Χριστουγεννιάτικη προσφορά!

Γράψου, χάρισε ή ανανέωσε το inside story για έναν χρόνο με έκπτωση 20€. Δες εδώ

Τα μετέωρα βήματα της Εθνικής Τράπεζας και του Λεωνίδα Φραγκιαδάκη

Η Εθνική Τράπεζα πουλάει περιουσιακά στοιχεία, για να συμμορφωθεί με τις δεσμεύσεις απέναντι στους δανειστές της χώρας. Μία από τις σημαντικότερες πωλήσεις είναι της Εθνικής Ασφαλιστικής, που όμως αποδεικνύεται φιάσκο. Η τράπεζα διάλεξε μεν επενδυτή, αλλά φαίνεται ότι αμέλησε να μάθει αν ήρθε με γεμάτες ή άδειες τις τσέπες. Ακολούθησε και δεύτερη συναλλαγή της Εθνικής, την οποίαν η Κεντρική Τράπεζα της Ρουμανίας σταμάτησε. Θα υπάρξει και τρίτη;
Χρόνος ανάγνωσης: 
10
'
Ο Λεωνίδας Φραγκιαδάκης, διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας από το 2015.

Οι ελληνικές τράπεζες έχουν υποχρεωθεί να πουλήσουν διάφορα περιουσιακά στοιχεία, από ακίνητα μέχρι θυγατρικές και μη εξυπηρετούμενα δάνεια, με στόχο την εξυγίανση των ισολογισμών τους, την ενίσχυση των κεφαλαίων και της ρευστότητάς τους. Η υποχρέωση πηγάζει από τη συμφωνία οικονομικής βοήθειας που έκαναν οι ελληνικές κυβερνήσεις με τους δανειστές και από τον έλεγχο που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ασκεί στις τράπεζες μέσω του Ενιαίου Μηχανισμού Εποπτείας (Single Supervisory Mechanism).

Στο παρόν άρθρο δεν θα ασχοληθούμε με τη σκοπιμότητα των πωλήσεων –που έχουν ήδη συμφωνηθεί– αλλά με την ίδια τη διαδικασία της πώλησης περιουσιακών στοιχείων, η οποία παρουσιάζει σοβαρότατα προβλήματα σε αρκετές περιπτώσεις. Για παράδειγμα, ένας επενδυτής υπέβαλε την καλύτερη προσφορά για την εξαγορά μιας εταιρείας, χωρίς όμως να είναι δεσμευτική. Και επανέρχεται με χαμηλότερη προσφορά! Σε άλλη περίπτωση, ο επενδυτής που ανακηρύχθηκε «προτιμητέος» δεν κατέθεσε βεβαίωση ότι διέθετε το ποσό της προσφοράς του και υπαναχώρησε, τινάζοντας στον αέρα την αξιοπιστία του διαγωνισμού.

Το inside story ασχολήθηκε προσφάτως με μία περίπτωση, συγκεκριμένα την πώληση των εταιρειών Νηρέα και Σελόντα από τις τράπεζες. Αποκαλύψαμε διάφορα στοιχεία, γεγονότα και περίεργες συμπτώσεις. Δεν μάθαμε ποτέ επισήμως, όχι εμείς αλλά κανένας, ποιοι εκδήλωσαν ενδιαφέρον στα διάφορα στάδια του διαγωνισμού, ποιοι αποκλείστηκαν και γιατί, ποιοι κατέθεσαν δεσμευτική προσφορά και με ποιους όρους και προϋποθέσεις. Και οι πληροφορίες που έβλεπαν ή βλέπουν ακόμα και σήμερα το φως της δημοσιότητας, διακινούνται μέσω διαρροών και δεν είναι προϊόν επίσημης ενημέρωσης. Λες και οι φορείς έχουν κάτι να κρύψουν.

Πάντως, δεν ξέρουμε εάν είναι σύμπτωση ή όχι το γεγονός ότι οι δύο υποψήφιοι επενδυτές, που το inside story ανέφερε στα προηγούμενα άρθρα του, ήταν και οι τελικοί διεκδικητές. Η τελευταία εξέλιξη είναι ότι ο ένας εξ αυτών –ο πιο εύρωστος οικονομικά– έχει επιλεγεί ως προτιμητέος επενδυτής, αλλά πάντα σύμφωνα με διαρροές, αφού επίσημη δήλωση δεν έχει μέχρι σήμερα υπάρξει.

