Η «μαύρη» ανεργία στην Ελλάδα

Αν οι άνεργοι της Ελλάδας ήταν ανεβασμένοι σε μία θεατρική σκηνή, ο ένας στους τρεις θα ήταν κρυμμένος πίσω από την αυλαία. Αυτοί είναι οι «υποαπασχολούμενοι» Έλληνες, που δεν υπολογίζονται στις επίσημες στατιστικές, αλλά είναι άνεργοι με άλλο όνομα. Και πλέον το αναγνωρίζει και η ίδια η ΕΚΤ.
Χρόνος ανάγνωσης: 
8
'
[Louisa Gouliamaki/AFP]

Ο Γιάννης είναι ένας από τους 257.877 Έλληνες που υποαπασχολούνται. Εργάζεται λίγες ώρες ή μέρες, με αμοιβή κάτω από το όριο της φτώχειας και ενώ αναζητά και επιθυμεί μία θέση πλήρους απασχόλησης, δεν μπορεί να βρει. Ο Κώστας, από την άλλη, ανήκει στην κατηγορία των 175.391 πολιτών που επιθυμούν να εργασθούν, αλλά κουράστηκαν να αναζητούν δουλειά. Τον τελευταίο μήνα δεν χτύπησε καμία πόρτα.

Ο Γιάννης και ο Κώστας έχουν ένα κοινό στοιχείο, πέρα από την άδεια τσέπη: δεν «μετράνε» ως άνεργοι στις επίσημες στατιστικές. Είναι οι λεγόμενοι «αφανείς» άνεργοι, αφού ο ορισμός της ανεργίας ανά την ΕΕ (όπως ορίζεται από τη Eurostat) αποκλείει μεταξύ άλλων όποιον δεν αναζήτησε εργασία τον προηγούμενο μήνα και όποιον υποαπασχολείται. Αυτοί επίσημα λέγονται «υπο-χρησιμοποιούμενοι», μία μάλλον άχαρη μετάφραση του underutilised.

Το inside story παρουσιάζει τα αναλυτικά στοιχεία της ΕΚΤ και της Eurostat για την κατηγορία αυτή των πολιτών και επιπλέον επεξεργάζεται και αναδεικνύει τα τελευταία αναλυτικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την ανεργία. Και τα δύο μαζί, αποκαλύπτουν πόσο μεγαλύτερο είναι το πραγματικό πρόβλημα της ανεργίας, όταν παραμεριστεί η «κουρτίνα» των στατιστικών ορισμών.

Το παρόν και το μέλλον με βάση τις επίσημες στατιστικές

Το «ορατό» ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα είναι ήδη υψηλό και δεν προβλέπεται να αποκλιμακωθεί παρά μόνο πολύ αργά και σε βάθος χρόνου. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι η ανεργία, από το 23,6% το 2016, θα παραμείνει σε επίπεδα υψηλότερα του 17% έως και το 2022.

Και τούτο όταν η Eurostat ανακοίνωσε πανηγυρικά τη Δευτέρα ότι η ανεργία στην Ευρωζώνη επέστρεψε σχεδόν στα προ κρίσης επίπεδα, αυτά του 2009 (στο 9,1% του εργατικού δυναμικού). Στα διαγράμματα της ανακοίνωσης η Ελλάδα έχει την αρνητική πρωτιά της μακράν υψηλότερης ανεργίας ανά την ΕΕ.

Η «βόμβα» της EKT για ανεργία 31,3% και το ωστικό κύμα των στατιστικών

Τι συμβαίνει λοιπόν αν στον επίσημο λογαριασμό των ανέργων προστεθεί κι ένα μέρος από τη λεγόμενη «αφανή» ανεργία; Ο λόγος για ένα ζήτημα που συζητείται καιρό, αλλά πλέον επανήλθε στο προσκήνιο με αφορμή μιαν απάντηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του προέδρου της Μάριο Ντράγκι στον βουλευτή της ΛΑΕ, Νίκο Χουντή.

