν χρόνο. «Εξάλλου, σε κάθε κλήση πρέπει να κάνουμε στην αρχή και την ταυτοποίηση του πελάτη, που μπορεί να παίρνει από μόνη της ένα λεπτό. Και ορισμένες φορές μπορεί να χρειαστεί περισσότερο, ενδέχεται να χαθούν έτσι δύο από τα εφτά λεπτά, εάν ο πελάτης δεν μπορεί να θυμηθεί π.χ. το mail του και πρέπει να περιμένεις όσο το ψάχνει», λένε στο inside story.

Η εντολή για τήρηση των χρονικών ορίων όμως παραμένει και με βάση αυτήν υπολογίζονται στο τέλος του μήνα οι χρόνοι κάθε εργαζομένου, με συνέπεια όποιος βρίσκεται πάνω από το όριο να μην υφίσταται απλώς πίεση μέσα από τις παρατηρήσεις του επόπτη, αλλά και συχνά να κινδυνεύει με μη ανανέωση της σύμβασής του («κοίταξε να ανεβάσεις την απόδοσή σου γιατί τελειώνει ο μήνας…»).

«Για να πιάσεις τον στόχο κάποιες φορές “ξεγελάς” τον πελάτη, ενώ μπορούσες να αφιερώσεις παραπάνω χρόνο για να του δώσεις μια καλύτερη συμβουλή»
πρώην εργαζόμενος Teleperformance

«Για να πιάσεις τον στόχο κάποιες φορές αναγκάζεσαι να “ξεγελάσεις” το σύστημα και τον ίδιο τον πελάτη», λέει στο inside story πρώην εργαζόμενος της εταιρείας με χρόνια παρουσίας στην Teleperformance. Πώς μπορείς να ξεγελάσεις τον πελάτη; «Του δίνεις κάποια συγκεκριμένα βήματα να ακολουθήσει, ώστε να κλείσει το τηλέφωνο μέσα στο χρονικό διάστημα που πρέπει, ενώ μπορούσες αφιερώνοντας λίγο παραπάνω χρόνο να του δώσεις μια πολύ καλύτερη λύση», απαντά.

Άλλες φορές, αυτή η προσήλωση στην τήρηση των χρόνων και το πιάσιμο των στόχων έχει πιο σημαντικές επιπτώσεις, όταν δεν «ξεγελιέται» μόνο ο πελάτης, αλλά το σύστημα και η εταιρεία που έχει αναθέσει στην Teleperformance τη συγκεκριμένη υπηρεσία.

Τα «άπιαστα» μπόνους και τα παράπονα των εργαζομένων

Ένας από τους λόγους για τους οποίους κάποιος επιλέγει να εργαστεί στην Teleperformance, ειδικά αν έρχεται από το εξωτερικό, είναι τα δελεαστικά μπόνους. Τα βασικά κριτήρια είναι το ποσοστό επίλυσης προβλημάτων που πέτυχε ο εργαζόμενος να είναι άνω του 85% και το ποσοστό ευχαρίστησης του πελάτη να είναι άνω του 95%. Όπως όμως λένε πρώην και νυν εργαζόμενοι στο inside story, μπορεί κανείς στην αρχή να πιάνει το μπόνους αλλά αυτό στη συνέχεια γίνεται όλο και πιο δύσκολο, έως και αδύνατο.

«Τα μπόνους ζήτημα είναι να τα πιάσουν δύο άτομα στα 40, μπορείς να τα χάσεις για το παραμικρό, ακόμα κι αν αρρωστήσεις»
πρώην εργαζόμενη Teleperformance

Κάποιοι υποστηρίζουν πως έχουν χάσει μπόνους που δικαιούνταν επειδή π.χ. αρρώστησαν. Μία εξ αυτών σημειώνει: «Εάν το μπόνους που προσφέρεται είναι 200 ευρώ και σε ένα τμήμα εργάζονται 40 άτομα, ίσως δύο από αυτά να πιάσουν τον στόχο και να πάρουν αυτά τα χρήματα». Αυτό συμβαίνει εν μέρει και γιατί τα κριτήρια για τα μπόνους φέρονται να αλλάζουν διαρκώς, ίσως και σε εβδομαδιαία βάση.

Μια διαδικασία που υπάρχει είναι και το monitoring, στο οποίο ο υπεύθυνος του τμήματος ακούει και βαθμολογεί τις κλήσεις των εργαζομένων. «Κάποιες φορές εάν έχεις περάσει επιτυχώς τα άλλα κριτήρια, αυτό που θα κάνουν είναι να βρουν μια κλήση στην οποία έκανες κάτι λάθος και να σε βαθμολογήσουν με μηδέν, ώστε να μην λάβεις το μπόνους. Οπότε στο 95% των περιπτώσεων δεν παίρνεται το μπόνους, δεν δίνεται καν αυτή η ευκαιρία», σχολιάζει ο Μούσα. Και στο διαδίκτυο πάντως υπάρχουν πολλές μαρτυρίες εργαζομένων που υποστηρίζουν πως η εταιρεία βρίσκει τρόπους ώστε να μην δίνονται μπόνους.

Γεννήθηκε το 1992. Σπούδασε Επικοινωνία και Πολιτισμό στο Πάντειο, όπου συνέχισε με μεταπτυχιακό στις Σπουδές Φύλου και την Ανθρωπολογία. Έχει εργαστεί στην ελληνική έκδοση της The Huffington Post και το Κανάλι Ένα 90,4 FM. Κείμενά του έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα Μέσα.

Διαβάστε ακόμα

Σχόλια

Εικόνα Anonymous

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.