Η Εθνική Τράπεζα

Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη στην περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας (ΕΤΕ), στα προβλήματα της οποίας προστέθηκε πριν λίγες ημέρες η υπόθεση της Banca Romaneasca, θυγατρική της στη Ρουμανία. Πρόκειται για ένα πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο, το οποίο συμπεριλαμβάνεται σε αυτά που η διοίκηση της τράπεζας έχει βγάλει προς πώληση. Και πράγματι επήλθε συμφωνία πώλησης, η οποία είχε ανακοινωθεί από την Εθνική Τράπεζα στις 27 Ιουλίου 2017.

Στον αέρα €1,37 δισ. ανακοινωμένες συμφωνίες της Εθνικής

Όμως η Κεντρική Τράπεζα της Ρουμανίας προσφάτως απέρριψε την αίτηση της αγοράστριας OTP Bank Romania για την απόκτηση του 99,28% της Banca Romaneasca. Η έγκριση της OTP ως νέου μετόχου (η OTP είναι ουγγρικός χρηματοοικονομικός όμιλος) της Banca Romaneasca από την Κεντρική Τράπεζα της Ρουμανίας ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για να ολοκληρωθεί η συναλλαγή, η οποία θα βελτίωνε τη ρευστότητα της Εθνικής Τράπεζας κατά περίπου 650 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τη διοίκηση. Αντί γι' αυτό, προέκυψε το πάγωμα της συναλλαγής.

Ηταν η δεύτερη αποτυχία για την Εθνική Τράπεζα. Η πρώτη είναι η απροσδόκητη εξέλιξη της υπόθεσης της Εθνικής Ασφαλιστικής, που αιφνιδίασε τον κόσμο του χρήματος, τις εμπλεκόμενες εταιρείες και τους εργαζόμενους της πωλούμενης εταιρείας. Ας πάρουμε όμως τα γεγονότα από την αρχή.

Ο διαγωνισμός για την πώληση της Εθνικής Ασφαλιστικής έγινε από τη μητρική της Εθνική Τράπεζα, που κατέχει το 100% των μετοχών της. Πρόκειται για τη σημαντικότερη σε αξία πώληση περιουσιακού στοιχείου στο σύνολο του τραπεζικού κλάδου, μετά από αυτήν της Finansbank (πρώην θυγατρική και αυτή της Εθνικής Τράπεζας). Εκτός των άλλων, η Εθνική Ασφαλιστική είναι η μεγαλύτερη εταιρεία στον κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης στην Ελλάδα και η συναλλαγή έχει ούτως ή άλλως μεγάλη σημασία.

Στις 29 Ιουνίου 2017, δηλαδή πριν περίπου εννέα μήνες, η Εθνική Τράπεζα εξέδωσε ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία ήρθε σε συμφωνία με την EXIN Financial Services Holding B.V. (εφεξής Exin) για την πώληση ποσοστού 75% των μετοχών που κατέχει της Εθνικής Ασφαλιστικής, έναντι 718,3 εκατ. ευρώ. Η διαγωνιστική διαδικασία που προηγήθηκε κράτησε περίπου έναν χρόνο. Η Εθνική Τράπεζα χρησιμοποίησε τέσσερις συμβούλους: δύο χρηματοοικονομικούς, τις πολύ γνωστές παγκοσμίως επενδυτικές τράπεζες Goldman Sachs και Morgan Stanley και δύο νομικούς, τη διεθνή εταιρεία Freshfields Bruckhaus Deringer και την εγχώρια εταιρεία Μπερνίτσας. Από την πλευρά της Exin, σύμβουλος ήταν μια άλλη μεγάλη διεθνής επενδυτική τράπεζα, η UBS.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι η συμφωνία τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της Τράπεζας της Ελλάδος και της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Όμως η έγκριση από την Τράπεζα της Ελλάδος δεν ήρθε ποτέ, διότι ο φάκελος που υπέβαλε ο αγοραστής είχε ελλείψεις. Σύμφωνα με πληροφορίες από άτομα που είναι κοντά στη διαδικασία, ο υποψήφιος επενδυτής δεν κατέθεσε ποτέ «proοf of funds», δηλαδή βεβαίωση από τραπεζικό ίδρυμα που να αποδεικνύει ότι διαθέτει το ποσό της προσφοράς, έτσι ώστε όταν ολοκληρωθούν οι τυπικές διαδικασίες, οι μετοχές της Εθνικής Ασφαλιστικής να μεταβιβαστούν στο νέο ιδιοκτήτη.