Ο κ. Χουντής είχε ζητήσει διευκρινίσεις με αφορμή το μηνιαίο δελτίο της ΕΚΤ, που είχε αναφορά για το ζήτημα της υποαπασχόλησης. Όπως επισημαίνεται στην επιστολή του κ. Ντράγκι, οι εμπειρογνώμονες της ΕΚΤ υπολόγισαν τα ποσοστά και τα παράθεσαν σε πίνακα. Ουσιαστικά, ένα όργανο όπως η ΕΚΤ, παραθέτοντας τα αναλυτικά στοιχεία για το πρόβλημα της υποαπασχόλησης (ή με άλλα λόγια το πρόβλημα της αφανούς ανεργίας), προσδίδει πλέον επίσημο χαρακτήρα σε αυτόν τον τρόπο μέτρησης του προβλήματος. Και τούτο έχει και πολιτική σημασία, δεδομένου ότι η ΕΚΤ συνιστά έναν από τους τέσσερις θεσμούς που επιτηρούν την Ελλάδα.

Αυτό που έκανε η ΕΚΤ ήταν να προσθέσει στα νούμερα των ανέργων τρεις κατηγορίες που επισήμως κανονικά «αφαιρούνται». Ήταν αυτοί που στα ερωτηματολόγια των στατιστικών υπηρεσιών απαντούν ότι «είμαι διαθέσιμος για εργασία αλλά δεν αναζήτησα τον προηγούμενο μήνα», αυτοί που λένε «δουλεύω σε καθεστώς μερικής απασχόλησης αν και θα ήθελα να εργάζομαι περισσότερες ώρες» και όσοι απαντούν ότι «ψάχνω για δουλειά αλλά δεν μπορώ να ξεκινήσω να εργάζομαι μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες».

Η ΕΚΤ λοιπόν αποκαλύπτει ότι το τελευταίο τρίμηνο του 2016, ο δείκτης ανεργίας που προσμετρά και τις τρεις παραπάνω κατηγορίες εκρήγνυται στο 31,3% του εργατικού δυναμικού, το υψηλότερο ποσοστό ανά την ΕΕ, έναντι 12,9% που ήταν το 2006, προ κρίσης (ένα ποσοστό που τότε ήταν σημαντικά χαμηλότερο του κοινοτικού μέσου όρου, κάτι που δείχνει ότι το πρόβλημα τώρα γιγαντώθηκε).

Με άλλα λόγια, σύμφωνα με τον ορισμό του «labour underutilisation» («υπο-απασχόληση εργατικού δυναμικού») που δίνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ένας στους τρεις Έλληνες είναι άνεργος. Και τούτο όταν η επίσημη ανεργία στην Ελλάδα βρισκόταν το ίδιο διάστημα στο 23,4% (από 9,4% το 2006).

Αποκαλυπτική είναι και η σύγκριση με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωζώνης. Τόσο μεγάλο πρόβλημα δεν υπάρχει πουθενά αλλού. Την Ελλάδα ακολουθεί η Ισπανία, που παρά τα γνωστά και δομικά προβλήματα ανεργίας έχει πραγματικό ποσοστό ανέργων στο 29,2% του εργατικού δυναμικού. Έπεται η Κύπρος, με ανεργία στο 24,3% του εργατικού δυναμικού, ενώ η Ιρλανδία από την άλλη μεριά έχει καταφέρει να περιορίσει το ποσοστό στο 13,9%. Ο κοινοτικός μέσος όρος βρίσκεται στο 18,5% του εργατικού δυναμικού.

Η πληγή της μερικής απασχόλησης «με το ζόρι»

Στα στοιχεία της Eurostat (που χρησιμοποιεί η ΕΚΤ για να φτιάξει τον δείκτη των υπο-απασχολούμενων), την πιο μεγάλη συμβολή έχει η δεξαμενή των μερικώς απασχολούμενων... με το ζόρι. Όσων δηλαδή θέλουν να εργασθούν πιο πολλές ώρες/ημέρες, αλλά αδυνατούν να το πράξουν.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το ποσοστό όσων παρά την θέλησή τους εργάζονταν μερικώς το 2016 ξεπερνά το 70%, μία αναλογία που είναι μακράν η μεγαλύτερη ανά την ΕΕ.

