Λογοδοτεί κανείς στην Ελλάδα;

Στη χώρα μας πολλοί από τους διοικούντες σε μεγάλες εταιρείες, τράπεζες και ανεξάρτητες αρχές δεν θεωρούν πως είναι υποχρεωμένοι να δίνουν λογαριασμό για πράξεις ή παραλείψεις τους. Ο Χρήστος Ιωάννου αποκαλύπτει τρεις τρανταχτές περιπτώσεις αδιαφορίας απέναντι στην –νομικά επιβεβλημένη– ανάγκη της διαφάνειας.
Χρόνος ανάγνωσης: 
15
'

Σήμερα παρουσιάζουμε το πρώτο από τα θέματα που ψήφισε το κοινό στην εκδήλωση #YourStory, η οποία έλαβε χώρα στο βιβλιοπωλείο Ιανός την 16η Μαΐου. Ο Χρήστος Ιωάννου κατάφερε να πείσει όσους παρευρέθηκαν ότι η πρότασή του άξιζε την προσοχή τους και έγραψε το πρώτο από τα τρία άρθρα που θα δημοσιευτούν στο inside story.

Δεν έχεις χρόνο να διαβάσεις; Πάτα εδώ!

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο όμιλος Μυτιληναίου κατήγγειλε πριν από μερικούς μήνες στην Επιτροπή Ανταγωνισμού την εταιρεία από την οποία προμηθεύεται βωξίτη για την «Αλουμίνιον της Ελλάδος», για πώληση με ασύμφορους όρους που θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργία του εργοστασίου. Λίγο αργότερα γιορτάστηκαν σε πανηγυρικό κλίμα τα 50 χρόνια λειτουργίας του εργοστασίου· δεν δημοσιοποιήθηκε όμως επισήμως (στις οικονομικές καταστάσεις ή με ανακοινώσεις της εταιρείας) το “πρόβλημα” με τον βωξίτη προς το Χρηματιστήριο και τους επενδυτές, όπως όφειλε να γίνει.
Ούτε η Επιτροπή Κεφαλαιαγόρας, που έχει υποχρέωση να εποπτεύει τις εισηγμένες εταιρείες, αντέδρασε σε σχετικό δημοσίευμα στον Τύπο, ακόμα και όταν ο πρόεδρός της ενημερώθηκε προσωπικά για το θέμα από τον γράφοντα. Εντωμεταξύ, ο όμιλος προχώρησε σε μία τεράστιου μεγέθους εταιρική κίνηση καθώς και στην έκδοση ομολογιακού δανείου 300 εκατ. ευρώ, και ανακοίνωσε νέα μεγάλη επένδυση στην παραγωγή αλουμινίου.
Σε μία δεύτερη περίπτωση, η ELFE (πρώην Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων), που εξαγοράστηκε το 2009 από τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και τον φυγόδικο συνεταίρο του και σήμερα έχει άγνωστο ιδιοκτήτη, είναι υπερχρεωμένη και οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι έχουν ιδρυθεί διάφορες εταιρείες, που έχουν αγοράσει περιουσιακά στοιχεία της και «φαίνεται ότι υπηρετούν τα ίδια επιχειρηματικά συμφέροντα». Όμως, τα υπέρογκα χρέη προς τράπεζες, προμηθευτές και εργαζομένους έχουν μείνει στο παλιό νομικό πρόσωπο. Μεταξύ των πιστωτών είναι και η Εθνική Τράπεζα. Ο γράφων ρώτησε το γραφείο Τύπου της για τα χρέη και η απάντηση ήταν ότι οι πληροφορίες αφορούσαν «προσωπικά δεδομένα» και δεν μπορούσαν να δοθούν.
Τέλος, στον διαγωνισμό για την πώληση της Εθνικής Ασφαλιστικής από την Εθνική Τράπεζα έγιναν τόσα ευτράπελα, που έφτασε να παρέμβει ο υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ με απευθείας επιστολή, ζητώντας διαφάνεια στη διαδικασία. Ο συντάκτης είχε ήδη απευθύνει αίτημα στη διοίκηση της Εθνικής, που –καμία έκπληξη– δεν απαντήθηκε παρά μόνο έμμεσα και από αναρμόδιο πρόσωπο.
Η καταγγελία του ομίλου Μυτιληναίος

Πριν από μερικούς μήνες έγινα δέκτης μιας πληροφορίας: ο όμιλος Μυτιληναίου προσέφυγε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού για να καταγγείλει την εταιρεία Kerneos/Ελμίν, από την οποία προμηθεύεται βωξίτη για την παραγωγή αλουμινίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, η καταγγελία τοποθετείται στα τέλη Σεπτεμβρίου-αρχές Οκτωβρίου του 2016. Η Μυτιληναίος ισχυρίζεται ότι η Kerneos/Ελμίν εκμεταλλεύεται τη θέση της στην ελληνική αγορά εξόρυξης βωξίτη και πουλάει με ασύμφορους όρους.