Η τελευταία και πρωτοφανής εξέλιξη στην υπόθεση ήταν ότι στις αρχές Φεβρουαρίου 2018 δύο εκ των τριών συνεταίρων της Exin και βασικοί χρηματοδότες –στα λόγια, όπως εξελίχθηκε η υπόθεση– της εξαγοράς της Εθνικής Ασφαλιστικής, οι επιχειρηματίες John Calamos και John Κoudounis στράφηκαν εναντίον του ίδιου του φορέα, δηλαδή κατά της Exin και του νόμιμου εκπροσώπου της, Robert Matthew Fairfield, διεκδικώντας δικαστικά 41,67 εκατ. δολάρια συν τόκους. Το ποσό αυτό ήταν δάνειο των Calamos και Koudounis προς την Exin και δόθηκε σε έξι δόσεις, αλλά η Exin δεν το επέστρεψε κατά τις ημερομηνίες που είχαν συμφωνηθεί.

Η προσφυγή σε δικαστήριο κατά της Exin αποδίδεται σύμφωνα με νομικούς σε μια κίνηση των Calamos και Koudounis να υπαναχωρήσουν από τη συμφωνία εξαγοράς της Εθνικής Ασφαλιστικής. «Με τον τρόπο αυτόν επιδιώκουν να φέρουν σε κατάσταση στάσης πληρωμών την Exin, καθιστώντας αδύνατο της deal της Εθνικής Ασφαλιστικής», είπαν στο inside story.

Πριν και μετά την προσφυγή στο δικαστήριο συνέβησαν δύο πράγματα:

α) το σχήμα της Exin με τους τρεις συνεταίρους (John Calamos, John Koudounis και Robert Matthew Fairfield) ουδέποτε έστειλε στην Τράπεζα της Ελλάδος (εποπτική αρχή και για τις ασφαλιστικές εταιρείες) ολοκληρωμένο φάκελο χρηματοδότησης της εξαγοράς. Υπήρχαν διάφορα ονόματα αλλά δεν υπήρξε ποτέ πιστοποιητικό ύπαρξης των χρημάτων.

β) το σχήμα της Exin, σύμφωνα με πληροφορίες, απέδιδε ευθύνες στην Τράπεζα της Ελλάδος για την καθυστέρηση της συμφωνίας, υποστηρίζοντας ότι η εποπτική αρχή απαίτησε να αλλάξει η δομή της χρηματοδότησης, που ο αγοραστής είχε προτείνει. Αυτή η αλλαγή, λένε, αύξησε το κόστος της εξαγοράς κατά 40 εκατ. ευρώ. Συμπτωματικώς, αυτό το πρόσθετο κόστος συμπίπτει με το ποσό που η πλευρά των Calamos-Koudounis διεκδικεί από την Εxin.

Στην πράξη, οι Calamos και Koudounis δεν είχαν, ούτε συγκέντρωσαν από επενδυτές, τα χρήματα που οι ίδιοι προσέφεραν. Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι με τη αρχική δομή χρηματοδότησης επεδίωκαν για την εξαγορά να χρησιμοποιήσουν κεφάλαια που θα κέρδιζαν από το προς απόκτηση περιουσιακό στοιχείο. Δηλαδή η Exin θα δανειζόταν από διάφορους επενδυτές και στη συνέχεια θα χρέωνε την Εθνική Ασφαλιστική με διάφορες προμήθειες διοίκησης και διαχείρισης, για να αποπληρώσει τον δανεισμό που θα ελάμβανε, ενώ μπορεί να χρησιμοποιούσαν και τα διαθέσιμα κεφάλαια ή τα αποθεματικά της, όπως συνηθίζεται σε εξαγορές με μόχλευση (LBO) . Όμως, οι ασφαλιστικές εταιρείες υπόκεινται από την εποπτική αρχή (Τράπεζα της Ελλάδος) σε αυστηρούς ελέγχους επάρκειας κεφαλαίων και κάλυψης των αποθεματικών τους, γεγονός που δεν θα επέτρεπε την αξιοποίηση των διαθεσίμων/αποθεματικών της ασφαλιστικής εταιρείας.

Το ερώτημα δεν είναι βέβαια αν οι Calamos και Koudounis υπαναχώρησαν. Δεν είναι η πρώτη φορά. Παλαιότερα διεκδίκησαν μαζί με τον Απόστολο Ταμβακάκη (τον πρώην διοικητή της Εθνικής Τράπεζας και πρώην στέλεχος του ομίλου Λάτση) την Επενδυτική Τράπεζα Ελλάδος, πρώην θυγατρική του ομίλου Marfin. Ούτε τότε βρήκαν τα κεφάλαια, με αποτέλεσμα η Τράπεζα της Ελλάδος να τους ζητήσει τη σιωπηρή απόσυρση από τη διεκδίκηση.