Η Κύπρος έπεται, δεύτερη στην κατάταξη της Eurostat με μεγάλη διαφορά και ακολουθεί με ποσοστό λίγο πάνω από το 50% η Ισπανία. Το ίδιο ισχύει μόνο για το 10-15% των μερικώς απασχολούμενων στη Γερμανία, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο.

Η αποκάλυψη μέσω των αριθμών της ΕΛΣΤΑΤ

Οι δείκτες της ΕΚΤ και της Eurostat έχουν ειδική σημασία, όχι μόνο γιατί δείχνουν πόσο πιο μεγάλο είναι το πρόβλημα στην Ελλάδα, αλλά και γιατί αποδεικνύουν ότι έχει αρχίσει πλέον η κουβέντα ανά την Ευρώπη για έναν διαφορετικό τρόπο μέτρησης, που να δείχνει και την πραγματική ανεργία.

Ωστόσο, η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία και οι αναλυτικές βάσεις δεδομένων της είναι αυτές που αναδεικνύουν –στην πλήρη έκτασή του– το πρόβλημα στην Ελλάδα. Δείχνουν ότι η ανεργία ουσιαστικά είναι πολύ μεγαλύτερη και από το 31%, εάν πέρα από όσους ανήκουν στην κατηγορία του Κώστα και του Γιάννη προστεθούν και εργαζόμενοι σαν τον Μιχάλη, την Κατερίνα, τον Γιώργο και τη Βασιλική: Ο Μιχάλης δουλεύει –αμισθί– στην οικογενειακή επιχείρηση, η Κατερίνα δήλωσε ότι δούλεψε μεροκάματο μία μέρα τον προηγούμενο μήνα κι ο Γιώργος δουλεύει, αλλά δεν πληρώνεται εδώ και μήνες από τη δουλειά του. Η Βασιλική, από την άλλη, «καταρτίζεται» σε κάποιο πρόγραμμα επιδοτούμενο από την ΕΕ.

Ζητήσαμε και λάβαμε από την ΕΛΣΤΑΤ αναλυτικά τις απαντήσεις από τα ερωτηματολόγια της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού για το 1ο τρίμηνο του 2017 (πρόκειται για τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία). Επεξεργασθήκαμε τις απαντήσεις και αναδεικνύουμε τη δεξαμενή των «αφανών» ανέργων με μία σειρά από πίνακες (στους οποίους συγκρίνουμε τα στοιχεία του Α' τριμήνου του 2017 με τα αντίστοιχα προηγούμενων ετών, ώστε να είναι αξιόπιστη η σύγκριση).

Μερική απασχόληση με το ζόρι και παραίτηση από την προσπάθεια
Εργαζόμενοι και υποαπασχολούμενοι στην έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ

 

2008A

2013A

2015A

2016A

2017A

Ενεργός πληθυσμός

9.433.225

9.316.527

9.259.140

9.226.328

9.190.653

Επίσημα άνεργοι

418.573

1.335.982

1.272.541

1.195.084

1.114.715

Επίσημα εργαζόμενοι

4.567.154

3.504.203

3.504.446

3.606.344

3.659.250

Εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης

4.299.651

3.196.343

3.153.517

3.254.602

3.274.096

Εργαζόμενοι μερικής απασχόλησης

267.503

307.860

350.929

351.742

385.155

Μερικής απασχόλησης γιατί δεν μπορούσαν να βρουν πλήρη

108.657

199.733

240.335

243.055

257.877

Δεν αναζητούν εργασία, ωστόσο θα ήθελαν να έχουν μία

81.077

157.067

157.554

169.847

175.391

Από τα 9 εκατ. του ενεργού πληθυσμού, 1,1 εκατ. λογίζονται ως άνεργοι. Εργαζόμενοι είναι τα 3,65 εκατομμύρια και οι υπόλοιποι λογίζονται ως «μη ενεργός» πληθυσμός. Αυτοί είναι όσοι δεν αναζήτησαν εργασία τον τελευταίο μήνα είτε γιατί είναι συνταξιούχοι, είτε για προσωπικούς/οικογενειακούς λόγους, είτε γιατί ανήκουν στη μεγάλη δεξαμενή της σκιώδους εργασίας.