Η Μυτιληναίος δικαιολογεί την καταγγελία της στην Επιτροπή Ανταγωνισμού υποστηρίζοντας ότι το εργοστάσιο αλουμινίου εξαρτάται από την προμήθεια του συγκεκριμένου είδους βωξίτη, ότι δεν μπορεί να τον υποκαταστήσει και ότι κινδυνεύει η λειτουργία του (να σημειώσουμε ότι η Μυτιληναίος έχει δική της εταιρεία που παράγει ελληνικό βωξίτη, αλλά η παραγόμενη ποσότητα δεν αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του εργοστασίου αλουμινίου).

Μεταξύ των επιχειρημάτων, είναι και ότι η προσαρμογή της παραγωγής για υποκατάσταση του ελληνικού βωξίτη με εισαγόμενη πρώτη ύλη απαιτεί υπέρογκο κόστος επένδυσης, συγκρίσιμο με το κόστος αντίστοιχης επέκτασης της παραγωγικής ικανότητας ενός υπάρχοντος εργοστασίου σε άλλη χώρα, στην οποία υπάρχουν κοιτάσματα τροπικού βωξίτη.

Με άλλα λόγια, η κατάσταση φαίνεται να είναι τόσο δύσκολη, που απειλείται η συνέχιση της μεταλλευτικής δραστηριότητας, ενώ δεν υπάρχουν ούτε εναλλακτικές λύσεις.

Για το θέμα, ο πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού Δημήτρης Κυριτσάκης έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως μας λένε πηγές από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Μυτιληναίος, Ευάγγελος Μυτιληναίος, εθεάθη αρκετές φορές στο γραφείο του κ. Κυριτσάκη στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, προκειμένου να πείσει τον πρόεδρο για το πόσο σοβαρό είναι το θέμα για τη βιωσιμότητα του αλουμινίου. Φαίνεται ότι τα επιχειρήματα που επικαλέστηκε ο όμιλος Μυτιληναίος έπεισαν τον πρόεδρο να αναλάβει πρωτοβουλίες διαμεσολάβησης, το αποτέλεσμα των οποίων αγνοείται.

Όμως την ίδια περίοδο –Νοέμβριος του 2016– συμβαίνει το εξής παράδοξο: η Μυτιληναίος προβάλλει επισήμως στον τύπο και τους επενδυτές την ολοκλήρωση της επένδυσης εκσυγχρονισμού του εργοστασίου αλουμινίου (της θυγατρικής εταιρείας «Αλουμίνιον της Ελλάδος»), το οποίο αποτελεί ένα από τα καλύτερα και πιο αποδοτικά εργοστάσια στον κόσμο.

Η διοίκηση της εταιρείας προβάλλει αυτό το μήνυμα σε ειδική εκδήλωση με αφορμή τα 50 χρόνια λειτουργίας της «Αλουμίνιον της Ελλάδος» στις εγκαταστάσεις της στον Αγιο Νικόλαο Φθιώτιδας, με τιμώμενο πρόσωπο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο. Παρόντες στην εκδήλωση είναι μεταξύ άλλων οι βουλευτές Ντόρα Μπακογιάννη και Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας Κώστας Μπακογιάννης, ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας Μιχάλης Βερροιόπουλος και άλλοι.

Η εκδήλωση γίνεται σε πανηγυρικό κλίμα, με δηλώσεις του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου Βαγγέλη Μυτιληναίου όπως «τα δύσκολα για την Αλουμίνιον πέρασαν» και «...η μονάδα είναι η πλέον ανταγωνιστική της Ευρώπης και περιλαμβάνεται στις τρεις καλύτερες διεθνώς» να μονοπωλούν τις οικονομικές και όχι μόνο ειδήσεις.

Αντίθετα, η αγωνία του ομίλου, όπως αυτή παρουσιάστηκε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού μόλις ένα μήνα νωρίτερα, απουσιάζει παντελώς από τον τύπο.

Προσωπικά, όταν έμαθα την ιστορία έγραψα στις 5 Μαρτίου 2017 ένα μικρό άρθρο για την καταγγελία της Μυτιληναίος προς την Επιτροπή Ανταγωνισμού με τίτλο «Τα μυστήρια του Μυτιληναίου», επισημαίνοντας ότι η Μυτιληναίος δεν έχει δημοσιοποιήσει επισήμως (στις οικονομικές καταστάσεις ή με ανακοινώσεις της) το “πρόβλημα” με τον βωξίτη προς το Χρηματιστήριο και τους επενδυτές –όπως οφείλει και όπως έκανε στο παρελθόν για ένα άλλο θέμα, όταν προσέφυγε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού κατά της ΔΕΗ για την προμήθεια ηλεκτρικού ρεύματος (αυτή η υπόθεση είχε ευτυχή κατάληξη για την Μυτιληναίος και η απόφαση πάρθηκε σχετικά πρόσφατα επί προεδρίας Δημήτρη Κυριτσάκη στην Επιτροπή Ανταγωνισμού).