Το αληθινό ερώτημα είναι πώς η Εθνική Τράπεζα και οι σύμβουλοί της ανακήρυξαν προτιμητέο επενδυτή την Exin χωρίς να δούνε τα λεφτά.

Επίσης, είναι πολύ περίεργο το γεγονός ότι ο John Κoudounis έκανε συνεχώς δηλώσεις υπέρ της ελληνικής οικονομίας και επαναλάμβανε τη δέσμευση της Calamos Investments να επενδύσει στην Ελλάδα. Αυτά γίνονταν μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2017 στο Capital Link Forum, ενώπιον Ελλήνων και Αμερικανών κυβερνητικών αξιωματούχων και διεθνών επενδυτών.

Συνέντευξη του John Koudounis, διευθύνοντα συμβούλου της εταιρείας Calamos Investments, στην ιστοσελίδα greekreporter.com, δύο μήνες μετά την ανακοίνωση της εξαγοράς. O Koudounis παρουσιάζεται ως o «εγκέφαλος της εξαγοράς της μεγαλύτερης ελληνικής ασφαλιστικής εταιρείας από την EXIN Capital Partners».

Πρόκειται για θέμα, το οποίο δεν έχει πρόσφατο προηγούμενο. Μια πηγή με γνώση της ιστορίας του επιχειρείν στη χώρα μας, μας είπε ότι του θύμισε την ιστορία με τα ναυπηγεία στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν κυκλοφόρησε η είδηση ότι ο τότε αναπληρωτής υπουργός Βιομηχανίας Χρ. Ροκόφυλλος ήρθε σε συμφωνία με τον επιχειρηματία Θ. Καλογερίδη (πρώην ιδιοκτήτη των ναυπηγείων της ΝΑΥΣΙ Α.Ε. στο Πέραμα) για την εξαγορά των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που ήταν τότε υπό κρατικό έλεγχο. Μάλιστα είχε ανακοινωθεί ότι θα συμμετείχε στην εξαγορά και μια μεγάλη νορβηγική εταιρεία. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, οι Νορβηγοί διέψευσαν τη συμμετοχή τους στην εξαγορά, η οποία δεν έγινε ποτέ.

Έτσι, κάθε καλόπιστος πολίτης διερωτάται: Έτσι γίνονται οι διαγωνισμοί στις τράπεζες; Υπάρχουν κανόνες ή όχι; Μπορεί κάποιος να κάνει προσφορά δίχως να έχει τα χρήματα; Μπορεί να υπαναχωρήσει δίχως να του επιβληθεί χρηματική ή άλλη ποινή; Υπάρχει εγγυητική επιστολή; Και τελικώς οι σύμβουλοι είναι άμοιροι ευθυνών χωρίς να υφίστανται επιπτώσεις από αυτό το διεθνές ρεζιλίκι;

Η διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας

Για το θέμα προσπαθήσαμε να μάθουμε περισσότερα. Απευθυνθήκαμε στη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας και στον ίδιο τον διευθύνοντα σύμβουλο Λεωνίδα Φραγκιαδάκη. Ζητήσαμε ενημέρωση σχετικά με:

α) τους όρους του διαγωνισμού, τη διαδικασία επιλογής του προτιμητέου επενδυτή και την αναντιστοιχία μεταξύ ελέγχου φερεγγυότητας και κατάθεσης των κεφαλαίων της προσφοράς,

β) το εάν είναι σύνηθες να αλλάζουν οι χρηματοδότες του φορέα, που έχει ανακηρυχθεί προτιμητέος επενδυτής,

γ) το εάν ο προτιμητέος επενδυτής έχει καταθέσει εγγυητική επιστολή, το ύψος της και τι θα γίνει στην περίπτωση που υπαναχωρήσει,

δ) το εάν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, χρηματική ή μη στην περίπτωση που ο προτιμητέος επενδυτής υπαναχωρήσει.

Ο υπεύθυνος του γραφείου τύπου της Εθνικής Τράπεζας μας απάντησε ότι «δεν είναι υποχρεωμένη η τράπεζα για τέτοιου τύπου διαδικασίες να απαντήσει, από τη στιγμή που όλα γίνονται με την εποπτεία και τη συνεννόηση των θεσμών, το ΤΧΣ, τον SSM, την Κομισιόν κ.λπ.».