Από τα 3,65 εκατ. μισθωτών, προσωρινή εργασία δήλωσαν ότι έχουν 385.155 άτομα. Από αυτά όμως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, το 67%, δηλαδή 257.877 άτομα –που βρίσκονται στην ίδια θέση με τον Γιάννη– δήλωσαν ότι είναι αναγκασμένοι να το πράττουν γιατί δεν κατάφεραν να βρουν μία μόνιμη θέση εργασίας.

Ανάμεσα στους «μη ενεργούς» είναι η κατηγορία των 175.391 ατόμων σαν τον Κώστα, που δηλώνει ότι δεν αναζητά εργασία, ωστόσο θα ήθελε να έχει μία. Απλά «παραιτήθηκε» της προσπάθειας. Και ο αριθμός τους έχει αυξηθεί πάρα πολύ τα χρόνια της κρίσης, από 81.077 άτομα που ήταν το 1ο τρίμηνο του 2008.

Η προσωρινή εργασία
Μόνιμη ή προσωρινή εργασία για τους μισθωτούς (2017Α)

Μισθωτοί

2.394.664

Μόνιμα εργαζόμενοι

2.168.602

Προσωρινά εργαζόμενοι

226.062

Προσωρινά εργαζόμενοι γιατί δεν μπόρεσαν να βρούν μόνιμη εργασία

155.610

Μία άλλη πληγή είναι η προσωρινή εργασία. Από τα 226.062 άτομα που εργάζονται σε «συμβόλαια» 1 ή 4 ή 6 μηνών (συμβάσεις άνω των 36 μηνών έχουν μόνο 26 χιλιάδες άτομα), οι 155.610 δηλώνουν ότι επέλεξαν την προσωρινή εργασία γιατί δεν μπόρεσαν να βρουν μία μόνιμη, δηλαδή αορίστου χρόνου.

Απασχόληση για 1 ή 2 ημέρες, 10 ή 20 ώρες
Συνήθεις ημέρες εργασίας (μόνο απασχολούμενοι)

 

2008A

2017A

 

ανά ημέρα

αθροιστικά

ανά ημέρα

αθροιστικά

Εργαζόμενοι

4.567.154

4.567.154

3.659.250

3.659.250

1 ημέρα

3.444

3.444

9.723

9.723

2 ημέρες

21.014

24.458

48.430

58.153

3 ημέρες

59.889

84.347

78.916

137.068

4 ημέρες

68.841

153.188

62.994

200.062

5 ημέρες

2.618.447

2.771.635

2.216.556

2.416.618

6 ημέρες

1.395.682

4.167.317

870.374

3.286.992

7 ημέρες

399.837

4.567.154

372.258

3.659.250

Οι πιο πολλοί εργαζόμενοι, περίπου 2,2 εκατομμύρια, δουλεύουν 5 ημέρες την εβδομάδα. Κάποιοι δουλεύουν ακόμα και έξι ή επτά ημέρες. Έτσι τουλάχιστον δηλώνουν στην Εθνική Στατιστική Υπηρεσία.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι που δουλεύουν πάρα πολύ λιγότερο. Μόνο μία ημέρα εργάζονται 9.723 εργαζόμενοι, αναλογία που έχει υπερδιπλασιαστεί από τις αρχές της κρίσης το 2008. Έως και δύο ημέρες την εβδομάδα απασχολούνται 58.153 εργαζόμενοι, αναλογία που σχεδόν τριπλασιάστηκε μέσα στην κρίση. Ανάλογη είναι η αύξηση της 3ήμερης και της 4ήμερης απασχόλησης.

Ώρες συνήθους απασχόλησης (μόνο απασχολούμενοι)

 

2008A

2017A

 

ανά ώρα

αθροιστικά

ανά ώρα

αθροιστικά

Δεν μπορεί να καθορίσει τις ώρες που συνήθως εργάζεται γιατί διαφέρουν

17.464

17.464

13.399

13.399

1 ώρα

429

429

461

461

2 ώρες

680

1.109

882

1.343

3 ώρες

610

1.719

2.256

3.599

4 ώρες

1.252

2.971

3.883

7.483

5 ώρες

1.672

4.643

4.123

11.605

6 ώρες

4.127

8.770

5.913

17.518

7 ώρες

660

9.430

872

18.390

8 ώρες

2.861

12.291

9.534

27.924

9 ώρες

1.580

13.872

2.673

30.597

10 ώρες

14.869

28.741

18.856

49.453

Υπάρχει και η κατηγορία του «μεροκάματου». Για το πρώτο τρίμηνο του 2017, 49.453 εργαζόμενοι δηλώνουν ότι απασχολούνται το πολύ έως 10 ώρες κάθε εβδομάδα.