Η Μυτιληναίος οφείλει να ανακοινώνει γεγονότα που επηρεάζουν ή ενδέχεται να επηρεάσουν την δραστηριότητά της προς το Χρηματιστήριο Αθηνών, αφού είναι εισηγμένη εταιρεία. Από την πλευρά της, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς είναι η αρμόδια αρχή που εποπτεύει τις εισηγμένες εταιρείες στο Χρηματιστήριο Αθηνών και παρακολουθεί εάν τηρούνται οι κανόνες συμπεριφοράς και διαφάνειας που έχουν τεθεί και η σχετική νομοθεσία.

Υπάρχει απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, η οποία περιγράφει τις υποχρεώσεις των εισηγμένων εταιρειών στο Χρηματιστήριο Αθηνών σχετικά με τη δηµοσιοποίηση προνοµιακών πληροφοριών, όπως είναι αυτή της καταγγελίας στην Επιτροπή Ανταγωνισμού και των συνεπειών της κατάστασης, όπως την περιγράφει η διοίκηση της εισηγμένης. Η απόφαση προβλέπει την αναβολή δηµοσιοποίησης προνοµιακών πληροφοριών, αλλά υπό συγκεκριμένες συνθήκες και για περιορισμένο χρονικό διάστηµα.

Επίσης ο νόμος 3340/2005 στο άρθρο 6 ορίζει ποιες πληροφορίες θεωρούνται προνομιακές.

Και ο Κανονισμός του Χρηματιστηρίου Αθηνών περιγράφει τις υποχρεώσεις των εκδοτών.

Η Μυτιληναίος δεν αντέδρασε επίσημα ούτε στο δημοσίευμα, το οποίο όφειλε να σχολιάσει. Όφειλε να το επιβεβαιώσει ή να το διαψεύσει και να αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά, ώστε να ενημερώσει για το τι ακριβώς συμβαίνει. Από την πλευρά της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς επίσης δεν υπήρξε αντίδραση.

Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς σε συνεργασία με το Χρηματιστήριο Αθηνών είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν τον τύπο σε καθημερινή βάση και να ζητούν εξηγήσεις από τις εταιρείες με αφορμή δημοσιεύματα που τις αφορούν. Ίσως να μην είδαν το συγκεκριμένο δημοσίευμα, δεδομένου ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς και του Χρηματιστηρίου Αθηνών συχνά-πυκνά αγνοούν δεκάδες δημοσιεύματα. Γιατί να μην το κάνουν άλλωστε, αφού ουδείς ελέγχει εάν οι συγκεκριμένες υπηρεσίες πράττουν ή όχι το καθήκον που τους έχει ανατεθεί από την πολιτεία;

Αφού λοιπόν κανείς δεν αντιδρούσε, αναρωτήθηκα εάν έπρεπε να συνεχίσω το θέμα. Το πρόβλημά μου φυσικά δεν είναι ο όμιλος Μυτιληναίου. Το πρόβλημά μου είναι εάν οι συμμετέχοντες στην αγορά τηρούν τους κανόνες και –το βασικότερο– πώς λειτουργούν οι εποπτικές αρχές. Οπότε αποφάσισα να συνεχίσω το θέμα, για να δω πώς αντιλαμβάνονται οι αρχές τη διαφάνεια και την εποπτεία.

Επικοινώνησα με τη διεύθυνση εισηγμένων εταιρειών στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για να ρωτήσω σχετικά. Επικεφαλής της συγκεκριμένης διεύθυνσης είναι η κυρία Ιλιάνα Κιούρκαφα. Ζήτησα να μιλήσω με την ίδια, αλλά δεν κατέστη δυνατό. Η κυρία Κιούρκαφα αρνήθηκε. Με ενημέρωσε μέσω της γραμματέως της ότι δεν μιλάει με δημοσιογράφους και με παρέπεμψε στον πρόεδρο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, κ. Χαράλαμπο Γκότση. Απάντησα στη γραμματέα ότι δεν είναι δουλειά του προέδρου το συγκεκριμένο θέμα, αλλά είναι αρμοδιότητα της διεύθυνσης της οποίας προΐσταται. Όμως επέμεινε. Έτσι, ο δημοσιογράφος “συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις”.

Εν συνεχεία τηλεφώνησα στον πρόεδρο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, κ. Χαράλαμπο Γκότση. Ζήτησα συνάντηση για να του θέσω σειρά θεμάτων και όχι μόνο το θέμα της εταιρείας Μυτιληναίος. Όλα τα θέματα σχετίζονταν με διαφάνεια και συμπεριφορές εισηγμένων που δεν συνάδουν με τις αρχές της διαφάνειας, της πλήρους ενημέρωσης και της ίσης μεταχείρισης των επενδυτών, που η Επιτροπή φαίνεται να ανέχεται μέχρι παρεξηγήσεως...