Εθνική Τράπεζα: «Δεν είναι υποχρεωμένη η τράπεζα να απαντήσει, από τη στιγμή που όλα γίνονται με την εποπτεία και τη συνεννόηση των θεσμών, το ΤΧΣ, τον SSM, την Κομισιόν»

Ο εκπρόσωπος της Εθνικής Τράπεζας, με την παραπάνω απάντηση κατέστησε συνυπεύθυνους στην αποτυχία όλους τους παραπάνω θεσμικούς φορείς, εγχώριους και διεθνείς. Το inside story απευθύνθηκε σε ορισμένους από αυτούς και έθεσε το θέμα της συνυπευθυνότητας ή καλύτερα της ανευθυνότητας –εκ του αποτελέσματος της ιστορίας.

«Φυσικά και δεν υπάρχει συνυπευθυνότητα στην αποτυχία του παραπάνω διαγωνισμού», μας δήλωσε υψηλόβαθμο στέλεχος ενός εκ των παραπάνω φορέων, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Άλλο υψηλόβαθμο στέλεχος άλλου οργανισμού μας εκμυστηρεύτηκε πως όταν ξεκίνησαν οι πρώτες ανησυχίες στους κύκλους των ρυθμιστικών αρχών για τα προβλήματα του διαγωνισμού και ο κ. Φραγκιαδάκης ρωτήθηκε «εάν υπάρχει plan B», ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας, κοιτώντας αμήχανα το ταβάνι, δεν είχε απάντηση.

To inside story ρώτησε άτομα σε γνώση των οποίων ήρθαν στοιχεία του διαγωνισμού εάν η Exin κατέθεσε εγγυητική επιστολή και εάν η Εθνική Τράπεζα μπορεί να εγείρει αξιώσεις έναντι των επενδυτών για την υπαναχώρηση. Μας απάντησαν ότι εγγυητική επιστολή δεν έχει κατατεθεί, αλλά υπάρχει Equity Commitment Letter (ECL), δηλαδή επιστολή δέσμευσης εισφοράς μετοχικού κεφαλαίου. Τι είναι αυτή η επιστολή;

Αυτού του τύπου οι επιστολές χρησιμοποιούνται στις εξαγορές με μόχλευση (LBO) από τις εταιρείες ιδιωτικών κεφαλαίων (LBO είναι εξαγορές που το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης είναι δανεικά κεφάλαια και τα περιουσιακά στοιχεία της αποκτώμενης εταιρείας χρησιμοποιούνται ως εγγύηση για τα δάνεια). Πρόκειται για σύμβαση μεταξύ του ιδιωτικού επενδυτικού κεφαλαίου, δηλαδή των Calamos και Koudounis, και του οχήματος εξαγοράς που θα σχηματιζόταν για τη χρηματοδότηση της απόκτησης της Εθνικής Ασφαλιστικής. Στην επιστολή δέσμευσης, οι επενδυτές δεσμεύονται ότι θα επενδύσουν το μέρος των ιδίων κεφαλαίων που χρειάζεται το όχημα κατά το κλείσιμο της συναλλαγής. Η επιστολή δέσμευσης ιδίων κεφαλαίων συνήθως παραδίδεται στον πωλητή όταν η σύμβαση εξαγοράς εκτελείται, για να αποδείξει ότι το όχημα εξαγοράς έχει επαρκή κεφάλαια για την εξαγορά.

Οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι η Εθνική Τράπεζα μπορεί να προβάλει αξιώσεις, που μπορεί να φθάσουν μέχρι την προσωπική περιουσία των Calamos και Koudounis. Ωστόσο επισημαίνουν ότι η προσπάθεια των Calamos και Koudounis να θέσουν την Exin σε καθεστώς στάσης πληρωμών με την αγωγή αποτελεί προσπάθεια απενεργοποίησης του Equity Commitment Letter. Αναφέρουν επίσης ότι η εταιρεία μπορεί να τιμωρηθεί με χρηματική ποινή 5 εκατ. ευρώ.

Το κερασάκι στην τούρτα

Να θυμίσουμε ότι παρέμβαση υπέρ της σχήματος Exin-Calamos για την εξαγορά της Εθνικής Ασφαλιστικής έκανε η αμερικανική κυβέρνηση μέσω του Αμερικανού υπουργού Εμπορίου, Γουίλμπορ Ρος, όταν οι Αμερικανοί έγιναν δέκτες πληροφοριών περί ενδείξεων για ευνοϊκότερη μεταχείριση του έτερου διεκδικητή της Εθνικής Ασφαλιστικής, της κινεζικής Fosun. Ο Αμερικανός υπουργός Εμπορίου δεν ήταν ο μόνος που παρενέβη υπέρ της Exin. Το ίδιο έκανε και ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Τζέφρυ Πάϊατ.