Ο λόγος προφανώς για εργαζόμενους δεύτερης κατηγορίας, που λαμβάνουν αντίστοιχα χαμηλούς μισθούς ή μεροκάματα. Αλλά δηλώνοντας ότι εργάσθηκαν, δεν λογίζονται ως άνεργοι.

Οι νεόπτωχοι της μερικής απασχόλησης
Αποδοχές μισθωτών (τον μήνα)

 

 

2008A

2013A

2015A

2016A

2017A

εισοδηματικά κλιμάκια*

5

375

250

350

350

300

 

10

625

250

400

427

420

 

25

875

600

600

600

600

 

50

875

850

850

805

800

 

75

1125

1050

1080

1070

1090

 

90

1375

1250

1300

1300

1300

 

95

1625

2000

1500

1500

1500

* Το 5 σημαίνει ότι πρόκειται για το 5% των φτωχότερων εργαζομένων ενώ το 95% ότι πρόκειται για το υψηλότερο εισοδηματικό κλιμάκιο

Η μερική απασχόληση και η υποαπασχόληση μαζί με τις περικοπές των μισθών φέρνουν τα νέα δεδομένα στην αγορά εργασίας, αλλά και μία νέα κατηγορία πολύ χαμηλά αμειβόμενων εργαζομένων.

Ενώ το 2008 (προ κρίσης) το 10% των πιο φτωχών μισθωτών (δηλαδή 240.000 άτομα) λάμβανε έως 625 ευρώ το μήνα, πλέον το 10% λιγότερο προνομιούχων μισθωτών λαμβάνει το πολύ 420 ευρώ το μήνα

Υπάρχει μάλιστα ένα 5% των λιγότερο προνομιούχων εργαζομένων (δηλαδή 120.000 άτομα), τα οποία ζουν με μισθό χαμηλότερο από 300 ευρώ το μήνα.

Κατά μέσο όρο ο μισθός στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις απαντήσεις των ίδιων των εργαζομένων στις έρευνες συγκυρίας της ΕΛΣΤΑΤ, φτάνει στα 800 ευρώ τον μήνα. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τους πιο μεγάλους τριγμούς τους έχει υποστεί το ένα τρίτο των εργαζομένων που αντιμετώπιζαν δυσκολίες και προ κρίσης. Ήταν η πλέον ευάλωτη ομάδα και αυτοί που αναγκάστηκαν είτε να υποαπασχολούνται είτε να κάνουν μεροκάματα με άλλους όρους από ό,τι στο παρελθόν.

Οικογένεια και φίλοι αλλά και επιδόματα συντηρούν τον Έλληνα
Πηγές συντήρησης το τελευταίο τρίμηνο (όλα τα άτομα 15 και άνω)

 

2008A

2017A

μεταβολή

Ενεργός πληθυσμός

9.433.225

9.190.653

-242.572

Εργασία

4.627.826

3.664.906

-962.920

Σύνταξη γήρατος

1.847.658

2.082.947

235.290

Σύνταξη θανάτου

390.041

420.619

30.578

Σύνταξη αναπηρίας

113.297

96.669

-16.628

Εισοδήματα από κινητή ή ακίνητη περιουσία

280.977

266.052

-14.924

Οικονομική στήριξη από άλλα άτομα του νοικοκυριού

2.412.264

2.467.245

54.981

Οικονομική στήριξη από άτομα που δεν ανήκουν στο νοικοκυριό

301.328

587.778

286.450

Επιδόματα ή βοηθήματα

224.784

303.310

78.526

Δεν γνωρίζει/Δεν απαντά

87.521

95.163

7.641

Από τη δουλειά τους συντηρούνται 3,6 εκατομμύρια Έλληνες έναντι 4,6 εκατομμυρίων προ κρίσης. Τι συμβαίνει με αυτό το ένα εκατομμύριο που δεν έχει πια δουλειά;

Κάποιοι –όχι πολλοί αναλογικά στον αριθμό– έχουν βγει σε σύνταξη. Οι πιο πολλοί όμως δηλώνουν ότι συντηρούνται από συγγενείς, από «χορηγούς» αλλά και από το κράτος.