Μετά από αυτό, ανέμενα ότι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς θα έπραττε τα δέοντα ώστε να φωτιστεί η υπόθεση. Όμως όλα αυτά αποδείχθηκαν αισιόδοξες σκέψεις. Ο χρόνος περνούσε αλλά η εποπτική αρχή έμεινε άπρακτη, αφού δεν υπήρξε κάποια σχετική αναφορά στις χρηματιστηριακές ανακοινώσεις, που δημοσιοποιούνται στο ευρύ κοινό. Από την πλευρά της ούτε η Μυτιληναίος έκανε κάτι για να φωτίσει την υπόθεση. Μάλιστα δημοσίευσε οικονομικές καταστάσεις για το έτος 2016, έτος αναφοράς της καταγγελίας, αλλά η καταγγελία απουσίαζε και από αυτές.

Τα παράδοξα δεν σταμάτησαν εκεί. Η Μυτιληναίος προχώρησε σε μία τεραστίου μεγέθους εταιρική κίνηση, συγχωνεύοντας σε μία εταιρεία τις επί μέρους παραγωγικές επιχειρήσεις με τη μητρική, που ήταν εταιρεία συμμετοχών, δηλαδή δεν είχε βιομηχανική δραστηριότητα αλλά κατείχε τις μετοχές των επί μέρους παραγωγικών εταιρειών και ασκούσε τη διαχείρισή τους. Στο ενημερωτικό που η εταιρεία εξέδωσε για τις ανάγκες της συγχώνευσης παραλείπεται πάλι αυτό το σημαντικό γεγονός για την υπόθεση του βωξίτη. Επίσης, ανακοίνωσε νέα μεγάλη επένδυση στην παραγωγή αλουμινίου, την οποία στην αναφορά της στην Επιτροπή Ανταγωνισμού θεωρούσε μη ρεαλιστική και μη βιώσιμη. Εσχάτως εξέδωσε και ενημερωτικό δελτίο για την έκδοση ομολογιακού δανείου 300 εκατ. ευρώ για την αναχρηματοδότηση τραπεζικών δανείων. Πουθενά δεν υπάρχει αναφορά στην υπόθεση του βωξίτη, που επίμονα κατήγγειλε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού το 2016.

Κατά την παρουσίαση της έκδοσης του ομολογιακού δανείου, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Ευάγγελος Μυτιληναίος έπλεξε το εγκώμιο του προέδρου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς κ. Γκότση και ο τελευταίος ανταπέδωσε τις φιλοφρονήσεις.

Δεύτερη περίπτωση: Εθνική Τράπεζα

Η δεύτερη υπόθεση διαφάνειας αφορά στην Εθνική Τράπεζα και τους χειρισμούς της διοίκησης (του διευθύνοντος συμβούλου Λεωνίδα Φραγκιαδάκη) σε περισσότερα από ένα θέματα. Η λεπτομέρεια είναι ότι η υπόθεση με την Εθνική Τράπεζα ξεκίνησε από μία απλή ερώτηση, αλλά η απάντηση ήταν τέτοια που στη συνέχεια ξετυλίχτηκε ένα ατέλειωτο κουβάρι άλλων υποθέσεων, οι οποίες δεν έχουν τέλος.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Πριν από μερικούς μήνες ασχολήθηκα (μαζί με έναν συνάδελφο) με το θέμα της ELFE, δηλαδή της πρώην Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων (ΒΦΛ). Η ΒΦΛ πουλήθηκε το 2009 από την Εθνική Τράπεζα και την Εμπορική Τράπεζα σε εταιρείες συμφερόντων του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και του φυγόδικου συνεταίρου του, Πέτρου Κυριακίδη.

Σε αντίθεση με άλλα περιουσιακά στοιχεία των δύο επιχειρηματιών που δεσμεύτηκαν από τις εισαγγελικές αρχές, η εταιρεία αυτή γλίτωσε... Μεταβιβάστηκε σε αλλοδαπά νομικά πρόσωπα συμφερόντων της συζύγου του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και έμεινε εκτός παγώματος περιουσιακών στοιχείων. Ποιος είναι ο ιδιοκτήτης σήμερα; Άγνωστο.

Από τότε συνέβησαν και συμβαίνουν διάφορα ανεξήγητα πράγματα. Οι εργαζόμενοι έχουν καταγγείλει –και έχει αποδειχθεί και σε υπόθεση οφειλών της εταιρείας προς ασφαλιστικά ταμεία– ότι έχουν ιδρυθεί διάφορες εταιρείες, οι οποίες είτε έχουν αγοράσει περιουσιακά στοιχεία της ELFE, είτε εμφανίζονται να εκπροσωπούν την παλιά ELFE και να κάνουν πωλήσεις των προϊόντων της. Μάλιστα έχουν δανειστεί και το λογότυπό της!

Σύμφωνα με απόφαση του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ), οι επιχειρήσεις ELFE AE, PFIC Ltd, ΕΛΛΑΓΡΟΛΙΠ ΑΕΒΕ, Centrofaro Services Ltd και Λιπάσματα Νέας Καρβάλης ΑΕ έχουν την ίδια δραστηριότητα, λειτουργούν στον ίδιο εργασιακό χώρο και απασχολούν κατά περιόδους κοινό προσωπικό. Συνεπώς, αναφέρει η απόφαση, «οι επιχειρήσεις αυτές φαίνεται ότι υπηρετούν τα ίδια επιχειρηματικά συμφέροντα και για τον λόγο αυτό συντρέχουν στην προκειμένη περίπτωση οι προϋποθέσεις συνυπευθυνότητας που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ. 732/20-11-1995 Γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους...».