Μάλιστα μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας μεταξύ Εθνικής Τράπεζας και Exin ακολούθησαν βαρύγδουπες δηλώσεις υπουργών και της ελληνικής κυβέρνησης, του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου και του πρώην υπουργού Οικονομίας Δημήτρη Παπαδημητρίου στην Ελλάδα και σε διεθνή φόρα για το «τεράστιο» ενδιαφέρον αμερικανών επενδυτών για την Ελλάδα.

Οι διαβεβαιώσεις του Αμερικανού πρέσβη

Σήμερα βρισκόμαστε στο σημείο εκείνο, που ο δραστήριος πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα, Τζέφρυ Πάϊατ, έχει επισκεφθεί τις εποπτικές και ρυθμιστικές αρχές της χώρας, προσπαθώντας να διαβεβαιώσει ότι γίνονται προσπάθειες εξεύρεσης του σχήματος που θα χρηματοδοτήσει την εξαγορά. Η αμερικανική πλευρά έχει εκτεθεί όχι μόνο γιατί προώθησε το ελληνομερικανικό σχήμα Exin-Calamos αλλά και γιατί οι δύο σύμβουλοι της Εθνικής Τράπεζας είναι μεγάλες διεθνείς αμερικανικές εταιρείες, η Goldman Sachs και η Morgan Stanley. Σύμφωνα με πληροφορίες του inside story υπάρχει πίεση ειδικά στην Goldman Sachs να βρει χρηματοδότηση για την εξαγορά με αγοραστή τον ίδιο φορέα, δηλαδή την Exin, έτσι ώστε να μην καταλήξει σε ολοκληρωτική αποτυχία ο διαγωνισμός.

Η διορία πάντως που είχε δοθεί από την Εθνική Τράπεζα στην Exin για να ολοκληρώσει τη συναλλαγή είναι το τέλος Μαρτίου 2018, δηλαδή μέχρι το τέλος της ερχόμενης εβδομάδας.

Μέχρι προχθές πάντως δεν είχε υποβληθεί στην Τράπεζα Ελλάδος το χρηματοδοτικό σχήμα και πιστοποιητικό από τράπεζα «proof of funds», ώστε να προχωρήσει στη συναλλαγή (που προβλέπει την καταβολή 718 εκατ. ευρώ για το 75% των μετοχών της Εθνικής Ασφαλιστικής) .

Αν συμβεί τις επόμενες ημέρες, τότε η Εθνική Τράπεζα μπορεί να παρατείνει το διάστημα ολοκλήρωσης της συναλλαγής πέραν του Μαρτίου, γιατί θα χρειαστεί επιπλέον χρόνος για την έγκριση της συμφωνίας από τις αρμόδιες αρχές, την Τράπεζα της Ελλάδος και την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Διαφορετικά, η Εθνική Τράπεζα θα αναγκαστεί να πάει σε plan B, δηλαδή σε διαφορετικές λύσεις, οι οποίες έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν στον τύπο (δημοσίευμα Α, δημοσίευμα Β).

Σε κάθε περίπτωση, η διπλή αποτυχία της Εθνικής Τράπεζας σε Εθνική Ασφαλιστική και Banca Romaneasca μάλλον δεν θα περάσει απαρατήρητη, όπως έχει γίνει μέχρι στιγμής. Ορισμένοι πάντως αναφέρουν ότι μπορεί το κακό να τριτώσει, υπενθυμίζοντας ότι η Εθνική Τράπεζα έχει πουλήσει και τη θυγατρική της στη Σερβία στην OTP Bank, δηλαδή στον ίδιο αγοραστή που η γειτονική Κεντρική Τράπεζα (της Ρουμανίας) απέρριψε για την εκεί θυγατρική τράπεζα της ΕΤΕ.

Έχει διατελέσει αρχισυντάκτης οικονομικού στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Δημοκρατία και Ντοκουμέντο, κι έχει εργαστεί σε διάφορα ηλεκτρονικά μέσα. Το 2016 η αναζήτηση για νέα πράγματα τον οδήγησε στην ίδρυση του marketfair.gr.

Διαβάστε ακόμα

Σχόλια

Εικόνα Anonymous
gplus
2

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.