Στο ερώτημα της ΕΛΣΤΑΤ για το «ποιες είναι οι πηγές συντήρησης το τελευταίο τρίμηνο», 587.000 απάντησαν ότι τους συντηρούν άλλα άτομα που δεν ανήκουν στο ίδιο νοικοκυριό, ένας αριθμός που διπλασιάστηκε στα χρόνια της κρίσης.

Αυξήθηκε και ο αριθμός όσων είπαν ότι ζουν από επιδόματα ή κρατικά βοηθήματα, ενώ αντιθέτως έχει μειωθεί ο αριθμός των ανθρώπων που λένε ότι συντηρούνται από εισοδήματα που προέρχονται από κινητή ή ακίνητη περιουσία.

Για χρόνια «στο ράφι»
Διάρκεια χρόνου ανεργίας

 

2008A

2013A

2015A

2016A

2017A

Άνεργοι

418.573

1.335.982

1.272.541

1.195.084

1.114.715

Τώρα θα αναζητήσει ή αναλαμβάνει εργασία εντός 3 μηνών

3.547

11.877

3.287

4.018

4.654

Λιγότερο από 1 μήνα

22.531

35.957

27.360

27.321

21.552

1-2 μήνες

70.497

103.193

77.423

74.690

64.029

3-5 μήνες

74.500

151.231

121.959

126.188

132.493

6-11 μήνες

55.308

184.214

131.952

123.027

112.773

12-17 μήνες

53.855

206.002

144.887

130.886

119.805

18-23 μήνες

31.467

145.069

129.733

110.269

95.631

24-47 μήνες

45.293

296.012

292.008

232.062

194.386

4 χρόνια και άνω

61.575

202.427

343.933

366.624

369.392

Τι γίνεται όμως με τους επίσημα ανέργους; Η διάρκεια της ανεργίας για όσους φαίνονται στις στατιστικές όσο πάει και μεγαλώνει. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ είναι εντυπωσιακά: πάνω από 350.000 άτομα δήλωσαν το 2017 άνεργοι για περισσότερα από 4 χρόνια, όταν αυτό συνέβαινε μόνο σε 61.575 άτομα την προ-κρίσης περίοδο.

Εξίσου τρομακτική είναι η αύξηση όσων αναζητούν εργασία για 2-4 χρόνια: από 45.293 άτομα το 2008 έφτασαν φέτος στα 194.386 άτομα. Αλλά και η ανεργία άνω του ενός έτους έχει αυξηθεί σημαντικά. Έχει μειωθεί πάντως ο αριθμός των ανθρώπων που δεν μπορούν να βρουν πάρα πολύ γρήγορα (σε λιγότερο από μήνα) μία θέση απασχόλησης.

Η αγορά εργασίας δείχνει τα δόντια της και η ευρωπαϊκή «κίνηση» να φανεί το πραγματικό εύρος του προβλήματος έχει –αναμφίβολα– πολιτικές προεκτάσεις. Μόνο που στην Ελλάδα των μνημονίων και των πενιχρών πόρων στήριξης της αγοράς εργασίας από το κράτος, η «διέξοδος» φαίνεται να είναι μόνο η ανάπτυξη. Και αυτή με αποτελέσματα που θα έρθουν σε βάθος χρόνου...

Σπούδασε Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Οικονομικές Σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάζεται ως οικονομικός συντάκτης από το 1997, αρχικά στον Επενδυτή, ακολούθως στην Ελευθεροτυπία και σήμερα στο Capital.gr και στην εφημερίδα Κεφάλαιο.

Διαβάστε ακόμα

Σχόλια

Εικόνα Anonymous

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.