Αντίθετα, τα υπέρογκα χρέη έχουν μείνει στο παλιό νομικό πρόσωπο. Τα χρέη ξεπερνούν τα 150 εκατ. ευρώ και είναι προς τράπεζες, προς προμηθευτές, προς εργαζομένους. Μεταξύ των πιστωτών είναι και η Εθνική Τράπεζα, την οποία εκπροσωπεί ο διευθύνων σύμβουλος Λεωνίδας Φραγκιαδάκης.

Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ και για να φωτίσουμε τις πτυχές της τύχης των χρεών σε συνδυασμό με τις εταιρικές “ταχυδακτυλουργίες”, απευθυνθήκαμε πρώτα στη διοίκηση της ELFE. Όμως ουδείς εκπρόσωπος της εταιρείας ανέλαβε την ευθύνη της ενημέρωσης. Έτσι, ανατρέξαμε σε έναν από τους βασικούς πιστωτές, δηλαδή την Εθνική Τράπεζα που μαζί με την Εμπορική Τράπεζα ήταν συνιδιοκτήτρια και έχει καλύτερη γνώση του θέματος και ιστορική συνέχεια. Ρωτήσαμε το γραφείο τύπου της Εθνικής Τράπεζας για τα τα χρέη της επιχείρησης προς την Εθνική Τράπεζα· το ύψος τους, εάν εξυπηρετούνται, εάν έχει γίνει κάποια ρύθμιση κι αν αυτή η ρύθμιση εξυπηρετείται ή όχι. Πήραμε την πρωτοφανή απάντηση από τον επικεφαλής του γραφείου τύπου της Εθνικής Τράπεζας ότι η διοίκηση της Τράπεζας δεν μπορεί να μας ενημερώσει γιατί αυτά που ρωτάμε είναι «προσωπικά δεδομένα».

Θεωρήσαμε ότι έχει γίνει κάποιο λάθος, αφού η έννοια των προσωπικών δεδομένων δεν σχετίζεται με ερωτήσεις που αφορούν σε νομικά πρόσωπα, τα οποία μάλιστα υποχρεούνται σε δημοσίευση οικονομικών καταστάσεων που περιλαμβάνουν πληροφoρίες και για τα χρέη τους. Απλώς θελήσαμε να ενημερωθούμε για τις έσχατες εξελίξεις μετά τις καταγγελίες των εργαζομένων.

Έτσι, ο γράφων έστειλε επιστολή απευθείας στον διευθύνοντα σύμβουλο της Εθνικής Τράπεζας κ. Λεωνίδα Φραγκιαδάκη:


Αξιότιμε κύριε Φραγκιαδάκη,

Στις 18 Δεκεμβρίου 2016, η εφημερίδα Documento δημοσίευσε αναλυτικό ρεπορτάζ με καταγγελίες εργαζομένων της εταιρείας ELFE Α.Ε., σύμφωνα με τις οποίες έχουν αφαιρεθεί βασικά κομμάτια της περιουσίας και της παραγωγικής δραστηριότητάς της, αφήνοντας σε αυτή μόνο τα χρέη.

Σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το Documento, η Εθνική Τράπεζα αποτελεί βασικό πιστωτή της επιχείρησης.

Στις 19 Δεκεμβρίου 2016, δηλαδή μία ημέρα μετά το δημοσίευμα, οι υπογεγραμμένοι δημοσιογράφοι Βαγγέλης Τριάντης και Χρήστος Ιωάννου επικοινώνησαν με τον εκπρόσωπο τύπου της Εθνικής Τράπεζας, κ. Δημήτριο Σ., για να αντλήσουν περισσότερες πληροφορίες και να συνεχίσουν το ρεπορτάζ ως όφειλαν.

Συγκεκριμένα, ρώτησαν εάν η Εθνική Τράπεζα γνωρίζει τα πραγματικά αυτά περιστατικά και τι ενέργειες έχει κάνει για να προστατεύσει τα συμφέροντά της; Επίσης ρώτησαν εάν η τράπεζα έχει κάνει ρύθμιση των οφειλών της ELFE και γενικότερα σε ποια κατάσταση βρίσκονται οι οφειλές της εταιρείας;

Εικάζουμε ότι η Εθνική Τράπεζα στη δανειακή σύμβαση που έχει με την ELFE ή άλλες σχετιζόμενες εταιρείες θα έχει υπογράψει και την τήρηση συγκεκριμένων προϋποθέσεων (covenants) εκ μέρους του οφειλέτη.

Ο κύριος εκπρόσωπος, απάντησε αμέσως, ίσως δίχως να έχει συνεννοηθεί με τη διοίκηση, ότι πρόκειται για προσωπικά δεδομένα, ότι δεν μπορεί να δώσει περισσότερες πληροφορίες και ότι γενικά δεν κάνει διαρροές.

Δηλαδή, ο εκπρόσωπος τύπου επικαλέστηκε προσωπικά δεδομένα για ένα νομικό πρόσωπο –κάτι που δεν ισχύει, αφού η ίδια η τράπεζα πουλάει τα στοιχεία των νομικών προσώπων στην αγορά μέσω του Τειρεσία.

Σχετικά με το εάν γίνονται ή όχι διαρροές, τον παραπέμψαμε στην ειδησεογραφική σελίδα του euro2day.gr όπου συχνά πυκνά κυκλοφορούν σε πρώτη μετάδοση πληροφορίες/ειδήσεις σχετικά με εξελίξεις στην Εθνική Τράπεζα. Μπορεί ο ίδιος να μην τις γνωρίζει.

Σας θυμίζουμε ότι η Εθνική Τράπεζα ήταν εκ των βασικών πιστωτών της εταιρείας Alapis και άλλων εταιρειών που ανήκαν στον όμιλο επιχειρήσεων Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ο οποίος σύμφωνα με το ρεπορτάζ και τις μαρτυρίες των εργαζομένων σχετίζεται με την ELFE.

Θυμίζουμε επίσης και εάν κάνουμε λάθος παρακαλώ να μας διορθώσετε, ότι σε αυτή την περίπτωση η Εθνική Τράπεζα και οι υπηρεσίες της δεν αντελήφθησαν έγκαιρα την απάτη, με αποτέλεσμα η τράπεζα να υποστεί ζημιά. Φέρεται μάλιστα η Εθνική Τράπεζα να έχει προβεί σε δικαστικές ενέργειες εκ των υστέρων, δηλαδή μετά το σκάσιμο του ομίλου Λαυρεντιάδη προκειμένου να δικαιολογήσει την απώλεια. (και αυτή η υπόθεση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και το κοινό κάποια στιγμή πρέπει να ενημερωθεί)

Επειδή εκτός από δημοσιογράφοι τυγχάνει να είμαστε και Έλληνες φορολογούμενοι (υπήρξαμε και μέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας, αλλά η αξία των μετοχών εξαϋλώθηκε επί των ημερών σας), παρακαλούμε να μας απαντήσετε στα κάτωθι:

1. Γνωρίζετε τις καταγγελίες των εργαζομένων;

2. Έχετε διερευνήσει εάν πράγματι συμβαίνουν αυτά που καταγγέλλονται και ποιες ενέργειες έχετε κάνει για να προστατεύσετε την τράπεζα;

3. Έχετε ρυθμίσει τις οφειλές της εταιρείας και πότε και ποιοι οι βασικοί όροι;

4. Υπάρχουν ρήτρες τήρησης των συμφωνηθέντων και εάν αυτές οι ρήτρες έχουν αθετηθεί ή όχι;

5. Ποιος είναι ο εκπρόσωπος της εταιρείας ELFE με τον οποίο μιλάτε προκειμένου να επικοινωνήσουμε κι εμείς;

Παρακαλούμε πολύ να μας απαντήσετε μέχρι το τέλος του 2016.

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων και προσβλέπουμε στην ανταπόκρισή σας.

Με εκτίμηση,

Χρήστος Ιωάννου


Οι ερωτήσεις δεν απαντήθηκαν και τα χρέη της ELFE προς την Εθνική Τράπεζα και τους άλλους πιστωτές είναι στον αέρα. Όλα αυτά είναι θέματα, που ο κόσμος δεν πρέπει να γνωρίζει γιατί είναι «προσωπικά δεδομένα», σύμφωνα με τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας.

Η Εθνική Ασφαλιστική

Τον περασμένο Μάρτιο μπαίνει στην τελική ευθεία ο διαγωνισμός πώλησης της Εθνικής Ασφαλιστικής από την Εθνική Τράπεζα. Μια συναλλαγή μεγάλης οικονομικής –και όχι μόνο– αξίας. Εκείνο το διάστημα υπάρχουν δημοσιεύματα που αναφέρουν ως φαβορί για την επικράτηση στον διαγωνισμό την κινεζική Fosun.

Στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού είχαν περάσει έξι εταιρείες, με το χρονοδιάγραμμα να προβλέπει την κατάθεση δεσμευτικών προσφορών στις 10 Μαρτίου 2017. Mετά την κατάθεση, συνεχίστηκαν τα δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι προβάδισμα είχε η κινεζική εταιρεία (Fosun) και ότι είχε κάνει την καλύτερη προσφορά.

Όμως την ίδια στιγμή βλέπουν το φως της δημοσιότητας περίεργα πράγματα, που δεν διαψεύδονται από την Εθνική Τράπεζα. Ότι οι οικονομικές προσφορές εστάλησαν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και όχι με σφραγισμένο φάκελο, ότι οι προσφορές δεν ανοίχτηκαν, όπως γίνεται συνήθως, ενώπιον όλων των υποψηφίων, και ουδείς γνωρίζει την προσφορά του άλλου.

Επίσης ότι στην τελική επιλογή μπορεί να συνυπολογιστούν η αλλαγή του ποσοστού πώλησης των μετοχών από 75% σε 100% και το συμβόλαιο bancassurance, δηλαδή η μακροχρόνια συμφωνία πώλησης υπηρεσιών της ΄Εθνικής Ασφαλιστικής και μέσα από το δίκτυο καταστημάτων της Εθνικής Τράπεζας. Το μόνο που υπήρχε ήταν διαρροές.

Σε αυτό το κλίμα, η εφημερίδα «Το Βήμα» της 9ης Απριλίου έγραψε για «προ-επιλογή» της Fosun από τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας, ενώ ενέπλεξε και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Γιάννη Δραγασάκη. Ο τελευταίος εξέδωσε ανακοίνωση διαψεύδοντας το περιεχόμενο. Ανακοίνωση –αλλά με καθυστέρηση– εξέδωσε και η διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας την 11/4, με ημερομηνία προηγούμενης ημέρας!

Αυτά τα γεγονότα, καθώς και οι διαρροές ότι η πορεία του διαγωνισμού θα κριθεί και από άλλες παραμέτρους, όπως το συμβόλαιο του bancassurance καθώς και από το ενδεχόμενο αλλαγής του προς πώληση ποσοστού, είναι ενδείξεις που δεν ανταποκρίνονται ούτε στη σοβαρότητα του διαγωνισμού ούτε στον φορέα ο οποίος διενεργεί τον διαγωνισμό, δηλαδή την Εθνική Τράπεζα.

Μάλιστα, η εφημερίδα Documento αποκάλυψε ότι ο διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας Λεωνίδας Φραγκιαδάκης γευμάτισε με τον πρόεδρο της Fosun στο Hilton, την ώρα που ο διαγωνισμός ήταν σε εξέλιξη. Γεγονός που δεν διαψεύστηκε από την Εθνική Τράπεζα.

Για το θέμα επικοινωνήσαμε με το γραφείο τύπου της Εθνικής Τράπεζας, το οποίο μας παρέπεμψε είτε στον νέο επικεφαλής του γραφείου τύπου, είτε στο ίδιο το γραφείο του κ. Φραγκιαδάκη.

Έτσι βρεθήκαμε μπροστά σε μία ακόμα μεγάλη έκπληξη: ο κ. Φραγκιαδάκης φαίνεται ότι δεν ήταν ικανοποιημένος με τους πέντε δημοσιογράφους που απασχολούσε η τράπεζα και θέλησε να προσλάβει και έκτο. Σημειωτέον ότι οι κάποιοι δημοσιογράφοι που απασχολούνται στην Εθνική Τράπεζα εργάζονται ταυτόχρονα και σε μέσα μαζικής ενημέρωσης και προβάλλουν την Εθνική Τράπεζα. Η τέλεια αντικειμενικότητα δηλαδή!

Η δεύτερη έκπληξη ήταν όταν ακούσαμε το όνομα του νέου επικεφαλής. Φανταστήκαμε ότι θα ήταν κάποιος επαγγελματίας της αγοράς επικοινωνίας και των δημοσίων σχέσεων και όχι ένας ακόμα δημοσιογράφος. Μάθαμε όμως πως ο δημοσιογράφος που επέλεξε η Εθνική Τράπεζα είναι το δεξί χέρι του Μιχάλη Σάλλα.

Όπως είναι γνωστό, ο Μιχάλης Σάλλας πιέστηκε σε αποχώρηση από την Τράπεζα Πειραιώς. Κατόπιν τούτου αναγκάστηκε σε παραίτηση και το δεξί του χέρι, ο Γιάννης Κ., ο οποίος δεν ακολούθησε τον κ. Σάλλα στις νέες του δραστηριότητες, αλλά προσελήφθη χωρίς διαγωνισμό στην Εθνική Τράπεζα ως επικεφαλής του γραφείου τύπου.

Στο σημείο αυτό αξίζει να πούμε δύο πράγματα. Πρώτον ότι ο Γιάννης Κ. ήταν μάρτυρας υπεράσπισης του Μιχάλη Σάλλα, όταν ο τελευταίος έκανε μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του πρακτορείου Reuters. Η μήνυση αφορούσε δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο η Μarfin του Ανδρέα Βγενόπουλου είχε δώσει δάνεια πολλών εκατομμυρίων σε αλλοδαπά νομικά πρόσωπα συμφερόντων Μιχάλη Σάλλα και άλλο το οποίο αποκάλυπτε τις business του Μιχάλη Σάλλα με τα ακίνητα της Τράπεζας Πειραιώς.

Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε τότε ότι όλα αυτά δεν ήταν αληθή και δεν τα γνώριζε. Όμως όλα αυτά επιβεβαιώθηκαν τόσο από τις δικαστικές αρχές, που διερευνούν τις υποθέσεις, όσο και από τον ίδιο τον Μιχάλη Σάλλα, που με ανακοίνωση προσφάτως επιβεβαίωσε ότι οι αγοραπωλησίες ακινήτων ήταν συμφερόντων του ιδίου και της οικογένειάς του, αλλά όλα έγιναν νόμιμα.

Έτσι ο μάρτυρας που κατέθεσε πράγματα που –όπως αποδείχθηκε– δεν γνώριζε, αντί να πάει στα αζήτητα, βρέθηκε αναβαθμισμένος στο γραφείο του διευθύνοντος συμβούλου της Εθνικής Τράπεζας.

Επικοινωνήσαμε στη συνέχεια με το γραφείο του κ. Φραγκιαδάκη για να ρωτήσουμε για τα παράδοξα που συμβαίνουν με την υπόθεση πώλησης της Εθνικής Ασφαλιστικής και να ρωτήσουμε με τι κριτήρια προσελήφθη στην τράπεζα ο Γιάννης Κ.

Ο κ. Φραγκιαδάκης δεν απάντησε. Επικοινώνησε μαζί μας ο ίδιος ο Γιάννης Κ. και ζήτησε να με συναντήσει. Του εξήγησα ότι περιμένω απαντήσεις για την υπόθεση της Εθνικής Ασφαλιστικής και της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων και ότι στο θέμα της επιλογής του από την Εθνική Τράπεζα δεν μπορεί να με βοηθήσει γιατί ο ίδιος είναι το αντικείμενο των ερωτήσεων και οι απαντήσεις πρέπει να δοθούν από αυτόν που παίρνει τις αποφάσεις, δηλαδή τον διευθύνοντα σύμβουλο της Εθνικής Τράπεζας.

Για την Εθνική Ασφαλιστική δεν μας απάντησε, ούτε για την ΒΦΛ. Κάποιοι άλλοι, που ενεπλάκησαν στη διαδικασία, χρέωσαν τις διαρροές όχι στην Εθνική Τράπεζα αλλά στην εταιρεία δημοσίων σχέσεων Sigmund Communications, η οποία είχε αναλάβει τη Fosun.

Επικοινωνήσαμε με τον εκπρόσωπο της Sigmund Communications, Βαγγέλη Τσόγκα. Ο κ. Τσόγκας μας επιβεβαίωσε ότι έχει πελάτη τη Fosun για τα media και μας διαβεβαίωσε ότι έχει υπογράψει σχετικό όρο για τη μη κυκλοφορία διαρροών και ότι η εμφάνισή τους ήταν κάτι που ενόχλησε και την ίδια την εταιρεία Fosun. Επίσης, μας είπε ότι ανέλαβε τον Απρίλιο όταν είχαν ήδη κάνει την εμφάνισή τους οι διαρροές (οι διαρροές βέβαια συνεχίστηκαν μέχρι να έρθει η παρέμβαση “από ψηλά”).

Σε όλα αυτά τα ευτράπελα ήρθε και το κερασάκι στην τούρτα. Ο έτερος διεκδικητής της Εθνικής Ασφαλιστικής, η εταιρεία Exin, ελληνοαμερικανικών συμφερόντων, βλέποντας πράγματα και θαύματα στον διαγωνισμό και σοβαρές παρεκκλίσεις, αναγκάστηκε να αντιδράσει. Η αντίδραση ήρθε από πολύ ψηλά. Ο υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ, Γουίλμπουρ Ρος, έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, στον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα και στον διευθύνοντα σύμβουλο της Εθνικής Τράπεζας και ζήτησε ο διαγωνισμός πώλησης της Εθνικής Ασφαλιστικής να είναι διαφανής και ανταγωνιστικός.

Με άλλα λόγια, ο υπουργός Εμπορίου μιας χώρας κατηγόρησε εμμέσως πλην σαφώς τους υπευθύνους του διαγωνισμού. Δεν γνωρίζουμε πώς αισθάνεται για αυτό ο επικεφαλής της Εθνικής Τράπεζας Λεωνίδας Φραγκιαδάκης, αλλά αρκετοί πιστεύουν ότι η αποχώρησή του από την Εθνική Τράπεζα είναι πλέον θέμα χρόνου.

Και οι ιστορίες με επίκεντρο την Εθνική Τράπεζα δεν σταματούν. Συνεχίζονται σε άλλα θέματα, για τα οποία ίσως έχουμε πάλι την ευκαιρία να γράψουμε.

Έχει διατελέσει αρχισυντάκτης οικονομικού στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Δημοκρατία και Ντοκουμέντο, κι έχει εργαστεί σε διάφορα ηλεκτρονικά μέσα. Το 2016 η αναζήτηση για νέα πράγματα τον οδήγησε στην ίδρυση του marketfair.gr.

Διαβάστε ακόμα

Σχόλια

Εικόνα Anonymous
gplus
1

Σας πείσαμε; Εμείς σας θέλουμε μαζί μας!
Χωρίς τους υποστηρικτές μας
δεν μπορούμε να υπάρχουμε.